Turgay Oğur: Küçük hesabın büyük maliyeti ve dershaneler
Her şey dershanelerin kapatılması ile başladı. Henüz yolsuzluk operasyonu yapılmamış, haşhaşi, paralel devlet terimleri gündelik hayatımıza kazandırılmamıştı.
Her şey dershanelerin kapatılması ile başladı. Henüz yolsuzluk operasyonu yapılmamış, haşhaşi, paralel devlet terimleri gündelik hayatımıza kazandırılmamıştı. Hükümet, milli tehdit olarak ilan etmeye hazırlandığı Gülen Hareketi’ne görünür ilk darbeyi dershaneleri kapatarak vuracağını hesap etmişti. Çünkü cemaat için dershanelerin büyük bir para ve insan kaynağı olduğuna dair bir bilgi sahibiydi.
Diğer taraftan; iktidar açısından da riski en az hamle gibi görünüyordu. Çünkü Milli Eğitim övündüğü bakanlıklardan biri değildi. Bu radikal politikanın neden olabileceği travmalar Milli Eğitim’in genel başarısızlığı içinde göze batmayacaktı.
Eğitim politikası adına yapılan güzel işlerin tamamına yakınını Milli Eğitim Bakanı değil Bayındırlık Bakanı yaptı. Çirkin ve sakat okul binaları yerine renkli cepheli, geniş koridorlu, büyük camlı okullar inşa edildi. Kara önlük ve ant içme uygulamalarının kaldırılması da önemliydi. Ancak bu okullarda hâlâ kendini yazılı ve sözlü iyi ifade edebilen çocuklar yok. Kompozisyonlar hâlâ giriş, gelişme ve sonuç bölümlerinden oluşuyor. Blok flüt bir Türk milli sazı hüviyeti kazanmak üzere. Sekiz yılda onlarca kur geçilip ‘intermediate’ seviyesinin dahi aşılamadığı bir dil eğitiminin dünyada eşi var mı bilmiyoruz!
Geçenlerde televizyonda izledim. Meslek liseleri arası genç mucitler yarışması yapılmış. Su basan bir evin eşyalarının kurtarılması için mekanizma geliştiren proje ödül almış. Üç kuruşluk çekyatın altına muhtemelen o çekyattan on adet alacak maliyette bir hidrolik sistem yerleştirmişler. Sel kapıları, pencereleri aşıp eve doluştuğunda mekanizma harekete geçiyor ve bizim çekyat havaya kalkıyor. Tamam, meslek liselimizden Plüton gezegenine gitme hayali kurmasını beklemiyorduk da hidrolik sistemde olabilecek kaçak yüzünden suyun içindeki insanlar haşlanmasa bari.
Böylesine bir ucubelik içinde harcanan nesiller için geriye son umut üniversite kalıyor. Her yıl 1.5 milyon genç Boğaziçi ile Bayburt arasında geniş bir yelpazeye dağılmış üniversitelerin sunduğu birkaç yüz bin kontenjana yerleşmeye çalışıyor.
Üniversite kapısında adeta bir dayanaklılık sınavı yapılıyor. Başka çaresi de yok. Bilgi sınavı yapsan ve 80 üstü alan herkesi başarılı kabul etsen nereye yerleştireceksin? Mecburen milyonluk tek bir sıra yapman gerekiyor. Belki de dünyanın en uzun sırasına giren bir öğrencinin iyi bir liseye gidip matematik yazılısında 100 alması yetmiyor. Sıralama varsa rakibine fark atma zorunluluğu var.
Dershaneler, hizmet camiasından insanların yazdığı ulvi şiirleri hak edecek yerler değil. Ancak bu enkazdan çıkabilecek dayanıklılığa sahip gençleri bulup çıkarma konusunda bir can simidi maalesef. Hem de her bütçeye uygun modeli olan bir can simidi.
Küçük hesapların büyük maliyeti olacakken bu sefer az zararla kurtulduk. Keşke zamanında imam hatipleri kapatmak için 8 yıllık kesintisiz eğitim getirilerek tüm Anadolu liseleri ve kolejler mahvedilirken de bu Anayasa Mahkemesi olsaydı.
MEYDAN
İlgili Haberler
Gündem 9 belediye başkanı AK Parti'ye katıldı: Rozetlerini Erdoğan taktı
Gündem Kayyum sonrası Sözcü'de ilk üst düzey istifa: Ercüment İşleyen görevinden ayrıldı
1 yorum
Gündem Bahçeli'den üçlü zirve çıkışı: Cumhurbaşkanımız da olmalıydı
Gündem Fon mağdurları SPK önünde eylem yaptı: “Mağdurlar burada, hırsızlar nerede?”
Gündem BDDK başkanlığından istifa eden Şahap Kavcıoğlu hakkında yurt dışı çıkış yasağı getirildi
Gündem İmamoğlu'na verilen siyasi yasak kararının ardından MHP'den açıklama: Mahkemenin takdir hakkı yok