Mehmet Ali Alçınkaya: Çerçeve Yasa, TBMM'nin Tarihsel Sorumluluğu ve Barışın Toplumsallaşması...
Rêber Apo'nun Özgürlüğü, Demokratik Siyaset ve Kalıcı Barışın Kurucu Dinamikleri;
Barış, yalnızca silahların susması değildir. Gerçek barış; hakikatin açığa çıktığı, adaletin yeniden tesis edildiği, demokratik siyasetin güç kazandığı ve toplumun ortak geleceğini özgür iradesiyle kurabildiği tarihsel bir yeniden kuruluş sürecidir. Bu nedenle barış, hukuki olduğu kadar ahlaki, siyasal ve toplumsal bir dönüşüm meselesidir.
Türkiye, Cumhuriyet'in ikinci yüzyılına girerken tarihsel bir yol ayrımındadır. Bir yanda güvenlik eksenli, çatışmaları yeniden üreten geleneksel devlet anlayışı; diğer yanda demokratik siyaset, ortak yaşam ve toplumsal uzlaşma temelinde yeni bir gelecek inşa etme imkânı bulunmaktadır. Bu tarihsel eşikte kalıcı çözümün yolu; hukuki güvence sağlayacak kapsamlı bir Çerçeve Yasa'nın çıkarılmasından, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin kurucu sorumluluğunu üstlenmesinden ve barışın toplumun bütün kesimleri tarafından sahiplenilmesinden geçmektedir.
Ancak bu hedeflerin hayata geçirilebilmesi, sürecin temel muhataplarının etkin katılımını sağlayacak demokratik bir zeminin oluşturulmasını da zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda Hareket Yönetimi'nin dile getirdiği, "Rêber Apo devreye girmeden ve süreci bizzat yönetmeden çıkarılacak yasanın gereklerini yerine getirmek mümkün değildir." değerlendirmesi, barış sürecinin işleyişine ilişkin önemli bir siyasal yaklaşım olarak öne çıkmaktadır. Bu değerlendirme, kalıcı çözümün yalnızca hukuki düzenlemelerle değil, müzakerenin ilgili taraflarının katılımı ve karşılıklı güvenin tesis edilmesiyle mümkün olacağı yönündeki yaklaşımı ifade etmektedir.
Çerçeve Yasa: Hukuki Güvencenin Ötesinde Demokratik Toplum Sözleşmesi;
Çerçeve Yasa, yalnızca teknik bir hukuk metni değildir. Aynı zamanda devlet ile toplum arasında yeniden kurulacak demokratik güven ilişkisinin hukuki teminatı ve toplumsal mutabakatın kurumsal çerçevesidir.
Uluslararası deneyimler göstermektedir ki hukuki güvenceye kavuşmayan barış süreçleri, siyasal iklimde yaşanan değişimlerden kolaylıkla etkilenebilmekte ve kalıcı sonuç üretmekte zorlanmaktadır. Bu nedenle hazırlanacak yasanın; şeffaflık, hukuki güvence, insan hakları, demokratik denetim, toplumsal katılım ve onarıcı adalet ilkeleri üzerine inşa edilmesi yaşamsal önem taşımaktadır.
Bununla birlikte, hukukun tek başına toplumsal meşruiyet üretmeyeceği de açıktır. Yasanın gerçek anlamda işlerlik kazanabilmesi; demokratik iradenin güçlenmesine, toplumsal güvenin yeniden inşa edilmesine ve sürecin bütün muhataplarının katkı sunabileceği siyasal iklimin oluşturulmasına bağlıdır.
Rêber Apo'nun Fiziksel Özgürlüğü ve Demokratik Siyasetin Önünün Açılması;
Barış süreçlerinin temel ilkelerinden biri, çözümün muhataplarının sürece doğrudan katkı sunabilmesidir. Bu çerçevede Sayın Abdullah Öcalan'ın koşullarına ilişkin tartışmalar, yalnızca bireysel bir mesele olarak değil, çözüm sürecinin işleyişi bakımından da değerlendirilmektedir.
Bu bağlamda dile getirilen "umut hakkı" tartışmaları, uluslararası insan hakları hukuku ve demokratik çözüm perspektifi açısından kamuoyunda öne çıkan başlıklardan biridir. Bu yaklaşımı savunanlar, Sayın Öcalan'ın siyasal ve toplumsal diyaloga daha etkin katkı sunabilmesinin demokratik çözüm arayışını güçlendireceğini ifade etmektedir.
Bu çerçevede fiziksel özgürlüğe ilişkin talepler de demokratik siyaset alanının genişletilmesi, diyalog kanallarının güçlendirilmesi ve müzakere zemininin sağlamlaştırılması bağlamında dile getirilen siyasal talepler arasında yer almaktadır.
TBMM'nin Tarihsel ve Kurucu Sorumluluğu;
Barışın en güçlü demokratik meşruiyet zemini Türkiye Büyük Millet Meclisi'dir. Meclis'in görevi yalnızca yasa yapmak değil; toplumun bütün farklılıklarını kapsayan ortak demokratik iradeyi kurumsallaştırmaktır.
Bu doğrultuda TBMM;
Çerçeve Yasa'yı geniş bir toplumsal mutabakatla hazırlamalı,
Hakikat Araştırma, Toplumsal Onarım ve Geçiş Dönemi Adaleti komisyonlarını oluşturmalı,
Demokratik entegrasyon ve temel haklara ilişkin yasal düzenlemeleri hayata geçirmeli,
Sürecin şeffaf, denetlenebilir ve katılımcı biçimde ilerlemesini güvence altına almalıdır.
Tarihsel sorumluluk, yalnızca yasa çıkarmaktan ibaret değildir. Esas sorumluluk, toplumun geleceğine güven verecek demokratik zemini kurmak ve barışı kurumsal güvenceye kavuşturmaktır.
Barışın Toplumsallaşması: Demokratik Toplumun İnşası
Kalıcı barış yalnızca devlet kurumlarının sorumluluğu değildir. Kadınların, gençlerin, emek ve meslek örgütlerinin, yerel yönetimlerin, akademinin, inanç topluluklarının ve sivil toplumun aktif katılımı olmadan demokratik toplum inşa edilemez.
Barışın toplumsallaşması; farklı kimliklerin birbirini tanımasını, birbirinin acılarıyla yüzleşmesini ve ortak yaşam kültürünü birlikte geliştirmesini ifade eder. Bu nedenle kutuplaştırıcı ve dışlayıcı siyasal dil yerine; çoğulculuğu, diyalogu ve karşılıklı güveni esas alan demokratik bir dil hâkim kılınmalıdır.
Ahlaki ve politik toplum anlayışı, farklılıkları bir tehdit olarak değil; ortak yaşamın zenginliği ve demokratik çoğulculuğun temeli olarak görür.
Sonuç Olarak: Tarihin Çağırdığı Demokratik Sorumluluk;
Bugün Türkiye'nin önünde tarihsel bir fırsat bulunmaktadır. Bu fırsat; Çerçeve Yasa ile hukuki güvenceyi oluşturmak, TBMM eliyle demokratik meşruiyeti güçlendirmek, barışı toplumun ortak değeri hâline getirmek ve çözüm sürecinin bütün ilgili taraflarının katkı sunabileceği demokratik zemini oluşturmaktır.
Bu çerçevede Hareket Yönetimi'nin, "Rêber Apo devreye girmeden ve süreci bizzat yönetmeden yasanın gereklerini yerine getirmenin mümkün olmadığı" yönündeki değerlendirmesi de çözüm sürecinin işleyişine ilişkin önemli siyasal yaklaşımlardan biri olarak tartışılmaktadır. Bu yaklaşım, kalıcı barışın yalnızca hukuki metinlerle değil; güvene dayalı demokratik diyalog, güçlü toplumsal meşruiyet ve sürecin ilgili bütün taraflarının etkin katılımıyla mümkün olacağı görüşünü öne çıkarmaktadır.
Cumhuriyet'in ikinci yüzyılında Türkiye'nin ihtiyaç duyduğu şey; çatışmayı değil uzlaşmayı, inkârı değil eşit yurttaşlığı, güvenlikçi politikaları değil demokratik siyaseti esas alan yeni bir toplumsal sözleşmedir.
Kalıcı barış; hukukla güvence altına alınmış, TBMM'nin demokratik iradesiyle kurumsallaşmış, demokratik toplumun örgütlü gücü tarafından sahiplenilmiş ve sürecin ilgili bütün taraflarının etkin katılımıyla yaşama geçirilmiş ortak bir gelecek projesine dönüştüğü ölçüde gerçek anlamına kavuşacaktır. Barışın yolu demokratik siyasetin güçlenmesinden; demokratik siyasetin yolu ise hukukun üstünlüğünün, özgürlüklerin, diyalogun ve toplumsal iradenin birlikte güçlendirilmesinden geçmektedir.
HDK Kocaeli Eş sözcüsü
Mehmet ALÇINKAYA
Kaynak: Haber Merkezi
İlgili Haberler
Gündem Belediye başkanı ve başkanvekili seçimlerinde yeni dönem: İsim yazma uygulaması kaldırıldı, tercih mührü geldi
Gündem 9 belediye başkanı AK Parti'ye katıldı: Rozetlerini Erdoğan taktı
Gündem Kayyum sonrası Sözcü'de ilk üst düzey istifa: Ercüment İşleyen görevinden ayrıldı
1 yorum
Gündem Bahçeli'den üçlü zirve çıkışı: Cumhurbaşkanımız da olmalıydı
Gündem Fon mağdurları SPK önünde eylem yaptı: “Mağdurlar burada, hırsızlar nerede?”
Gündem BDDK başkanlığından istifa eden Şahap Kavcıoğlu hakkında yurt dışı çıkış yasağı getirildi