Cengiz Algan: Barışın tekerleği dönüyor
İlk karalama soldan geldi. Adımız önce “resmi Barış Treni” oldu. Yarı resmi “devlet görevlileri” sayıldık. Aynı anda “AKP
İlk karalama soldan geldi. Adımız önce “resmi Barış Treni” oldu. Yarı resmi “devlet görevlileri” sayıldık. Aynı anda “AKP yalakaları” ve “hükümetin uşakları” olduk. Sağ da boş durmadı. Türkiye’nin yedi rengini temsil eden yedi renkli rüzgârgülülogomuzu “Davut Yıldızı”na benzetmişler. “Siyonist ajanlar”a dönüştük üçüncü gün.
Kırıkkale durağında Ülkü Ocakları standımıza saldırdı. Hakaretler, küfürler, tehditler arasında stantları tekmeleyip devirdiler, broşürlerimizi yırtıp etrafa saçtılar. Kurtlar Vadisi’nden fırlamış delikanlılıklarını bütün cihana göstermişlerdi. Bütün bunlar olurken sadece seyreden polis, az ötede tek başına Türk bayrağı açıp bağırıp çağıran birini 10 dakikalığına gözaltına alıp bıraktı. Bu haber “Türk bayrağını açtırmadılar” şeklinde verildi.
Daha sonra verdiği demeçte bizden “bunlar” diye bahseden vali ise, halkımızın selameti için olsa gerek, bizi kendi site devletinden apar topar “sepetledi”. Biz ayrılırken arabalarla önümüzü kesen aşırı delikanlı Ülkücüler kendilerinin yarı cüssesindeki genç kızlarımıza küfür yağdırıyor, yolda bizi öldürmekle tehdit ediyorlardı. Sanki başka işimiz yok da onları yıldırmaya gitmişiz gibi, “Apo’nunpiçleri, yıldıramaz bizleri” diye böğürüyorlardı arkamızdan.
Yerel basın gideceğimiz durakları “O tren geliyor” diye duyuruyordu. Barış Treni’nin adı dördüncü günde “ihanet treni olmuştu. Bizler “açılımcı köpekler”dik, “vatan bizden ne bekler”di. Ve tabii, ata sporumuz olan bütün melanetleri Ermenilere bağlama geleneksel etkinliğinden de geri kalınmadı; treni “Ermeni dölleri” doldurmuştu.Treni günlerce görmezden gelen merkez medya, yaşadığımız ufak bir olumsuzluğun üzerine atlayarak“Barış Treni raydan çıktı” başlığını atabildi. Toplam üç dakika süren stand devirme görüntülerini ekrandan 10 dakika boyunca tekrar tekrar vererek barışa büyük katkı sağladılar.
Türkiye’nin dört bir yanından gelen aktivistlerle İstanbul’dan yola çıkıp Diyarbakır’a sokaktaki insanın barış cümlelerini taşıyan Barış Treni yolculuğumuzun bir yüzü böyleydi. Cılız, küçük ve çirkin yüzü. Öte yüzünde ise Çözüm Süreci’ne verilen devasa toplumsal desteğin somut haline kendi gözlerimizle şahitlik ettik yol boyunca. Mesela “bozkurt yuvası” olduğunu iddia ettikleri Kırıkkale’de bir esnaf “Barışa nazar değmesin” diyerek, her birimize nazar boncukları hediye etti. Bir başkası kenarı oyalı, renk renk mendiller verdi. Diyarbakır’da barış halaylarını bu mendillerle çekmemizi istedi bizden. Yerel yönetim Keskin Uğurlaması ekibiyle, konserlerle karşıladı. Yüzlerce imza, yüzlerce barış cümlesi topladık.
Provokatör Ülkücülerin saldırganlığına karşı istasyonlarda kilolarca, tepsi tepsi tatlılar getirenler oldu. Yemek davetlerinin arasından seçim yapmak zorunda kaldık. Malatya bir başkaydı. Yüzlerce insan büyük bir coşkuyla karşıladı bizleri. Hiçbir anımızı boş geçirmediler. İkramlar, davetler o kadar fazlaydı ki büyük bir çoğunluğunu birleştirmek zorunda kaldık. İzmit’te belediye başkanı Dr. Nevzat Doğan eşliğinde 2.5 kilometrelik bir yürüyüş yaptık. Başkan, elinde bir tarafı Kürtçe bir tarafı Türkçe “Barışa Bak” yazılı dövizler taşıdı. Barış fidanlarımızı diktik.
Eskişehir’in CHP’li belediye başkan yardımcısı da aynı dövizlerden taşıdı, başörtülü arkadaşlarımızla fotoğraf verdi gönül rahatlığıyla. Tuzla belediye başkanı Şadi Yazıcı, Tuzla Deniz Lisesi öğrencileri, Pendik halkı daha ilk adımda bizi çiçeklerle uğurlamışlardı. Kayseri Düşünce Okulu Genel Koordinatörü Ferhat Akmermer’in bir ay öncesinden başlayan hazırlıkları mükemmel bir organizasyon ortaya çıkarmıştı. Hiçbir aksaklık yaşamadan sıcacık bir gün geçirdik.
Ankara’da treni ziyarete gelen Tarım Bakanı Mehdi Eker’in ilk cümlesi elimizdeki Kürtçe bir pankartta bir harfin fazla olduğuyla ilgiliydi. “Kart kurt” devletinden Barış Treni uğurlamaya gelen devlete geçişimizin belki de en somut göstergelerinden biriydi bu.
Kısacası, anketlerde yüzde 70’lere varan Çözüm’e desteği bizzat sokakta gördük. Barışa neredeyse ellerimizle dokunduk. Merkez medyanın, MHP’nin, Beyaz Türkler’in ve kimi yerlerde hissettiğimiz paralel yapının barış karşıtı küçük azınlık cephesi karşısında, bizlerle fotoğraf çektirmek için sıraya giren belediye zabıtalarının, simitçilerin, esnafın, ev kadınlarının, öğrencilerin, iş adamlarının, emekçilerin oluşturduğu büyük barış cephesinin desteğini hep arkamızda hissettik.
Raydan çıkmasını dört gözle bekleyenlere inat Barış Treni tarihi Diyarbakır Newrozu’na doğru yürüyor. Anadolu anneleri arkamızdan dualar okurken,halkta bir karşılığı kalmamış kronik muhalifler gözlerinin önünden geçip giden trene boş gözlerle bakıyor.
İlgili Haberler
Gündem 9 belediye başkanı AK Parti'ye katıldı: Rozetlerini Erdoğan taktı
Gündem Kayyum sonrası Sözcü'de ilk üst düzey istifa: Ercüment İşleyen görevinden ayrıldı
1 yorum
Gündem Bahçeli'den üçlü zirve çıkışı: Cumhurbaşkanımız da olmalıydı
Gündem Fon mağdurları SPK önünde eylem yaptı: “Mağdurlar burada, hırsızlar nerede?”
Gündem BDDK başkanlığından istifa eden Şahap Kavcıoğlu hakkında yurt dışı çıkış yasağı getirildi
Gündem İmamoğlu'na verilen siyasi yasak kararının ardından MHP'den açıklama: Mahkemenin takdir hakkı yok