Son dakika

Gündem

Doğu Ergil: Baskın

Yazarı bulunduğum bu gazete, bağlı bulunduğu medya grubu ve onları içine alan 20 kadar şirketi içerenİpek Koza

 Yazarı bulunduğum bu gazete, bağlı bulunduğu medya grubu ve onları içine alan 20 kadar şirketi içerenİpek Koza Holding, iki gün önce baskına uğradı. Neden baskın da rutin (olağan-sıradan) inceleme değil? Neden medya kuruluşları ile ekonomik kuruluşlar aynı anda ve aynı gerekçelerle (terörizme destek vermek ve finanse etmek) mercek altına alındı?


Söylendiğine göre holding başkanının evinin kapısı kırıldı ve çocuklarının odalarına bile girildi. Oturduğu sitede yarım düzine yabancı büyükelçinin ikametgâhı var. Onlarca polisin eylemi onların gözleri önünde gerçekleşti. Nahoş bir görüntü…
 
Pusu kültürü
 
Baskın, pusunun bir türüdür. Yüz yüze ve açık kurallarla mücadeleden kaçanların başvurduğu bir yöntemdir pusu. Maalesef bizim kültürümüzde vardır. Tutuklamaların sabaha karşı baskın biçiminde yapılması adettendir. Neden gündüz değil? Pusu alışkanlığı…

Bir diğer kültürel özelliğimiz de eleştiriye tahammülsüzlük. Bu olgu, yaptıklarının hesabını vermekten hazzetmeyen yönetim katında daha da fazlalaşıyor. Nitekim AK Parti hükümeti, eylemleri sorgulandıkça daha otoriterleşmiş ve tüm eleştiri kanallarını tıkamak gibi beyhude bir çabaya girmiştir.

Oysa eleştiri, yüze tutulan bir ayna gibidir. İnsanlar ve toplumlar ancak eleştiri ile kendilerini tanıyabilirler. Bireyler eleştiriye kapılarını kapatırlarsa, düşünce ve eylemlerini başka bir gözle değerlendiremezler.

Kişi ve toplumlar eleştiri aynasındaki görüntülerini sevmeyip aynayı kırarlarsa ne hatalarını düzeltebilirler ne de daha iyi olabilirler. O yüzden eleştiri ve muhalefet; demokrasilerde bireylerin, toplumların ve rejimin olmazsa olmazıdır.

Eğer bir otorite, eleştiriyi ve muhalefeti engellemeye çalışıyorsa iki şeyi yapıyor demektir. Birincisi kendi varlığına yönelik her türlü ihtar ve düzeltme imkânını yok ediyordur ki bu kendisini mutlaklaştırmak ve tekleştirme çabasıdır. Ne var ki bu çaba, demokrasinin ruhu ve lafzıyla çelişir. Çünkü amacı hesap vermemek, yapılmış olan haksızlık, usulsüzlük ve yolsuzlukların üstünü örtmektir. Neresinden bakılırsa bakılsın, eleştiriyi ve çok sesliliği engelleyen bir otorite, rejimin sürdürülebilirliğini engeller.

Şimdilerde iktidar partisinde görülen değişmezlik ve eleştirilmezlik konusundaki ısrar, pervasızlık boyutuna varmıştır. Gücü ve kontrolü kaybetme, dolayısıyla hesap verme korkusu, haber kanallarını tıkamak ve muhalefeti susturmaya neden olmaktadır.
 
Seçim taktikleri
 
AK Parti son seçimde tek başına iktidar olma şansını kaçırdı. Bunu tekrar yakalayabilmek için HDP’yi baraj altında bırakmaya çalıştı. Şiddetin yeniden başlatılıp tırmandırılması yöntemi sınandı. Bizler bundan çok endişe ettik ama tutmadı. Halk Erdoğan, Davutoğlu ve AK Parti üçlüsünü, şiddetin başlatılıp tırmandırılması konusundaDemirtaş, HDP ve PKK üçlüsünden daha fazla sorumlu tuttu.
(Metropoll’ün ağustos ayı araştırması.)

Bu sefer AK Parti, MHP’nin oylarından yontarak seçimde tek başına iktidar olma yolunu seçti. Ne ilginçtir ki çabaları arasında AK Parti’nin hatalarından arınması, yapılmış olan birtakım yolsuzlukların ve usulsüzlüklerin giderilmesi, liyakate dayanan kadroların iş başına getirilmesi yok.

Yinelenen seçimde de istediğini elde edemezse AKP, siyasetin şartlarını değiştirmek ya da yetki devri konusunda geciktirici yöntemler icat edebilir. Bir başka kompozisyonda AK Parti ağırlıklı bir hükümetle yola devamı da düşünebilir. Bu, bir AKP azınlık hükümetinin rızadan çok zorla yönetmesi demek. Ama zorun sürdürülebilirliği sınırlı ve hukukla desteklemediği sürece keyfilik dozu çok artıyor. Bu da hükümetin iç ve dış desteklerini ciddi oranda azaltır.

Velhasıl, bugün AK Parti’nin seçim ve siyaset gündemi Türkiye’nin gerçek gündemi ile örtüşmüyor. Oysa ne güzel başlamıştı.

BUGÜN

Kopyalandı

İlgili Haberler