10 Ekim ailelerinden 10. yılda çağrı : Adalet mücadelesi yalnız bırakılmasın
10 Ekim Ankara Katliamında hayatını kaybedenlerin aileleri 23 Aralık’taki duruşmayı hatırlatarak, "Mahkeme salonunu yine dolduracağız" diyor.
10 Ekim Ankara Gar Katliamı’nda hayatını kaybeden Çukurova Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Öğrencisi Dilan Sarıkaya’nın annesi Nesligül Sarıkaya, katliamın 10. yılında 10 yıllık hukuk mücadelesini anlattı. 10 yıl boyunca kamu görevlilerinin aklandığını vurgulayan katliamda hayatını kaybedenlerin aileleri, dava avukatlarının mücadelesinin önemini, gelinen süreci ve kendi mücadelelerini anlatıyor.
‘Türkiye’nin en büyük katliamı unutturuldu’
10 Ekim’in yalnızca aileler tarafından değil, herkes tarafından hatırlanması gerektiğine dikkat çeken Sarıkaya, şöyle devam etti: “Ben çocuğumun fotoğrafını yakamda taşıyorum. Keyfimden taşımıyorum. Birileri sorsun, bu kim desin. Ben de soranlara çocuğumun neden gittiğini, nasıl katledildiğini, 2 canlı bombanın nasıl oraya gittiğini, kimlerin yol verdiğini anlatıyorum. Bu katliam unutulmamalı. 10 Ekim’de ne oldu, gidenler neden o mitinge gitti, ne yaşandı… Artık sesimiz daha az duyuluyor. Zaman da geçti, bilmeyen de çoğaldı. Türkiye’nin en büyük katliamı unutulmasın, unutturulmasın…”
Seneler içinde davayı takip edenlerin sayısının azaldığını anlatan Sarıkaya, “10 Ekim günü ne kadar kalabalıktı. Sendikalar, kitle örgütleri… Örgütlüydü, güçlüydü. Ama şimdi mahkemeleri izleyen sendikacılar da çok azaldı. Biz Şafak (Yurtman) ile beraber yola düşüyoruz, mahkemeye gidiyoruz. Ancak diğerleri nerede? Zaten adalet bulamıyoruz ama kalabalık olmalıyız. Sizin de canınız gitmedi mi?” dedi.
‘10 Ekim’in öncesi ve sonrası var’
Sarıkaya, “10 Ekim’den önce bir yaşantı var, sonra bir yaşantı var... Ülkenin kaderini değiştiren bir olaydır yaşanan. 10 Ekim’den sonra ülke kötüye gitti. 10 Ekim’i anlatırken sadece katliam olarak değil, ülkenin değişimini de anlatmak lazım” dedi.
‘Katliamdan sonra her gün yeni bir toplumsal olayla karşılaşıyoruz’
Katliamda hayatını kaybeden Kemal Tayfun Benol’un eşi Gülderen Ertaş ise, “10 Ekim çok ağır bir şeydi. Sonrası da çok ağır oldu zaten. Her geçen gün başka bir siyasi ya da toplumsal olayla karşılaşıyoruz. Artık karnımızı doyurmak bile daha büyük dert. 10 Ekim için belgesel gösterimi yapıldı, ona gittim. Konuşmalarda bu katliamı neden unutmamamız gerektiği vurgulandı. Unutmamalıyız. Ancak artık yaşayamıyoruz bile, her gün yeni bir şeyle karşılaşıyoruz. Eşimin doğum günü katliamın yıldönümüne çok yakın. Hayatını kaybetmeden önce, ‘Ben ölürsem yıldönümlerinde yiyin, için, bana da gönderin’ demişti. Öyle yapmaya çalışıyoruz. Davadan da adalet falan çıkmıyor zaten” diye konuştu.
‘Adalet yazmakla olmuyor, göstersinler’
Vahdettin Ozğan’ın eşi Nabile Ozğan ise adaletin nerede olduğunu sorarak başlıyor cümlelerine. “10 yıl geçti ama ben her gün aynı acıyla yaşıyorum. Ne günümüz gün ne gecemiz gece. 10 yıldır adaletin adı var kendisi yok. Adalet eldeki kalemle yazmakla olmuyor, bize göstersinler. Yeri geldi beni mahkemelerden dışarı attılar. Atsınlar ama bilsinler de vazgeçmeyeceğim. Eşim barış için gecesini gündüzüne kattı, mücadele etti. Yeri geldi aç, açıkta kaldık. Ama hep, ‘Biz değiştirelim ki çocuklarımız bizim gibi yaşamasın’ derdi. Şimdi adaletin yolunu arıyoruz.”

Fotoğraf: Evrensel
‘Bütün demokrasi güçleri Ankara’daymış gibiydi’
Katliamda hayatını kaybeden EMEP GYK üyesi Korkmaz Tedik’in annesi Zöhre Tedik, “Savaşa karşı barış talebiyle mitinge geldik. Katliam yaşandı. Oğlumu kaybettim. 103 arkadaşımızı kaybettik. 6 ay geçti katliamın üzerinden. Bu ülkede bir katliam oldu ve neden kimse ses çıkarmıyor diye kendimi yedim. O süreçte KESK, DİSK, TMMOB ve TTB’nin yanı sıra Psikiyatr Derneği gibi birçok kuruluşun katılımıyla geniş bir toplantı yaptık. Ardından hızlıca bir derneğin kurulması gerektiğini kanaat getirdik. Çünkü örgütlü bir güç haline gelmeliydik. Bütün aileleri arayarak bir araya gelmemiz gerektiğini anlattık. Çok fazla avukata vekalet verdik, yüzlerce avukat davaya sahip çıktı. Partili yoldaşlarımız bize kol kanat gerdi. Psikiyatrisler 81 ilde ailelere psikolojik destek sunmak için seferber oldu. Yani örgütlenmenin gücünü anladım bu süreçte. Bizi sahiplenen Türkiye halklarının ve örgütlü güçlerin kalabalıklığının heyecanını yaşadık aslında ilk dava gününde. O an ‘Biz bu katilleri bulacağız, sorumluları da yargılayacağız, hesap soracağız’ dedim. Türkiye’deki bütün demokrasi güçleri sanki Ankara’daymış gibi dava kucaklanıldı” dedi.
‘Mücadelemle 103 insanı yaşatıyorum’
Tedik, “Mahkeme heyetini de hep zorladık. Avukatların bize, bizim de onlara verdiğimiz güçle bugüne kadar mücadele ettik ve ediyoruz. Dava günlerini iple çekiyorduk. Bu katliamı emekçilere nasıl anlatabiliriz diye düşündük. Çünkü bu katliam emeğe, demokrasiye ve barışa karşı yapıldı. 10 Ekim’i anlatmak ve bunu sporla birleştirmek için turnuva yapmaya başladık. Turnuvada şöyle hissediyorum hep. O topa dokunan her bir çocuk bir Korkmaz aslında. Nerede isem orada 10 Ekim’i anlattım. Şimdi mücadelemle hem Korkmaz’ı hem de 103 insanı yaşatıyorum” diye anlattı.
Korkmaz Tedik’in işçi sınıfı için mücadele ettiğini anlatan Zöhre Tedik, “Barışın, demokrasinin bir ihtiyaç olduğunu biliyordu. Gençleri, işçileri örgütleyerek mitinge getirdi. Kimse kendisi için gitmedi o mitinge. Biz de o duruşma salonlarını doldurmaya çalıştık. Tabii gönül isterdi 2017’deki salonları doldurabilsek ama benim güvenim hiç sarsılmadı. Çünkü 10 yıl uzun bir süre. Ama yol veren kamu görevlilerinin yargılamıyorlar. Benim oğluma gaz sıkıldığı için hayatını kaybetti. Binnaz Hemşire Korkmaz’ın yanına gidip iyi misin diye soruyor. Korkmaz da ‘iyiyim sen başka arkadaşlara bak’ diyor. Binnaz Hemşire ‘gaz sıkılmasa Korkmaz’ı yaşatacağım’ dedi. Mahkeme heyetine bunu söyledim hep. Bütün aileler ilk davadan beri kamu görevlilerinin yargılanmasını istiyor. Kızım Edge’ye diyorum ki ‘biz ölürüz ama kamu görevlileri yargılanana kadar siz bu davayı devam ettireceksiniz’. Bu ülkedeki barış, demokrasi mücadelesi için halkların eşit ve özgür bir şekilde yaşaması için bizim bu davamız devam edecek” diye konuştu.
Duruşma 23 Aralıkta
23 Aralık’ta görülecek duruşmayı hatırlatan Zöhre Tedik, “Davanın üstünün örtülmemesi için orada olacağız. Bu davanın mücadelesini en iyi şekilde örgütlememiz gerekiyor. Örgütlemeyi de kendime bir görev edindim. Bulunduğumuz her alanda işçilere, emekçilere, gençlere 10 Ekim’i anlatmamız, bu mücadeleye çağırmamız gerekir” diyerek davaya dayanışma çağrısında bulundu.
‘Sömürünün ilk adımlarıydı’
Bu 10 yılın hem katliamda hayatını keybedenlerin yakınları hem de Türkiye için zor bir 10 yıl olduğunu vurgulayan Elif Kanlıoğlu’nun babası Ümit Kanlıoğlu, Bizler arkadaşlarımızın, yoldaşlarımızın sayesinde toparladık, mücadele etmeye devam ediyoruz. 2015’te bu olayı bir iktidar kavgası olarak yorumlarken bugün daha iyi anlıyoruz ki yalnızca bir iktidar kavgası değil. Bugün demokrasinin ayaklar altına alınmasının, işçilerin köylülerin sömürülmesinin, madenlerin, derelerin emperyalistlere peşkeş çekilmesinin ilk adımlarıydı 10 Ekim patlaması. Ancak Türkiye’de 10 Ekim ilk ve son saldırı değildi. Sivas’tan Maraş’a, Suruç’tan Ankara’ya tüm saldırıların muhaliflere dönük olması da tesadüf değildi. Halkı baskılamak, ses çıkaranı susturmaya dönük saldırılardı. Ancak tüm bu saldırıların karşısında bizler birbirimize tutunarak mücadeleye devam ediyoruz, edeceğiz de” ifadelerini kullandı.
Osimhen, polise ifade verdi: Kafam futbolda değildi - Evrensel
Kaynak: Haber Merkezi
İlgili Haberler
Gündem 9 belediye başkanı AK Parti'ye katıldı: Rozetlerini Erdoğan taktı
Gündem Kayyum sonrası Sözcü'de ilk üst düzey istifa: Ercüment İşleyen görevinden ayrıldı
1 yorum
Gündem Bahçeli'den üçlü zirve çıkışı: Cumhurbaşkanımız da olmalıydı
Gündem Fon mağdurları SPK önünde eylem yaptı: “Mağdurlar burada, hırsızlar nerede?”
Gündem BDDK başkanlığından istifa eden Şahap Kavcıoğlu hakkında yurt dışı çıkış yasağı getirildi
Gündem İmamoğlu'na verilen siyasi yasak kararının ardından MHP'den açıklama: Mahkemenin takdir hakkı yok