Murat Sabuncu: CHP, yargı baskısı altındayken içerideki sıkıntılı alanlarla yüzleşebilir mi; bunu başarırsa güçlenir mi?
Bir yanda belediyelere yönelik operasyonlar, soruşturmalar, mahkeme süreçleri, baskı, diğer yanda ise toplumun yeni bir siyaset, değişim beklentisi... Bu iki dalga aynı anda vuruyor CHP’ye. Ve aslında asıl mesele burada başlıyor: Baskı altındaki bir siyasi hareket kendi içindeki sorunlarla yüzleşebilir mi? Böyle bir yüzleşme partiyi daha da güçlü kılmaz mı? Türkiye siyaseti bu soruya genellikle “hayır” cevabı verdi. Çünkü kuşatma psikolojisi savunma refleksi yaratır. “Şimdi sırası mı?” cümlesi s
Cuma gününden beri CHP içinden pek çok isim ile konuşuyorum. CHP’nin eski dönem vekillerinin kullandığı ortak WhatsApp hesaplarında paylaşılanlardan ya da doğrudan üst yönetime aktardıklarından bahsediyorlar. Ana nokta ‘partide son dönemde biriken sıkıntılar...' Partiden ayrılan (ayrılmak zorunda bırakılan) belediye başkanlarından ya da özellikle kimi tutuklu belediye başkanlarının kamuoyuna yansıyan ilişkilerinden, cep telefonlarındaki yazışmalardan rahatsızlık var. Elbette çoğu ‘kimi siyasetçilerin ailelerine kadar giden baskılar sonucu getirildikleri yerlerin’ farkında. Ya da yıllarca iktidar için serbest olan kimi alanların muhalefet için suç olarak tarif edildiğinin de… Ama şunu soruyor-söylüyorlar: İyi de biz farklı, kötüyü değiştirecek partiyiz, iktidara benzersek ne olacak?
Ancak önce bazı tespitleri yapmak gerekiyor. Ortaya atılan kimi ‘hukukla sınanan-sınanması gereken’ iddiaların ciddiye alınması için bağımsız olduğu açık bir yargıya ihtiyaç yok mu? Sıkışmış-sıkıştırılmış isimlerin söyledikleri ne kadar bağlar muhatabı olan ismi ya da partiyi? Kişileri sosyal medya hesaplarında en ağır ithamlarla, en mahrem konularda hedefe koymak bu kadar rahat mı, serbest mi olacak? Sosyal medyada ya da televizyon ekranlarından kurulan ‘mahkemelerde’ iddiaların gerçekmiş kabulüyle yayınlanması normal mi? İBB davasından casusluk davasına iddianameler, oralarda yapılan savunmalarla boşa düşürülen iddialar yok mu sayılacak?
Tüm bunları not ettikten sonra dönelim tekrar CHP içine.
CHP’nin önündeki en büyük risk yalnızca yargı baskısı değil. Belki ondan daha büyüğü, baskının yarattığı psikoloji. Tartışılması gereken konular varsa konuşabilmek, yüzleşebilmek ve bunu topluma anlatmak gerekiyor. Siyaset tarihinde kuşatma altındaki partiler çoğu zaman iki yola sapar: Ya içine kapanır, eleştiriyi ihanet gibi görmeye başlar ya da tam tersine, baskının yarattığı krizi daha büyük bir demokratik dönüşüm fırsatına çevirir.
Bugün Cumhuriyet Halk Partisi tam da böyle bir eşikte duruyor. Üstelik paradoks şu: Eğer bir parti baskı altında bile kendi içinde demokratik tartışma yürütebiliyorsa, bu onun en güçlü siyasal meşruiyet kaynaklarından biri olabilir. Çünkü otoriter dönemlerde toplum yalnızca direnen değil, aynı zamanda kendiyle yüzleşebilen siyasal aktör arar.
Bugünün Türkiye’sinde mesele yalnızca iktidarın ne yaptığı değil artık. Muhalefetin nasıl bir memleket tahayyül ettiği de belirleyici hale geliyor. Ve o tahayyül sadece sloganlarla kurulmaz. Kurum kültürüyle, eleştiriye tahammülle, geçmişle kurulan ilişkiyle, gerektiğinde özeleştiri ve bunun kamuoyuyla açık bir iletişimle anlatımıyla kurulur.
Bir yanda belediyelere yönelik operasyonlar, soruşturmalar, mahkeme süreçleri, baskı, diğer yanda ise toplumun yeni bir siyaset, değişim beklentisi. Bu iki dalga aynı anda vuruyor CHP’ye. Ve aslında asıl mesele burada başlıyor: Baskı altındaki bir siyasi hareket kendi içindeki sorunlarla yüzleşebilir mi? Böyle bir yüzleşme partiyi daha da güçlü kılmaz mı?
Türkiye siyaseti bu soruya genellikle “hayır” cevabı verdi. Çünkü kuşatma psikolojisi savunma refleksi yaratır. “Şimdi sırası mı?” cümlesi siyasetin en güçlü kalkanlarından biridir. İç tartışmalar ertelenir. Geçmiş konuşulmaz. Eksikler “düşmana malzeme vermemek” adına halının altına süpürülür.
Ama bu yöntemin bir sınırı var.
Çünkü yalnızca mağduriyet üzerinden siyaset kurmak bir yere kadar karşılık üretir. Toplum bir süre sonra şunu sorar: “Tamam, size haksızlık yapılıyor. Peki siz farklı olarak ne vaat ediyorsunuz, içinizdeki sorunlu alanlarla ilgili hangi aksiyonu alıyorsunuz?”
CHP’nin yeni yönetimi; bir yandan eski devlet reflekslerinden farklı bir alanda daha demokratik-eşit bir memleket hayali kuruyor. Öte yandan geçmişte belediye başkanlarının belirlenme şeklinden siyasetin finansmanı tartışmalarına hakkında iddialar konuşuluyor. Artık CHP’nin kendi içine değil topluma konuşması gerekiyor.
Bitirirken…
CHP Genel Başkanı Özgür Özel; 2024 yerel seçimlerinin kazanılmasında da tüm baskılara, yargı süreçlerine rağmen anket sonuçlarına göre partisini birinci sırada tutmasıyla da siyasetin dirençli ismi olduğunu kanıtladı. Özel’in önemli özelliği ise sokakla, kitlelerle kurmayı başardığı doğal dil. İşte bu dil bir yüzleşme için kullanılabilir. Tüm partiler için uygulanması gereken siyasetin finansmanının şeffaflaşmasından belediye başkanlığı ya da milletvekilliği adaylık süreçlerine varsa verilmesi gereken hesaplara tek tek anlatılıp yeni beyaz bir sayfa açılabilir. İktidarın hesap vermeyi reddeden, her koşul ve şartta üstten konuşan diline karşı, varsa bir sorun bunun doğrudan konuşulması fark yaratabilir.
Özgür Özel, Ekrem İmamoğlu ve Mansur Yavaş siyasetin güçlü figürleri. Güçlerini her kesimle kurabildikleri ilişki, kimseyi ötekileştirmedikleri dilin yanında yeni bir siyaset şeklinin kurulabilmesi yolundaki becerileriyle de sağlıyorlar. İktidarın 2027 sonunda yapılacak seçimlerde iki konuyu kendi lehine gündemleştirmek isteyeceği de ortada. Aile ve Kürt sorununun çözümü. Bu konuyu daha detaylı yazmak istiyorum. Şu notla bitireyim: Ekonomi ve hukukta yaşanan büyük kriz toplumun geniş kesimlerini etkiliyor. İktidar çözüm önerisi yeni bir umut yerine muhalefeti etkisizleştirmeye, kutuplaştırmayı artırmaya çalışıyor.
Kaynak: Haber Merkezi
İlgili Haberler
Her Taraf CHP'nin kazandığı belediyelerde büyük değişim: 46 belediyede yönetim AK Parti'ye geçti, şimdi gözler Antalya ve Tekirdağ'da
Her Taraf Skandaldan bir yıl önce: Tera için “SPK nerede?” diye sorunca gözaltına alınmıştı. Savcı “Dolabın önünde dikil” demiş
2 yorum
Her Taraf Ersin Çelik: Yükü yine Reis’in sırtına bırakmak
Her Taraf Mehmet Altan: 'Ekmek, Eğitim, Özgürlük' ve 17 Kasım…
Her Taraf Hakkı Özdal: İşaretler Türkiye'nin telaşla seçime götürülmek istendiğini gösteriyor
Her Taraf Tanıl Bora: İşçi sınıfının görülmezliği