Umur Talu: Devlet nefreti, devlet şiddeti!
Yoksullaştırdıkları, toprağı, ağacı, hayatı çalınmış insanlardan, iş-ekmek-aş-hak-umut için toplanmış insanlara eziyetten utanan yok. O başörtülü-türbanlı polisler, ne hissediyordu acaba, saç çekerken, “teyze”ye eziyetle ters kelepçe takarken? Nasıl bir devlet göreviydi bu, nasıl bir hınçtı! Kendileri, kökenleri gibi orta halli ya da yoksul ailelerin çocuklarına olan hınçları hangi telkinler, öfkeler ile beslenmişti acaba?
Başörtülü iki polis, kendilerinden yaşça epey büyük, hatta “yaşlı” bir kadına eziyetle “ters kelepçe” takıyor.
Başka bir başörtülü polis, önünden geçip gitmekte olan gazeteci kadının saçlarından çekiyor.
Bir erkek polis, önünden geçip gitmekte, dağılma yolunda olan genç bir kadının yüzüne gözüne çok yakından biber gazı sıkıyor.
Bir iki polis, 1 Mayıs’a katılmış bir genci yere yatırmışlar, biri boğazını sıkıyor.
Ve Akbelen’de, İkizköy’de jandarma, iktidar kankası holdingi kollamak için toprağı, ağacı korumak için direnen çadırları söküyor, köylüleri sürüyor ve o köyün ses veren kızı Esra kelepçeli, tutukluluğuna devam.
Bunları yapabilen “devlet görevlileri”nin iktidar devletinin valisi oğlunu kollamak için cinayet örtbasçısı mı çıkmış? Eski İçişleri Bakanı bu ülkenin epeyce karanlık yüzüyle aynı fotoğraf karelerine mi girmiş? Şaibeli ilişkiler yüzünden görevden alındıktan sonra nasılsa görevine devam edebilmiş, yükselebilmiş bir emniyetçi, evinde beş silah, oğluna poligonda atış talimi mi yaptırmış da, o çocuk o silahlarla okul basıp bir öğretmeni, dokuz çocuğu mu öldürmüş?
Önce utanırsın bir! Özür dilersin bütün bunlar için. Özür dilersin o “pamuk teyze”nin ak saçlarının arkasında canını acıta acıta takılan ters kelepçe için; o gazetecinin saçı çekildiği, o gencin yerde yatırılıp gırtlağı sıkıldığı, o genç kadının gözüne yüzüne çok çok yakından biber gazı sıkıldığı, köylüler yerlerde süründürüldüğü, toprağın ormanın sesi olmuş bir genç kız kelepçelendiği, hakları “teslim edilmeden önce” o madenciler hırpalandığı için.
Önce utanırsın bir! O 1 Mayıs günü, hani bayram ya, tatil ya; devlet zoruyla çalıştırılırken işyerinde ölen MESEM kurbanı çocuğu, aynı gün yine iş yerlerinde “kaza” denen cinayetlerde ölen sekiz işçiyi düşünür de utanırsın.
Öyle bir utanç yok. Yoksullaştırdıkları, toprağı, ağacı, hayatı çalınmış insanlardan, iş-ekmek-aş-hak-umut için toplanmış insanlara eziyetten utanan yok.
O başörtülü-türbanlı polisler, ne hissediyordu acaba, saç çekerken, “teyze”ye eziyetle ters kelepçe takarken? Nasıl bir devlet göreviydi bu, nasıl bir hınçtı!
Kendileri, kökenleri gibi orta halli ya da yoksul ailelerin çocuklarına olan hınçları hangi telkinler, öfkeler ile beslenmişti acaba?
Kaynak: Haber Merkezi
İlgili Haberler
Her Taraf CHP'nin kazandığı belediyelerde büyük değişim: 46 belediyede yönetim AK Parti'ye geçti, şimdi gözler Antalya ve Tekirdağ'da
Her Taraf Skandaldan bir yıl önce: Tera için “SPK nerede?” diye sorunca gözaltına alınmıştı. Savcı “Dolabın önünde dikil” demiş
2 yorum
Her Taraf Ersin Çelik: Yükü yine Reis’in sırtına bırakmak
Her Taraf Mehmet Altan: 'Ekmek, Eğitim, Özgürlük' ve 17 Kasım…
Her Taraf Hakkı Özdal: İşaretler Türkiye'nin telaşla seçime götürülmek istendiğini gösteriyor
Her Taraf Tanıl Bora: İşçi sınıfının görülmezliği