Cengiz Algan: HDP’nin ideolojik tercihi
Halkların Demokratik Partisi (HDP), ana Kürt gövde dışında, 4-5 sol siyasi parti ve 25-30 kadar dernek, sendika, grup ve
Halkların Demokratik Partisi (HDP), ana Kürt gövde dışında, 4-5 sol siyasi parti ve 25-30 kadar dernek, sendika, grup ve dergi çevresinin bileşiminden oluşuyor. Bileşenleri arasında İşçilerin Sesi, Marksist Tutum, Teori Politika, Partizan gibi dergi çevreleri; Cam Keramik İş, DİSK Gıda İş, Tüm Köy Sen gibi birkaç sendika; Munzur Koruma Kurulu, Demokratik Pomak Hareketi, Hevi LGBTİ gibi birkaç oluşum; Gökkuşağı Kadın Derneği, Filistin Halkıyla Dayanışma Derneği gibi birkaç dernek bulunuyor.
Kendi partilerini kapatmamakla birlikte HDP bileşeni olan partiler ise şunlar: Devrimci Sosyalist İşçi Partisi, Ezilenlerin Sosyalist Partisi, Sosyalist Demokrasi Partisi, Yeşiller ve Sol Gelecek Partisi. Bu partiler seçimlere katılmadığı için toplam oylarını bilemiyoruz. Ama Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı listesine göre üye sayılarını biliyoruz. 2014 sonu itibariyle sırasıyla şöyle: 106, 804, 215 ve 1404. Yukarıda sayılan diğer grupların üye sayıları da çok farklı değil. Hepsinin toplamı İstanbul’daki küçük bir AK Parti ilçe teşkilatının kadın kolları üye sayısını geçmiyor.
Daha önce genel başkanlarını Kürtlerin meclise soktuğu EMEP de “siyasal iktidarın yıldırıcı terörist bir diktatörlük için gemi azıya aldığı koşullarda”, 2011 seçimlerinde aldığı 31 bin oyu 2015 seçimlerinde “ülkeyi savaşa ve yıkıma sürükleyen AKP’ye karşı emekçi barikatı”na armağan ediyor. (Türk solunun en büyük partileri ÖDP, TKP, İP de HDP’ye uzak durmayıp destekleseydi HDP 100 bin oy daha kazanacaktı. 2014 seçimlerinde aldıkları oylar sırasıyla şöyle: 17 bin, 19 bin, 65 bin)
Yani HDP’nin ana gövdesini oluşturan Kürt hareketi dışındaki bileşenleri, bu seçimde 500 bin oy demek olan yüzde 1’in (Bir) bile yanından yöresinden geçmeye yıldızlar kadar uzak. Oysa kamuoyu araştırmalarına göre şu anda yüzde 1’lik oy bile HDP için çok kritik. Ama HDP herhangi bir geniş tabana hitap etme olasılığı bulunmayan eski radikal solcuları, asıl yüksek oy alması gereken büyük şehirlerde en üst sıralara yerleştirdi. Mesela;
Dev Yol “kır gerilla birliği” üyesi Mahmut Memduh Uyan Ankara 2. Bölge 1. Sıra’dan,
Banka soygununa karışmış, 19 yıl hapis yatmış, Dev Genç yöneticilerinden Aydın Çubukçu 3. Sıra’dan,
Yukarıda üye sayısı verilen SDP eski genel başkanı Filiz Koçali Aydın 1. Sıra’dan, Rıdvan TuranAdana 1. Sıra’dan,
Bugün DHKP-C’ye dönüşmüş olan Dev Sol’un kurucularından Bülent Uluer İstanbul 1. Bölge, 5. Sıra’dan,
EMEP’in eski genel başkanı Levent Tüzel İstanbul 3. Bölge 3. Sıradan,
THKP-C kurucularından, Mahir Çayan’ların öldürüldüğü Kızıldere’den yaralı kurtulan Ertuğrul Kürkçü İzmir 1. Bölge 1. Sıra’dan,
THKO kurucusu, dağ çatışmasında yaralı yakalanmış Mustafa Yalçıner 4. Sıra’dan,
MLKP’den evrilen ESP’nin eski genel başkanı Figen Yüksekdağ Van 1. Sıra’dan aday gösterildiler.
Tümü de sosyalist sol içinde kendilerince “saygın” konumlara sahip olabilirler. Fakat toplumda hiçbir karşılıklarının olmadığı, en ufak bir oy katkısı sağlayamayacakları çok açık. Bu adayların bazılarını sosyalistler bile zar zor hatırlıyor. Kim, neden oy versin?
Denebilir ki “bu seçimlerde kimse adaya bakmayacak, partiye oy verecek”. O halde, mesela Antep’te, neden güçlü isim Celal Doğan’ı aday gösterme gereği duyuldu? Nasılsa adaya bakılmıyorsa Kaldıraç grubundan bir aday gösterseydiniz de bari onların da hatırı kalmasaydı. Ya da mesela Kürt adayları batıdan, Türk sosyalistlerini Kürt şehirlerinden gösterseydiniz. Adayın da önemi var ki böyle yapılmamış.
Burada ideolojik bir tercih söz konusu. Seküler Kürt hareketinin sosyalist yönetimi, Türk sosyalistleriyle birleşip merkez solun CHP’den rahatsız seçmenine talip oluyor. Buna, CHP’yle ittifak arayışları sonuç vermeyince, onun solunda durup seçmeninin bir kısmından oy toplama gayreti denebilir. Erdoğan ve AK Parti’den ölümüne nefret eden batılı CHP seçmenine çok cazip gelecek olan ve HDP’nin ana tema olarak belirlediği “Seni başkan yaptırmayacağız!” sloganı da bu yüzden tercih edilmiş olabilir.
Ancak hem yeni anayasayı hem de başkanlık sistemine geçilip geçilmeyeceğini belirleyecek olan ana gövde muhafazakâr Kürtlerle muhafazakâr Türklerden oluşuyor. HDP ise öte tarafa şirin görüneyim derken bu ana gövdeyi neredeyse bütünüyle ihmal ediyor. Son dakika müdahalesi olmasa Altan Tan’ı bile liste dışı bırakıp, “cepte” gördüğü geleneksel Kürt tabanı dışında, yalnızca seküler mahalleye oynuyor.
Bu strateji tutmaz da HDP meclis dışı kalırsa, önümüzdeki dört yılı, şimdi tercih etmediği muhafazakâr seçmeni nasıl kazanacağını düşünerek geçirmek zorunda kalacak. Ama belki o arada atı alan Üsküdar’ı geçmiş olacak. Tutarsa, bu kez de Erdoğan’ı başkan yaptırmamak üzere söz verip oy aldığı batılı seçmenin basıncıyla, eşit vatandaşlığını garanti altına alabilmek için yeni anayasaya ihtiyaç duyan geleneksel tabanının basıncı arasında ikilemde kalacak. Seçimlerin kilit partisi olarak aldığı karar gerçekten de çok riskli. Umarım İzmir’e pirince giderken Van’daki bulgurdan olmazlar.
SERBESTİYETİlgili Haberler
Gündem 9 belediye başkanı AK Parti'ye katıldı: Rozetlerini Erdoğan taktı
Gündem Kayyum sonrası Sözcü'de ilk üst düzey istifa: Ercüment İşleyen görevinden ayrıldı
1 yorum
Gündem Bahçeli'den üçlü zirve çıkışı: Cumhurbaşkanımız da olmalıydı
Gündem Fon mağdurları SPK önünde eylem yaptı: “Mağdurlar burada, hırsızlar nerede?”
Gündem BDDK başkanlığından istifa eden Şahap Kavcıoğlu hakkında yurt dışı çıkış yasağı getirildi
Gündem İmamoğlu'na verilen siyasi yasak kararının ardından MHP'den açıklama: Mahkemenin takdir hakkı yok