Turgay Oğur: New York Times’ın Erdoğan’a gıcığı mı var?
Bu günlerde Amerikan basınında, özellikle de New York Times’ta (NYT) zehir zemberek Erdoğan eleştirileri çıkıyor. Geçen
Bu günlerde Amerikan basınında, özellikle de New York Times’ta (NYT) zehir zemberek Erdoğan eleştirileri çıkıyor. Geçen günlerde değerli arkadaşım Ceren Kenar NYT’ta çıkan Özal ve Menderes karşıtı yazıları köşesine taşımış. Güzel bir fikri takip örneği. Ancak yazıyı okuyanlarda ‘NYT Erdoğan’ı sevmiyor. Babasını da sevmezdi zaten’ hissiyatı uyanıyor. Komplo teorilerinin, Batı düşmanlığının zirve yaptığı günlerden geçiyoruz. Zaten fonda “1-2-3’ler yaşasın Türkler.. 7-8-9 Alman domuz, 10-11-12 Amerika tilki” tekerlemeleri olan bir toplumuz. Fotoğrafı biraz daha geniş almakta fayda var.
İstanbul belediye başkanlığı yaptığı, 1998’den bugüne Erdoğan hakkında NYT’de yayımlanan 620 makale, haber analiz buldum. İngilizcesi çok iyi dört arkadaşım arasında yıllara göre bölüştürdüm. Acaba NYT başından beri; A Haber belgesellerinde anlatıldığı gibi 3500 yıllık şeytani örgütün, tapınak savaşçılarının ve küresel masonik ağın sözcülüğünü yaparak iyiliğin son temsilcisi Erdoğan’ı itibarsızlaştırmaya ve devirmeye dönük bir yayın politikası mı gütmüş birlikte bakalım:
Öncelikle ifade etmek gerekir ki 2012’ye kadar, bırakın Erdoğan’a muhalif yazı bulmayı, Erdoğan’ın övülmediği bir yazı bulmak imkânsız gibi. Yıllar boyu tüm makaleler ‘sadece şiir okuduğu için hapis yatan, siyasal hakları elinden alınan karizmatik ve popüler lider’ diye çıkmış. Ve neredeyse tüm makalelerde, Erdoğan’la ilgili ‘ılımlı bir lider’, ‘Türkiye’de İslam’la demokrasiyi bir arada yürüten model’, ‘ülkenin en popüler siyasetçisi’, ‘modern bir Müslüman’, ‘İslam’la demokrasinin bir arada nasıl olabileceğinin bir örneği’, ‘işinin ehli bir lider’, ‘fevkalade özgüvenli bir adam’, ‘hem Müslüman hem de adanmış bir vatansever’, vb.. çokça övgü dolu tanımlamaya rastlamak mümkün.
Bunun yanında yazılardaki olumlamaları desteklemek üzere referans alınan karakterler ve örneklemeler de sandığımızın aksine; 31 yaşında başı açık, bekâr bir moda tasarımcısı olan Sebahat Tolu’nun Erdoğan’ın İslami görüşlerinden endişe ettiğini ama İstanbul belediye başkanıyken yaptığı işleri çok beğendiğini ve onu desteklediğini belirtiyor.
29 yaşında bir taksi şoförü olan Murat Ören’in “Erdoğan güvenebileceğim tek isim, şu an dine değil ekonomiye odaklanmamız gerekiyor” cümlesine yer veriyor. Erdoğan için sık sık, siyasal İslam’dan gelen köklerinin aksine modern ve Batı yanlısı bir imaj çizdiğini ancak buna rağmen askerin ve iş dünyasından bazı liderlerin bu yükselen popülariteden rahatsız olduğunu ve seçim yasağının bazı çevrelerce Erdoğan’ı durdurmak için yapılmış bariz bir hamle olarak görüldüğünü söylüyor.
Başka bir makalede daha da ileri giderek Türk tarihinde demokrasiyi en iyi uygulayanın Erdoğan ve hükümeti olduğunu vurguluyor.
‘Bir Türk başarısı’ isimli makalede ise Türkiye’nin Erdoğan liderliğindeki umut verici değişiminin Ortadoğu için yapıcı bir örnek teşkil ettiğini söylüyor. Erdoğan’ın Avrupa Birliği’ne girmek için ulaşılması zor reformlara imza attığını anlatıyor. Kendisi için Amerika’da düzenlenen üst düzey resepsiyonlara vurgu yapılıyor. İmam hatiplere denklik verilmesinin gündemde olduğu, laiklerin vargücüyle propaganda yaptığı en netameli günlerde bile, Erdoğan’ın da bu okullardan mezun olduğunu ve İslami kökenine duyulan şüphelerle birlikte büyük bir destekle seçildiğini yazıyor. Ama bu şüphelerin doğrulanmadığını, Erdoğan’ın Türkiye’yi AB müzakerelerine hazırlamak için çok çalıştığını ve Kıbrıs konusunda çok becerikli bir diplomasi uyguladığını anlatarak tam destek veriliyor.
Günümüze yaklaştıkça ekonomik verilerle ilgili övgülere yer veren makaleler göze çarpıyor. Türkiye’nin Suriyeli göçmenlerle ilgili yürüttüğü ev sahipliğine, verilen hizmetlerin mükemmelliğine ilişkin övgülere de rastlıyoruz.
Menderes’e ve Özal’a acımasızca davranırken Erdoğan’ı övmesi Erdoğan’ın bir ABD projesi olduğunu göstermediği gibi eleştirirken de aksi söz konusu olmaz.
1960’ların, 80’lerin ‘soğuk savaş’ paradigması sona erdi. Batı’nın Türkiye’ye olan ihtiyaçları değişti. Artık gelip iki tane statükocu akademisyenle konuşup gitmiyorlar. Muhtıralı, 367’li günlerde NYT Türkiye temsilciliğini yapan Sabrina Tavernise teyzemin yaptığı ‘muhlama’dan bile yedi.
Peki kim değişti?
MEYDANİlgili Haberler
Gündem 9 belediye başkanı AK Parti'ye katıldı: Rozetlerini Erdoğan taktı
Gündem Kayyum sonrası Sözcü'de ilk üst düzey istifa: Ercüment İşleyen görevinden ayrıldı
1 yorum
Gündem Bahçeli'den üçlü zirve çıkışı: Cumhurbaşkanımız da olmalıydı
Gündem Fon mağdurları SPK önünde eylem yaptı: “Mağdurlar burada, hırsızlar nerede?”
Gündem BDDK başkanlığından istifa eden Şahap Kavcıoğlu hakkında yurt dışı çıkış yasağı getirildi
Gündem İmamoğlu'na verilen siyasi yasak kararının ardından MHP'den açıklama: Mahkemenin takdir hakkı yok