Turgay Oğur: Mümkün olan en iyi hükümet
“İmkânsızı iste” 68 kuşağının sloganıydı.
“İmkânsızı iste” 68 kuşağının sloganıydı.
Dünyanın her yerinden milyonlarca genç “imkânsız olanı” istedi. “İmkânsızı istemek” insan ruhunda bir heyecan rüzgârı estirse de nihayetinde elinde kalan, elle tutulur sonuçları açısından neticesi hüsrana yakın bir yola çıkıştı.
İmkânsızı talep etmek insanı kaskatı yapar. Müzakere kapısına paslı kilit vurur. Bir adım yaklaşmaz ya da bir adım geri basmaz. İdealinden ödün vermeyi davasına ihanet sayar. Sonuç almayı değil, mücadeleyi yüceltir. “Ya hep, ya hiç” der. İnceldiği yerden kopsun ister.
Vermek durumunda olanlar açısından bu talep hiçbir zaman ciddi bir tehdit olmadı. Adı üstünde “imkânsız” idi. “İmkânsız” diye yola çıkanın alacağı ne olabilirdi?
Olmadı da. 68 kuşağı mücadele etti, eğlendi, acı çekti ve neticede hiçbir şey elde edemedi. Dünya onların istediği gibi bir yer olmadı. Kimi küstü, kimi sisteme ayak uydurdu. Ancak bu slogan bir gölge gibi tepelerinde hep dolaştı ve dolaşmaya devam ediyor.
Bugün bizi yönetenler ağırlıklı olarak 68 kuşağından ya da beyni ile ruhu o kuşağın güzellemeleriyle yoğrulmuş artçı kuşaklardan.
Kuralları önceden belli olan bir seçim yapılmış. Ortaya hiç de karmaşık olmayan bir sonuç çıkmış. Kâğıt üzerinde mümkün toplam dokuz çeşit hükümet kurma seçeneği var. Bunlardan beşi makul ihtimaller. Ancak gel de imkânsızı isteyenlere bunu anlat.
Parti temsilcilerinin koalisyon açıklamalarını hep birlikte takip ediyoruz. Bu yüzden tekrar etmek pahasına durumu iki müthiş babaanne sözü ile özetleyelim:
Çağırsalar da gitmesek, çağırmasalar da gücensek.
Canım cennet istiyor. Günahlarım koyuvermiyor.
Bir de aynı kuşağın temsilcisi kanaat önderleri, entelektüelleri var. Pazarlık meydanına durmadan sufle veriyorlar. Talimat gönderiyorlar. Onların halini de kendi veciz ifadelerimle özetleyeyim:
Denize dal ama kuru çık.
Beyaz pantolonla çamurlu arazide koş, paçalarında tek bir toz görmeyeyim.
“İmkânsızı isteyen” 68 kuşağının yeni nesiller üzerindeki irşat etkisinin ortadan kalktığı seksenler ve sonraki kuşakların bu derece meşhur bir sloganı var mı bilmiyorum ama onlardan en önemli farklarının yine bu slogana dayandığını söyleyebilirim. Çünkü bu kuşaklar “mümkün olanın en iyisini” istiyor.
Yaşamın tedriciliğine uygun organik bir talep bu. Sonuç almaktan korkmayan, müzakereden kaçmayan, hedeflerini ertelemeyi ya da güncellemeyi kendine ihanet saymayanlar, mümkün olanın en iyisini talep etti ve aldı. Kazandığı mevzi ile yeni bir vizyona sahip oldu ve yeni bir hareket planıyla yeniden mümkün olanın en iyisini talep etti.
Bu sayede çevreci hareketler yükseldi, dünya ölçeğinde kararlar çıktı. Sosyal devlet kurumsallaştı. Kadın, engelli, çocuk ve hayvan hakları konusunda geri dönülemez mesafeler alındı ve alınmaya devam ediliyor.
Bugün geldiğimiz noktada kurulabilecek hükümet seçenekleri belli. Türkiye’nin herkesin üzerinde uzlaşabileceği sorunları belli. Seçmen de kendi özel problem listenizi değil hepimizi ilgilendiren temel sorunları çözmenizi istemiş. Ne duruyorsunuz? Mümkün olan en iyi hükümeti kursanıza. A! Siz eski kuşaktınız değil mi? Pardon.
MEYDAN
İlgili Haberler
Gündem 9 belediye başkanı AK Parti'ye katıldı: Rozetlerini Erdoğan taktı
Gündem Kayyum sonrası Sözcü'de ilk üst düzey istifa: Ercüment İşleyen görevinden ayrıldı
1 yorum
Gündem Bahçeli'den üçlü zirve çıkışı: Cumhurbaşkanımız da olmalıydı
Gündem Fon mağdurları SPK önünde eylem yaptı: “Mağdurlar burada, hırsızlar nerede?”
Gündem BDDK başkanlığından istifa eden Şahap Kavcıoğlu hakkında yurt dışı çıkış yasağı getirildi
Gündem İmamoğlu'na verilen siyasi yasak kararının ardından MHP'den açıklama: Mahkemenin takdir hakkı yok