Son dakika

Gündem

Cengiz Algan: Ya baraj olmasaydı?

Seçimlerin kilit partisi konumuna getirildiği (geldiği değil) için ana gündem de ister istemez HDP’nin baraj meselesi oldu.

 Seçimlerin kilit partisi konumuna getirildiği (geldiği değil) için ana gündem de ister istemez HDP’nin baraj meselesi oldu. Seçim akşamına kadar da öyle gidecek. Peki, seçim barajı, Erdoğan teklif ettiğinde kaldırılmış olsaydı, bugün neyi tartışıyor olacaktık? Baraj olmasaydı HDP seçimlere yine parti olarak girecek, şimdikinden biraz fazla milletvekili çıkaracak ve şimdi olduğu gibi mecliste yerini alacaktı. %10 tartışması yapılmayacak ama HDP de %10 oy toplayamayacaktı. Çünkü şu anda onun barajı aşması için kurulan koalisyonun kurulmasına gerek kalmamış olacak ve sırf AK Parti terk başına iktidar olamasın diye, eli titreyerek HDP’ye oy vereceği söylenen belirli bir seçmen kitlesinin de böyle bir derdi olmayacaktı. Evli evinde, köylü köyünde olacaktı.

HDP’den aday olup “HDP Barajı aşarsa Kılıçdaroğlu’na başbakanlık yolu açılabilir” diyen Alevi adaylara, düne kadar Kürt düşmanlığında zirveyi kaptırmayan cemaat medyasının 180 derece dönüşüne, Doğan medyasının en son ekrana çıkarıp türkü söyletmeye vardıracak kadar şirin gösterme çabalarına şahit olmayacaktık. Guardian yazarları da Demirtaş hakkında, sanki kraliyet ailesine damat adayı arar gibi, “karizmatik, genç ve yakışıklı” yazıları yazmayacaktı muhtemelen. HDP, kemik diyebileceğimiz %5-6’lık oyunun üzerine belki bir miktar daha ekleyecekti, o kadar.

Başlıktaki soruyu 7 Haziran seçimlerinde esen “olağanüstü” havanın olağanüstülüğünün bana pek de “gerçek” gelmediğini vurgulamak için soruyorum. Elbette HDP’nin barajı geçip geçmemesi dengeleri değiştiriyor. Fakat bir an için baraj meselesini unutup manzaraya baktığımızda “olağanüstü” görünen hiçbir şey aslında yok. Zaten 30 Mart ya da 10 Ağustos seçimlerinden bu yana ülkede tam olarak ne değişti ki bir olağanüstülük olsun?

Diğer üç partinin oyları, 1-2 puanlık oynamalar dışında, aşağı yukarı stabil. AK Parti hala en yakın rakibinden 15 ila 20 puan fazla görünüyor. Yani siyasi istikrar sürüyor. Ekonomide büyük sarsıntılar filan olmuş değil. Hatta dünyanın aksine, büyüme yavaşlasa da sürüyor ve Kemal Derviş’in de CHP’lilere üzülerek belirttiği gibi “kriz yok ve olmayacak”. Kitlesel işten çıkarmalar, kapanan işyerleri, fırlatılan yazar kasalar filan yok. Yatırımlar da tıkırında. Yani ekonomik istikrar da sürüyor. AK Parti’nin en büyük projesi olan Çözüm Süreci de (seçimler nedeniyle, beklendiği gibi kısa bir mola vermiş olsa da) devam ediyor. Şehit cenazeleri gelmiyor, dolayısıyla MHP’ye malzeme çıkmıyor. Eski krizlerde olduğu gibi asker namlunun ucunu göstermiyor, yargı kapatma davalarıyla tehdit edip parmak sallayamıyor.

O halde nedir olağanüstü olan? Bana kalırsa hiçbir şey. Barajı aşması için yürütülen onca algı yönlendirme faaliyeti, iki büyük medya grubunun parlatma çabaları, beş benzemezlerin ittifakı, MHP’liAkşener’e bile “bizce sakıncası yok” dedirtmeler, cemaat unsurlarının sahaya inip destek faaliyeti yürütmesi filan hep o %1-2 oy kayması için. Yani halkımızın %98’inin konuyla alakası bile yok.

Toplumun sadece %1-2’sine yönelik yürütülen tüm bu hummalı faaliyetin sonucunda HDP %10’u yakalar ve meclise girerse olacak olan şudur: HDP şimdikinden biraz fazla vekille meclise girmiş olur. Hepsi bu. Tıpkı şu andaki gibi dört partili parlamento devam eder. Tıpkı şu anda olmadığı gibi, AK Parti, anayasayı referanduma götürme çoğunluğu olmadan dört yıl daha hükümet eder ve rekor kırmış olur.

Evet, Erdoğan’ı başkan yaptırmamış olursunuz. Ama en çok Kürtlerin istediği ve Kürtlerle dindarlar başta olmak üzere, rejimin ötekileştirdiği grupların toplumun imtiyazlılarıyla eşitlenme mücadelesinin tacı olacak anayasayı da yaptırmamış olursunuz (Bu arada Erdoğan seçilmiş cumhurbaşkanı olarak görevine devam eder). Ya da el mecbur AK Parti ile işbirliğine gider (ki bence doğrusu budur) ve oylarını almak için çırpındığınız o %2’ye derdinizi anlatmanın yollarını ararsınız.

Tabii bir de başarısızlık ihtimali var. Dindarlarla el ele verip tüm esmer mazlumların kaderini değiştirmenin onurlu zaferine ortak olmak varken, %2’lik “emanet beyaz oylar” peşinde koşup tepetaklak olmak var. O zaman halkımızın gülümsemeyi, espri yapmayı ve saz çalıp türkü söylemeyi sempatik bulduğunu fakat memleket idaresi için bundan çok daha fazlasının gerektiğini bildiği için size oy vermediğini görmüş olursunuz ama iş işten geçmiş olur. O durumda, 2019 seçimlerine kadar bir daha ekrana çıkarırlarsa, CNN’de “Ben nerede yanlış yaptım” şarkısını bağlama eşliğinde dinlemek de yarı-sempatik olabilir tabii.

SERBESTİYET

Kopyalandı

İlgili Haberler