Tuğçe Tatari: Deniz Göktaş olayı, öğrenilmiş çaresizliklerimizi de göstermiyor mu?
Bu süreçte yaşanan belki de en hüzünlü kısım; iyi niyetle de olsa, “umarım tutuklanmaz” diye görüş paylaşan çok sayıda insanın aslında yazdıklarıyla işleri o noktaya sürüklemeye katkıda bulunmakta, fikrini söyleyenin tutuklanmasını olağanlaştırmakta, normalleştirmekte olduklarını fark etmemesi…
Deniz Göktaş’ın “Ölü Deniz” gösterisinin kitlelerce izlenmesi ve ardından hakkında soruşturma başlatılmasına uzanan süreci değerlendirmek gerektiğini düşünüyorum.
Göktaş’ın gösterisini izlenmeye açmasıyla başlayan büyük ilgi ve “kesin tutuklanacak” yorumları bir süre sonra meseleden haberdar olan rejime yakın isimlerce “kesinlikle tutuklanmalı” noktasına taşındı.
Adeta bir sosyal medya kampanyası gibi herkes tutuklanır mı tutuklanmaz mı sorusunun peşine düşmüştü.Bu noktada devreye yine aynı rejimin, Gezi Parkı süreciyle başlattığı ve sonrasında da her önemli siyasi kırılma döneminde muhalefete yönelik şekilde topluma “komşunuzu ihbar etmek bir vatandaşlık görevidir” mesajının da hedefine ulaştığını gözlemledik. O sebeple Deniz Göktaş örneği önemli. Üzerinde durmak, konuşmak gerekir.
Elbette tek örnek, politik mizah yapan Deniz Göktaş değil, hepimiz, tüm muhalif düşünce insanları bazen bilerek veya bilmeyerek, severek veya nefret ederek icra edilen bu “ihbar kültürü”nün öznesi hâline gelmekte.
Türkiye’de devlet aklı ihbarcılığı hep beslemiştir fakat 23 yıl önceden itibaren baktığımızda işin çığırından çıkmış bir hâl aldığını görüyoruz. İş öyle bir hâle gelmiş ki, gösteride dalgıçlarla ilgili espri yapılıyor diye ‘hedef gösterildik’ diye şikâyetlerle ortaya atılan dalgıçlar var yahu!Toplumun önemli bir kesiminin, özellikle kendisine uymayan görüşü derhal şikâyete / ihbara dökmesi, kendisini meselenin bir parçası hâline getirmesi ve sık sık konuları aşırı şahsileştirip “tutuklandığın günü görmek istiyorum” noktasında yaşadığı olaylar zinciriyle doldu hayatımız.
Elbette iyi niyetle yapılan “umarım tutuklanmaz” yorumlarının da masum sayılamayacak düzeyde rejimin istediği yönde bir etkileşim tarzı olduğunu unutmamak gerekir. Belki de topluma şunu yeniden hatırlatmak yaşamsal önem taşıyor:
Katılmadığınız düşünce suç değildir.
Gülmediğiniz şaka suç değildir.
Hoşunuza gitmeyen ifade suç değildir.
Ve diğer yandan severken boğanlara da hatırlatmakta fayda var:
Güldüğünüz, hoşunuza giden ifadeler suç değildir!
Ait olduğunuz veya sizde olan özelliklerle ilgili şaka yapılması suç değildir.
İfade özgürlüğü; tam da herkesin söylemeye cesaret edemediği, kimini güldürürken kimini de rahatsız eden sözlerin, düşüncelerin özgürce ifade edilmesi için kullanılan bir tanımdır. Aksi hâlde onun adı “ifade özgürlüğü” değil, “onay özgürlüğü” olurdu!
Rejimin uzun süredir üzerinde çalıştığı toplumsal dönüşüm çalışmalarının alanında başarıya ulaştığını da yine bu ve benzeri örneklerde üzülerek görüyoruz.
YAZININ DEVAMI: Deniz Göktaş olayı, öğrenilmiş çaresizliklerimizi de göstermiyor mu?
Kaynak: Haber Merkezi
İlgili Haberler
Her Taraf CHP'nin kazandığı belediyelerde büyük değişim: 46 belediyede yönetim AK Parti'ye geçti, şimdi gözler Antalya ve Tekirdağ'da
Her Taraf Skandaldan bir yıl önce: Tera için “SPK nerede?” diye sorunca gözaltına alınmıştı. Savcı “Dolabın önünde dikil” demiş
2 yorum
Her Taraf Ersin Çelik: Yükü yine Reis’in sırtına bırakmak
Her Taraf Mehmet Altan: 'Ekmek, Eğitim, Özgürlük' ve 17 Kasım…
Her Taraf Hakkı Özdal: İşaretler Türkiye'nin telaşla seçime götürülmek istendiğini gösteriyor
Her Taraf Tanıl Bora: İşçi sınıfının görülmezliği