Son dakika

Gündem

Gökhan Bacık: Camide akreditasyon ne zaman?

Bursa’da hırsızlık yapmak ile Niğde’de yapmak arasında fark var mıdır?

 Bursa’da hırsızlık yapmak ile Niğde’de yapmak arasında fark var mıdır?


Yoktur.

Çanakkale Şehitlerini Anma Töreni’nde basına akreditasyon yapmak ile bir camiye giren cemaate yönelik akreditasyon yapmak arasında fark olur mu?

Olmaz.

İyi bir iş her yerde iyi, kötü bir iş her yerde kötüdür.

Bir boru hattının açılış törenine katılan gazetecilerin bazılarını akredite değil diyerek dışlamak ne kadar yanlış bir uygulama.

Irkçılık gibi bir şey

Benim büyük dedem Yakup Efendi Çanakkale’de şehit düşmüş. Ben elime Sözcü, BUGÜN yahut Zaman gazetesinin “muhabirlik kartını” alsam Çanakkale’de dedemin de içinde bulunduğu şehitlerin anma törenine sokulmayacağım!

Bu tip ayrımcılıkların özünde ırkçılık gibi bir şey olduğunu görmek gerekiyor.

Bir insanı teninin renginden dolayı ikincil konuma itmekle siyasi görüşünden dolayı itmek arasında elbette fark vardır ancak bu öyle “büyük bir fark değildir.”

Hani Anadolu hoşgörü yurduydu?

Siyasiler ‘ne olursan ol yine gel kapım açık’ diye Mevlana’yı neden yüz yıldır tekrar edip duruyor?

Hani Müslümanlar kardeşti?

Hastalıklı mantık

Ama hayır. Gücü eline geçiren hemen aynı mantığın peşine düşer: “Ama, fakat, lakin şimdi durumlar başka, efendim hassas bir dönem...”

Sonuç… Ülkesini savunmak için dedelerini şehit vermiş bir neslin çocuklarının bazılarını şehitleri anma törenine almamak!

Peki, o zaman insanın sorası geliyor; açılış törenine, anma törenine, basın toplantısına kadar girmiş bu çirkin uygulama ne zaman camilere gelecek?

Diyanet İşleri Başkanlığı Görev ve Çalışma Yönergesi’ne göre “Cami ve mescitlerin ibadete açılış beratlarını vermek ve hakikî veya hükmî şahısların mülkiyetinde bulunan bütün cami ve mescitleri yönetmek ve denetlemek” görevi müftülere ait.

Yani camiler fiilen resmi daire statüsünde. O zaman devlet tutarlı olmalı. Madem “vatan hainleri” açık havada bile yapılan açılış törenlerine alınmıyor fiilen resmi devlet dairesi olan camilere de alınmasın!

Zaten fırsat buldukça minberde, kürsüde siyasi mesajları “güya satır arasında” topluma aktarmaya çalışan epey hoca, müftü var.

“Yok artık” veya “amma saçmaladın” diyenlere şunu hatırlatmak isterim. Bir insanı camiye akreditasyon ile almamaktan daha kötü olan bir şeyşehitleri anma törenine almamaktır.

Sözün bittiği yer

Basına yansıyan haberlere göre Diyanet teşkilatında bile düşüncelerinden dolayı tasfiyeler yaşanıyor.

Düşünün. “Müslümanlar kardeştir” ayetini biz Diyanet’in içinde bileuygulayamıyoruz.

Eğer haberler doğruysa bu kadar ayet, bu kadar hadis varken Diyanet’te “sen filan zümrenin adamısın diye” insan harcanıyor.

O zaman mertçe çıkıp diyelim: “Ancak bazı Müslümanlar kardeştir.”

Yüzlerce yıldır “Hıristiyanlar İncil’i tahrif etti” diye konuşuyoruz ancak bizler İslam’ı fiilen tahrif ediyoruz.

Keyfimize göre İslam’ı fiilen tahrif etmenin geçmişte nelere yol açtığını en başta din görevlilerinin bilmesi gerekmez mi?

Kime kızalım?

Ama yöneticilere kızmamak lazım. Yöneticilerin hataları toplumun ürettiği sorunların bir “meyvesidir.”

“Aman canım ben camide rahatım, bana ne Alevi Müslümanlar’dan” diyen Sünniler oldukça...

“Seçimlerde beşinci oldum ama yine de atandım, rektör olmak kaybetsem de benim hakkım” diyen profesörler oldukça...

Her perşembe huşu içinde hayatı boyu Yasin okuyup “yahu şu okuduğum ayetlerin anlamı nedir acaba? Allah bana ne diyor” diye bir kere bile mealini okumayanlar oldukça...

Siyasetçiye, hükümete kızmanın ne anlamı var?

BUGÜN

Kopyalandı

İlgili Haberler