Talat ULUSOY



Bookmark and Share

Yüz Yıllık “Anayasa Paketi”


11.1.2017 - Bu Yazı 156 Kez Okundu.
Yorum : 0 - Onay Bekleyenler : 0

 Meclis, Anayasa değişikliği görüşmelerine başlıyor. Değişiklikler “Başkanlık sistemi” getiriyor ve doğal olarak tartışmaların merkezinde “Başkanlık”ın mucizevi faydaları yer alıyor. Bugüne kadar emek verilen anayasa tartışmalarında “demokrasi” ve “temel hak özgürlükler” kavramları hep merkezde olurdu. Keşke, “O bunu dedi, bu şunu yaptı” demeden “Çözüm Süreci”ni, dillere ve dinlere özgürlüğü konuşabilsek ve keşke “merkezi güçlendirmek” yerine, yerel yönetimleri güçlendirmeyi anayasal güvenceye kavuşturabilsek.

Cumhur veya devlet başkanı da denilse, yasama ve yargıyı kendine bağlayan “başkan”, en hafifinden “otorite” sahibi olur. Otorite sahibi olan “kuvvet ve keramet sahibi” olarak görülür, gösterilir. “Keramet sahibi”nden mucize beklemek pek tabiidir. Yeter ki seçmenin çoğu buna inandırılsın. Keşke “kuvvet ve keramet” sahibine “ihtiyaç” hissettiren şiddet bataklığı içinde olmasak, korkular esir almasa aklımızı ve vicdanımızı!

Ama hepten olumsuz görmemek gerek. “Vesayet rejimi”nin sona ereceği müjdesi veriliyor önergeyi savunanlar tarafından. Yalnız,  “Yeni Anayasa (!)” için önerilen on sekiz madde arasında “Milli Güvenlik Kurulu”nun kaldırılması gibi bir öneri yok. Oysa bu kurul “askerî vesayet”in ta kendisidir. Öneriler; “Seçilmiş Sivil Vasi“ ile “Atanmış Askerler Vesayeti”nin birlik ve beraberlik rejimine götürür mü? Öyle ise, bu bir rejim değişikliği değil, Cumhuriyet kuruculuğunun aslına dönüş olur: Askeri arkasına almış “Tek Adam”lı yapıya dönüş!

Bu yapı; halkın, seçmenin, çoğunluğun zaferinden önce, “Yüz Yıllık İttihatçı Zihniyet” inşasının eseri ve “zafer”i olur.

“Be hey Allah’ın kulu, dediğini deyip durma! Neymiş efendim, yüz yıldır İttihatçı Zihniyet egemenliği varmış! Hiç yüz yıl boyunca bir anlayış bir toplumda varlığını sürdürebilir mi? Hem de en baskın anlayış olarak!

Tepkiniz böyle ise, sabredin, aşağıdaki yüz yıllık, dili sadeleştirilmiş satırları okuyun, siz karar verin. Tarihleri değiştirin, isimleri değiştirin, aynı oyunun bugün de sahnelendiğini göreceksiniz. Evet, kostümler farklı, ama replikler tıpatıp aynı. Evvel zaman içinde diye başlıyor yüz yıllık “İttihatçı masal”.

Sopası Benden, Oyları Senden

Dünyada ilk ve tek “egemen sınıf devrimi”, İttihat ve Terakki’nin Selanik’te üslenmiş “asker” kolunun “1908 Meşrutiyet Devrimi”dir. Egemen sınıf (İslâm millet askerleri eliyle) Osmanlı ülkesine “özgürlük” getirir!

Bugün sağcısı, solcusu şişirmeye devam etse de, o günkü İttihat’ın “devrimci” balonu çabuk söner ve Şubat 1912’de yapılan ünlü “Sopalı Seçimler”den sonra, İttihatçılar Meclis’te büyük çoğunluk sağlar. Sıra İttihatçı saltanatını mutlaklaştırmaya, Meşrutiyet’in (anayasal düzen) bütün kazanımlarını yok etmeye gelmiştir. Bu amaçla 9 Mayıs 1328 (22 Mayıs 1912) günü İttihatçı hükümet Meclis’e Toplantı Kanunu’nun değiştirilmesine ilişkin şu yasa tasarısı ile gelir (bkz: www.tbmm.gov.tr/kutuphane/tutanak):

“Açık yerlerde yapılacak toplantıları ülkenin huzur ve sükûnunu korumak için hükümet yasaklayabilir. Bu yasa, yayınlandığı tarihten başlayarak yürürlüktedir. Bu yasanın uygulanmasıyla İçişleri Bakanlığı görevlidir.”

İttihatçı egemenliğindeki encümen öneriyi şöyle savunur:

“Kamu düzenini tehlikeye koymakta, ... en uygun olanı toplanma özgürlüğüdür…  toplanma özgürlüğünü biraz sınırlamak gereği, kendi kendine, zorunlu olarak ortaya çıkar.”

İşte bu kadar basit. Günlerdir Meclis’i meşgul eden bu anlayış “yeni” mi? Sağlı sollu İttihatçı ağızlarda yüz yıldır dipdiri yaşamıyor mu? Sağcı-solcu, asker, sivil bütün İttihat seviciler bu konuda “milli birlik, beraberlik” halinde olmuştur hep.

“… Hükümet, açık yerlerdeki toplantıları sınırlandırmakla hiçbir vakit toplanma hakkına tecâvüz etmemiştir...  ‘Tecâvüzcülerin’ bu savunması da yüz yıllık bir ‘kalıp’tır.”

Bu kalıba aykırı ses Erzurum mebusu Ohannes Varteks’ten duyulur: “Gerek görüldüğünü kim takdir edecek?”

Eğitim bakanı Emrullah Efendi yanıtlar:

“Her halde, bir toplantının sakıncalı olup, olmadığını takdir, hükümete aittir… Kanunun sessiz kaldığı yerde takdir hakkı hükümetindir…” (Başkanlık sisteminde, takdir hakkı başkanın ya da tek tek seçtiği bakanlardan oluşan hükümetindir. Büyük değişiklik!)

Hele Bak Şu Ermeni’ye!

Ohannes Varteks kürsüye gelir:

“… Üzülerek söylüyorum biz birinci (1908) seneden sonra gittikçe geri gidiyoruz. Bizim gözlerimiz, Abdülhamit zamanında olan kanunlara, düzene alışmış da bu serbest kanunlar bizim gözümüze iyi görünmüyor, onun için yavaş yavaş geri gidiyoruz, gerici oluyoruz... Meşrutiyetin başlıca esasları nedir? Kişi özgürlükleri, söz söyleme özgürlüğü, basın özgürlüğü değil mi? O üç özgürlük olmadıkça Meşrutiyet de yoktur… Benim söyleyeceğim sözler, bu kanuna, hükümetin takip ettiği siyasete aykırı olabilir, beni söz söylemekten alıkoyuyorsa, demek ki Meşrutiyet yoktur…”

Sopalı seçimin mimarlarından Posta ve Telgraf Bakanı Talat (Paşa) sinirlenir, atar postasını: “O zaman Meclis’i değiştirirler, niye duruyorlar?” Cesaretin varsa değiştir, demenin kibarcasıdır bu ifade.

Ohannes Varteks aldırmaz, devam eder:

“… İfade özgürlüğü, Meşrutiyet’in en birinci prensiplerinden birisidir … onu sınırlamak, o Meşrutiyet’in ruhu aleyhine davranmak demek değil midir… Eğer, yalnız Bakanlar Kurulu ve memurlar kendileri nutuk söyleyecekler … ve ahalinin öbür kısımlarına asla öyle bir iş yaptırmayacaklarsa, o, başka meseledir. Kanunu savunanlar diyorlar ki, toplantı serbesttir, Hükümet, ister bırakır, ister bırakmaz...”

Değil mi ki “hükümet milletin oylarıyla” geldi (ne yapsa yeridir!).

“ Valiler, ... kaymakamlar ... Bu kanunla toplanma hakkını vermek, vermemek onların elinde olacaktır. Peki kendilerinin yanlış düşüncelerini, ... yanlış hareketlerine engel olmak için bir toplantı yapmak gerekse ne yapacağız? O memurlar, efendim bu toplantı, huzur ve sükûna halel getirir diye yasaklayacaklar…”

Yahu, Zaman Tünelinde miyiz, Ne!

Ünlü İttihatçı, İzmit mebusu İsmail Canpolat, oturduğu yerden Ohannes Efendi’ye “ayar” verir:

“Genel toplantı yapma hakkının sınırsız olarak kullanılması, zannederim ki, İngiltere'den başka hiçbir yerde uygulanmış bir şey değildir… İngiltere’[de], ifade özgürlüğü vardır, (insan) istediğini söyleyebilir… Fakat başka hükümetlerde bu aynen kabul olunmamıştır... Genel toplantıların böyle açık yerlerde yapılması, memleketimizin böyle zamandaki ruh haline göre şüpheli ve tehlikeli bir meseledir. Bu nedenle, maddenin aynen kabulü taraftarıyım…”

Sivas mebusu Karabet Paşayan Efendi “çağdaş” bir öneri getirir: “Mukavemet ederlerse, bâzı kolay usuller vardır ki, bunu Mısır'da uyguluyorlar. Âdeta bizim Terkos suyu gibi sular var, suyu sıkıyorlar. Bu suretle dağıtabilirler...” Ama Paşayan esas sözü sona bırakmıştır:

“Bunları mutlaka süngü göstererek dağıtacağız diye bizi korkutmayın… Biz de bilelim ki, teklif olunan bu gibi kanunlar Hükümet tarafından birer baltadırlar. Özgürlük ağacının birer dalını kıracaklar. Şimdi bir dal kırıldı. Bizim gözümüze görünmüyor. Yarın öbür dal kırılacaktır. Demek ki ağaç yavaş yavaş kütük kalacak ve özgürlükle ilgili bir şey kalmayacaktır.”

Manastır’dan Pançedoref Efendi de katılır “özgürlükçü” kervanına:

“Efendiler! Bu madde faydasız olduğu kadar da gereksizdir. Çünkü dört sene içinde topu topu on toplantı ya oldu ya olmadı ... Şu halde şimdi aslı olmayan bir şey üzerine bir kanun yapılmak isteniyor. … Eğer toplantılar sınırlandırılacak olursa, gizli toplantılar olur… Bundan kötülük doğdu. Çünkü bizim gibi açık ve yasal surette çalışmak isteyen Osmanlıların kollarını, kanatlarını koparttı, gizli örgütlenme yapıldı. … Onun için, rica ediyorum, ... biz Avrupa'nın bugünkü uygarlığını kabul etmezsek, yok olmaya mahkumuz. Avrupa tarzında bir Meşrutiyet tesis etmezsek yok olmaya mahkumuz, hem de emin olunuz.”

Telgraf Bakanı Talat yine oturduğu yerden bağırır: “Anarşi olur!” Sağcı-solcu Enver ve Talat seviciler hâlâ sıkışınca böyle bağırmıyor mu?

Pançedoref Efendi Talat’a aldırmaz:

“Anarşi değildir, çünkü Avrupa'ya ticaret ve eğitim için veyahut başka bir şey için gidenler, oraların bugünkü halini görüyorlar. Bizim memlekete geldikleri vakit başka surette hoşnutsuzluk doğuyor ve emin olunuz ne kadar inkâr edersek, burada, bu memleket için bir yanlış düşünce doğmuştur ki, Jön Türk İdaresi, Fırkası, hükümeti, gerek toplantı kanunlarını, gerek basın ve gerek dernekler kanunlarını sınırlandırarak özgürlüğü öldürücü bir takım kanunlar getiriyor deniliyor.”

Vicdan Sahibi Müslüman

Milleti hakime (egemen millet-İslâm milleti) içinden de “özgürlükçü” sesler çıkar. Bunlardan biri de Kayseri mebusu Ali Galip Bey’dir ve şöyle der:

”Serbest kullanılmayan hak, hiçbir vakit hak olamaz … Madem ki Anayasamız millete toplanma hakkı vermiştir, bunu hak olmak özelliğinden çıkaracak biçimde kanun koymak doğru olamaz. Yani Anayasaya aykırı kanun çıkarmak doğru olamaz demek istiyorum. Bendeniz diyorum ki, toplantı hakkını hükümetin keyfi değerlendirmesine bırakmak, toplantı özgürlüğünü inkâr etmek demektir …”

Daha birkaç oturum tartışmalar bu minval üzere sürer gider. Sonunda 30 Mayıs günü on üçüncü oturumda değişiklik kabul edilir. İttihatçı çoğunluk “Nuh demiş, meşrutiyet” dememiştir.

Kıssadan hisse: Bu memlekette “cumhuriyet” diye yutturulan şey “İttihatçı devlet ve siyaset yapısı”dır. Tepeden tırnağa hak ve özgürlükleri güvenceye almayan, sivil ya da asker vesayetine bırakmayan bir anayasa şarttır ve gerisi yalandır. Yalanın altında yatan yüz yıldır iktidar olan “İttihatçı Zihniyet”tir.

http://www.birikimdergisi.com/guncel-yazilar/8110/yuz-yillik-anayasa-paketi#.WHRkZ1OLTIU

Facebook Yorumları

reklam
11.1.2017
Yüz Yıllık “Anayasa Paketi”
16.9.2016
İzmir Hatırlıyor! Geçmişi Unutmuyor!
10.1.2016
ISPARTALIYANLAR VE KORDON’DAKİ KONAK
29.10.2015
Böyle cumhuriyetin nesini kutlayayım…
10.9.2015
İzmir hatırlıyor: İzmir’in kurtuluş ve ganimet bayramı
21.4.2015
Buyurun, işte belge!
14.4.2015
Ermenilerle uyuşmak söylentileri
09.01.2015
Kurtuluşçu keramet ve ihanet
27.12.2014
Kurban Kubilay
14.09.2014
İzmir hatırlıyor! Resmî ezberleri tersinden okuyor...
17.06.2014
Leylek konmaz bacana
14.05.2014
Mutlu mesut Ermeni
22.04.2014
Türkleştiremediklerimizden misiniz
06.04.2014
Derdim çoktur, hangisine yanayım
27.03.2014
Seçmekten kim usanır...
03.03.2014
Tek yol inkâr çizgisidir...
15.02.2014
Yeniden İstiklâl Harbi
28.01.2014
‘Onbeşler’, faili meçhul mü
21.01.2014
Evren geleceğine Enver gelsin!
04.01.2014
Hem mimar değil, hem de Ermeni
30.12.2013
Cumhuriyet dindir, imandır, yolsuzluktur!
04.12.2013
Tekkeler ve Hicazkâr
25.11.2013
Şapka’dan çıkan devrim
18.11.2013
Milli birlik beraberlik
11.11.2013
Heykeller ülkesi
04.11.2013
Köşküm var körfeze karşı
29.10.2013
Doksan sekiz yaşında!
21.10.2013
Çerçi! Ya sev, ya sev!
14.10.2013
Masumiyet müzesi
07.10.2013
Kurban ve ‘ötekiler’
30.09.2013
Padişahım sen ölmedin!
22.09.2013
Yüz yıllık bekleyiş
16.09.2013
Bir ‘öteki’ hikâyesi: Hoşsohbet kalafatçı
09.09.2013
İzmir: Fetih, Kurtuluş ya da İstila
03.09.2013
Dört kısa kıssa
26.08.2013
Zaferler, kahramanlar, kusurlar...
20.08.2013
Haramzade haramiler!
30.07.2013
Χαδί εγβαλλαχ!
17.07.2013
Helalleşsek mi helal, yüzleşsek mi helal
13.07.2013
Safları sıklaştıralım! Türkiye ‘yüzleşecek’
01.07.2013
Gizli Alevi Örgütü!
24.06.2013
Barış için ‘gömlek’ ve ‘kimlik’
18.06.2013
Hepimiz Mustafa Kemal’in askerleriyiz!
11.06.2013
Gel teskere gel!
04.06.2013
Taksim süreci ve “ne yapmalı?
25.04.2013
24 Nisan Ermeni Soykırımını anarken...
15.02.2013
KÜRTLER BENİM NEYİM OLUR?
09.02.2013
Çılgın bir bir “ırk" doğuyor!
29.01.2013
İTTİHATÇI CUMHURİYET ve ONBEŞLER’İN İSMİ
15.01.2013
NAZIM HİKMET ‘in ORTAÇAĞI
10.11.2012
Atatürk ölmedi !
07.11.2012
BARİKATLARA !!!
06.11.2012
‘Güzel İzmir’ yüzleşmesi!
06.11.2012
KÜRDİLİ HİCAZKAR
0 0
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan MARMARA YEREL HABER GAZETESİ veya duzceyerelhaber.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.