Son dakika

Gündem

Turgay Oğur: Sınırlarımızı aşan zehir

Platon yazı için ‘Pharmacon’ demişti. Eski Yunancada ‘pharmacon’ hem ilaç hem de zehir manasına geliyor.

 Platon yazı için ‘Pharmacon’ demişti. Eski Yunancada ‘pharmacon’ hem ilaç hem de zehir manasına geliyor.

Ehil olmayan doktorlar elinden çıkan reçeteler, kötü eczacılar tarafından hazırlanan terkipler ya da yutulan aşırı doz, ilacın iyileştirici gücü oranında öldürücü bir zehre dönüşmesine neden olur.

İster kudretli bir yaratıcı tarafından gönderildiğine inanın, ister güç sahibi olmak isteyen yetenekli bir adamın kurgusu deyin, İslam; gözlerinin içine baka baka 7-8 yaşlarındaki kızlarını canlı canlı toprağa gömebilecek canavarlıkta adamların arasında doğan ve dokunduğu kişide mucizevi iyileşmelere neden olan bir ilaçtı.

Aslında tüm dinler, tesiri kuvvetli kelimelerden, sözlerden, yazılardan oluşan birer ‘Pharmacon’ değil midir? O halde her ‘Pharmacon’ iyileştirme gücü nispetinde öldürücü bir ‘Pharmacon’a da dönüşebilir.

Bugün dünyamız; kızları kaçıran, kadınları köle olarak satan, canlı yayında boğaz kesen, İngilizce eğitim yapılıyor diye ilkokul tarayan ‘Müslümanların’ haberleriyle sarsılıyor. Sosyal medyada dolaşan bir videoda Türkçe konuşan, kara sakallı genç bir adam, yüzünde alaycı bir gülüş, örgüt içi WhatsApp grubuna gönderilen fotoğraftan şikâyetçi. “Adamın kafasını kesiyorsun da fotoğrafını bana niye gönderiyorsun” diyor sırıtarak. Muhtemelen dinleyenlerde de gülüşmeler oluyor. Kimse “Hayır İslam bu değil” demekle de uğraşmasın. Elli tane fıkhi delili ile karşınıza dikilirler. Zalim, kibirli bir topluluğu iyileştirip ‘Asr-ı Saadet’e dönüştüren bu ilaç; katı, taşlaşmış ellerde bir zehir olarak can alıyor.

1400 yıllık tarihi boyunca İslam algısının en kötü olduğu günlerden geçiyoruz herhalde. Sadece Avrupa’da değil, Uzakdoğu’dan Güney Amerika’ya kadar sokakta herhangi bir kişiye “Müslüman kimdir?” deseniz gözünün önüne korkunç resimler geliyor artık. Batı’nın gönülsüz ‘İslamofobi ile mücadele’ söylemlerini bile mumla arayacağımız günler yakında.

Yaklaşan tehlike çok büyük ve meydana gelecek büyük yıkımda kaybedecek şeyi en çok olan biziz. Bugün tartıştığımız yolsuzluk ya da ‘paralel devlet’ konuları pazar magazini tadında kalacak.  “Ben laikim”, “Ben agnostiğim” demek de kimseyi kurtarmayacak. Dünyada dolaşırken bu yafta boynumuzda asılı olacak.

Peki bu tehlikeyi sadece sınır güvenliği ile savuşturabilir miyiz?

Hoşgörümüzü kaybediyoruz. Adalet duygumuzu kaybediyoruz. Çoğulculuğumuzu kaybediyoruz. Nefret ve öfke en prim yapan, en reyting alan, en çok oy toplayan duygu. Hayat tektipleşiyor. Onunla birlikte din tektipleşiyor. Dindar da tektipleşiyor. Buna direnen tecrit ediliyor.

İktidar partisinden seçilen Hıristiyan vekil bile dünyaya Milli Görüşçü gibi bakmaya başlıyor. Hamasi nutuklar atıyor. Iğıl ığıl fetih mesajları yayımlıyor.

Rize’de Adalet Partisi’nden ANAP’a siyaset yapan şimdi iktidar partisinde görevi olan bir yakınıma “Seçimde CHP bir vekil çıkarır mı” diye sormuştum. “Yok yahu. O kâfirlere oy çıkmaz” cevabını aldım. “Sen siyasal İslamcı olmuşsun” tepkisi verdim. Çünkü o siyaset; rakiplerini, münafık, kâfir, patates dini olarak kategorize ederdi. Merkez sağda siyaset yapmış biri başka bir partiyi asla din üzerinden tanımlamaz. Affedersiniz, en ağır “solcu pezv..” der bir CHP’linin arkasından.

Eğer bu sayı havuz medyasının en radikal gazetesinin tirajı ile sınırlı değilse ve her geçen gün artıyorsa sınırlara devasa surlar da inşa etsek savunmasız haldeyiz.

MEYDAN

Kopyalandı

İlgili Haberler