Cengiz Algan: Peki, barajı geçecek mi?
Öncelikle, HDP yönetiminin hedeflediği dar kitleyi (Batılı, seküler CHP seçmeninin belli bir bölümü) ikna edebildiğine dair somut hiçbir veri yok.
Aylardır bütün seçim tartışmaları gelip bu soruya dayandı ve kimse net bir cevap veremedi. Kamuoyuna açıklanmış hiçbir ankette de kesin bir sonuç verilemedi ve böylece son günlere geldik. Ama bazı göstergelerden bazı sonuçlar çıkarmak mümkün.
Öncelikle, HDP yönetiminin (artık yönetimiyle tabanı arasında bir ayrımdan söz etmeye başlanmalı) hedeflediği dar kitleyi (Batılı, seküler CHP seçmeninin belli bir bölümü) ikna edebildiğine dair somut hiçbir veri yok. Aksine veriler ise örneğin BBC Türkçe’nin CHP’nin kalesi Kadıköy’de yaptığı sokak röportajlarında var. HDP’ye kayması beklenen birçok CHP seçmeni hâlâ “emin değil”. İlk korkuları HDP’nin, Çözüm Süreci’ni sürdürmek için “mecburen” AK Parti ile işbirliğine gitme ihtimali (Aklın yolu bu zaten ama heyhat!).
Öte yandan Müjdat Gezen, Bekir Coşkun, Fazıl Say gibi “safkan” Kemalistlerin “Her aileden 1 kişinin oyu HDP’ye” çağrılarının ne derece etkili olduğunu ölçme şansımız yok. Örneğin, Müjdat Bey “her aileden bir kişi” derken bu kişinin kendisi olup olmadığını söylemiyor. Atadan dededen CHP’li, dört kişilik bir ailedeki o kişi kim olacaktır? Kemikleşmiş CHP seçmeni olan ebeveyn mi? Yoksa daha düne kadar, Ahmet Türk’ü taşlayan sarışın kızı facebookta profil fotosu yapmış, Öcalan’dan ölesiye nefret eden, Kürtleri ancak inşaat işçiliği yapabilen ilkel canlılar olarak gören genç kız ve delikanlı mı? “Erdoğan diktatörlüğünü” önlemek için hangisi kendisini feda edecek? Seçimden sonra Çeşme sahilinde TC rumuzlu arkadaşlarıyla “drink alırken”, “Bizim ailedeki o fedakâr kişi benim” diye gururla söyleyebilecek mi? “Utanmayın, HDP’ye verin. Ama benim oyum CHP’ye” diyen Bekir Coşkun ve Fazıl Say’ın telkinleri ne derece etkili olabilecek? Bilemiyoruz.
Bir de AK Partili dindar Kürtlerden geleceği varsayılan oylar konusu var. Cumhurbaşkanlığı seçiminin ilk turunda, ilk defa çıkabilmiş bir Kürt adayın böylesi önemli bir seçimde desteklenmesi gerektiğini düşünen AK Parti tabanından Kürt seçmenler Demirtaş’a oy vermişlerdi. Bu oylar Kürt kimliğinin desteklenmesi anlamına geliyordu. Fakat seçim kampanyası boyunca HDP yönetimi Kürt kimliğiyle ilgili bir siyaset yürütmedi. Örneğin Çözüm Süreci gündemlerinde neredeyse yoktu. Tersine, çözüm için aynı masada oturduğu parti ve liderine düşmanlıkla saldırılırken, çözüme karşı ne kadar odak ve siyasal güç varsa onlara ‘centilmence’ gülümsendi. “AKP’yle zinhar koalisyon yapmayız” ama CHP-MHP koalisyonu olursa “Türkiye’yi hükümetsiz bırakmayız” formülü yürürlükte.
Kürtlerin kimliksel talepleri üzerinde yükselerek belli bir kitle tabanına ulaşan partinin şimdiki yönetimi, Kürt sorununda çözümün eşiğine gelmişken konuyu gündeminden çıkarmış görünüyor. Sanki Kürtlerin en büyük sorunları bunlarmış gibi, seçim kampanyası boyunca “Erdoğan’ın sarayı”ndaki tabak çanakla, Diyanet’in makam aracının zırhlı olup olmadığıyla uğraştılar. Durum buyken, zaten yıllardır AK Parti’ye oy veren ve çözüm için Erdoğan’a güvenen dindar Kürtler hangi gerekçeyle HDP’ye yönelecek?
Buna bir de 6-8 Ekim katliamını ekleyelim. Bir insana yapılabilecek en ağır işkencelerle 16 yaşındaki Yasin Börü ve arkadaşlarının öldürülmesini bölgede yaşayan dindar Kürtler asla unutmayacak ve affetmeyecekler. Hele de üç tarafı IŞİD tarafından kuşatılan Kobani’ye tek yardım kapısının Türkiye’den açıldığını, yaralı YPG’lilerin burada tedavi edildiğini, Peşmerge’ye buradan koridor açıldığını, çatışmalar boyunca Türkiye’den erzak ve diğer ihtiyaçlarının gönderildiğini gördükten sonra.
Bir de sayıca az olmakla birlikte, bugüne kadar daima Kürt hareketini desteklemiş ama bugün HDP yönetiminin girdiği ittifakları görünce sükût-u hayale uğrayarak uzaklaşanlar var. Gezi ve 17-25 Aralık süreçlerinde Öcalan’ın “Bu darbe ateşine benzin taşımayacağız” güvencesini bir kenara atıp“Gezi’de yarım kalan işi 7 Haziran’da tamamlayacağız” çizgisine kayan, KCK operasyonlarıyla binlerce sivil Kürt siyasetçiyi tutuklamış paralel örgütle bile işbirliğinde beis görmeyen, Kürt hareketini Doğan medyasıyla Cihangir solunun insafına terk eden bugünkü yönetim altındaki HDP’den soğudular.
Bunlardan biri de benim. Bugüne kadar, başta Çözüm Süreci ve yeni anayasa olmak üzere, önümüzdeki temel sorunların AK Parti ile Kürt hareketinin birlikte hareket etmesiyle çözülebileceğini, “Yeni Türkiye”nin önünün ancak bu ittifakla açılabileceğini düşünüyordum. Hâlâ da öyle düşünüyorum ama bu yönetim ve zihniyetle bunun gerçekleşebileceğine artık inanmıyorum.
Peki, bu kafayla gidilip AK Parti ile kesinlikle ittifak yapılmayacaksa elimizde kalan hükümet kombinasyonları nelerdir? Demirtaş Salı günü “AKP’yle asla. CHP ile koalisyon kurabiliriz” diye ilan etti (6-8 Ekim’de ölen 50 insanı es geçip sadece yıkılan Atatürk büstleri için özür dilediklerinde bunu koalisyonun işaret fişeği olarak okumuştum). MHP’li koalisyonun kapısını açık bırakmak için de“MHP de çatışmalar başlasın istemez. MHP’nin de buna mecbur kalacağını düşünüyorum” dedi.
Zaten sanki sadece CHP ile koalisyon yeterliymiş gibi konuşmanın hiçbir inandırıcılığı yok. Sayı yetersiz. Geriye kalıyor dışarıdan veya içeriden HDP’nin desteklediği CHP-MHP koalisyonu. Bu olmuyor da, AK Parti tek başına hükümet çoğunluğunu (276) yakalıyor ama referanduma gitme çoğunluğunu (330) elde edemiyorsa, AK Parti-MHP işbirliği. Yani MHP’nin kalın kırmızı çizgileri gözetilerek hazırlanmış bir “yeni” anayasa. Tabii her iki durumda da Çözüm Süreci başka bahara.
Leyla Zana’ların çizgisinin hâkim olacağını umarken, Fazıl Say’ların Bekir Coşkun’ların çağrısına uyup kalpaklı Atatürk bayrağı sallayan, şekilsiz bir siyasi organizasyon kaldı elimizde.
Her şeye rağmen, pek çok dezavantajlı toplum kesimini bir araya getiren, beyannamesinde Türkiye için oldukça demokratik talepleri açıklayabilen, pek çok kimliğe umut olabilmiş, renkli bir partinin varlığı önemlidir. Ama benim için acil öncelikler farklı: Çözüm Süreci ve yeni anayasa. O yüzden oyum, geriye kalan en gerçekçi seçenek olan AK Parti’ye.
Seçimler bittiğinde tabanı ve bileşenleri, umarım HDP yönetimini girdiği bu yanlış çizgiden döndürmeye çalışır ve başarılı olurlar. Eğer meclise girerlerse de AK Parti’yle el ele verip onun tek başına yapabileceğinden daha iyi bir anayasa yapılmasına katkıda bulunurlar.
SERBESTİYET
İlgili Haberler
Gündem 9 belediye başkanı AK Parti'ye katıldı: Rozetlerini Erdoğan taktı
Gündem Kayyum sonrası Sözcü'de ilk üst düzey istifa: Ercüment İşleyen görevinden ayrıldı
1 yorum
Gündem Bahçeli'den üçlü zirve çıkışı: Cumhurbaşkanımız da olmalıydı
Gündem Fon mağdurları SPK önünde eylem yaptı: “Mağdurlar burada, hırsızlar nerede?”
Gündem BDDK başkanlığından istifa eden Şahap Kavcıoğlu hakkında yurt dışı çıkış yasağı getirildi
Gündem İmamoğlu'na verilen siyasi yasak kararının ardından MHP'den açıklama: Mahkemenin takdir hakkı yok