Murat Aksoy: Yeni Parti'ye eleştiriler ve desteğin anlamı ne?
Son dönemde herkes Yeni Parti'yi yazıyor, tartışıyor. Peki Yeni Parti bunları okuyor mu? “Yeni” bir siyaset, eleştiriyi bir siyasi girdi olarak görür. Onu okur, tartışır, gerekiyorsa kendini ona göre düzeltir. Çünkü çoğulcu bir siyaset, ancak dışarıdan gelen sesle kendini besleyen, yenileyen ve dönüştürebilendir. Eleştiriler bu yüzden değerlidir.
Son dönemde neredeyse sadece Yeni Parti üzerine konuşuyor, onu yazıyoruz. Onlardan biri de benim. Bu köşede mutlak butlan kararının alındığı akşamdan itibaren bu konuda ve yeni parti üzerine 30’a yakın yazı yazdım.
Dahası Özgür Özel ve ekibinin yeni partiyi, mutlak butlan kararını takip eden günlerde kurmasını ve geçen her günün zaman kaybı olduğunu yazdım, söyledim.
Geriye dönüp yazdıklarıma ya da katıldığım programlarda söylediklerime baktığımda; benim açımdan olası kurulacak partinin kendisinden ziyade, bu partinin ideolojik olarak söylemini, siyasi yelpazedeki yerini ve kamuoyu önüne çıkacak kadronun çok daha önemli olduğunu ifade ettiğimi görüyorum.
Bu tür beklenti ya da taleplerin, mevcut Türkiye koşullarında lüks olduğu hatta önemli olanın partinin kurulabilmesi olduğu da ifade edilebilir.
Ama değil.
YENİ VAR OLANDAN FARKLI OLANDIR
Ülkenin ve siyasetin içinde olduğu koşullar ne olursa olsun, "yeni" kurulan, "yeni" olduğunu iddia eden her hareket ya da partinin önceliği, var olanlardan farkını ortaya koymak olmalıdır. Onu “yeni” yapan bu olacaktır. Bu; siyaset yapma tarzı olabilir, ideolojik söylem farkı olabilir, örgütsel fark olabilir. Bunlar çoğaltılabilir.
En temelde siyasi bir partiden bahsediyorsak, bu yeni partinin önceliği —sınırı ne olursa olsun— siyasi yelpazede kendini nerede gördüğünü, siyasi meşruiyetini kim/ler/den aldığını, hangi değerler için siyaset yapacağını açık biçimde ortaya koymaktır. Bu partinin kendini sağcı/solcu olarak konumlaması değildir. Bu onun siyasete nasıl baktığını, kimler için ve hangi değerlerle siyaset yapacağını söyler.
Bu partinin kendini var olanlardan farklılaştırması kadar; partiyi tanımlayacak olan seçmeninden gazetecisine herkes için bir okuma, konumlandırma kılavuzu olur.
Bu noktada şu hatırlatmayı yapmayı da zorunlu görüyorum. Siyasi kimlik olarak solcu, sağcı, merkez, Atatürkçü gibi konumlamalar partinin kendisinden çok toplum, seçmenler tarafından yapıldığında gerçek anlamını bulur.
Benim izleyebildiğim kadarıyla Yeni Parti, şu ana kadar siyaseten nerede durduğunu yukardaki anlamda tam olarak tanımlamadı. Ama Özgür Özel'in konuşmalarına baktığımızda, Yeni Parti’yi, meşruiyetini toplumdan alan, ülkenin kurucu kadrosu ve kurucu değerleriyle derdi olmayan, demokrat bir siyasi hareket olarak tanımladığını söylemek mümkün. Bu açıdan bazı kesimler tarafından hapsedilmek istenen siyasal sembollere özellikle sıkışmadı.
Ancak yine izleyebildiğim kadarıyla lider düzeyinde olmasa da siyasi elitleri kurdukları partinin yelpazedeki yeri, nasıl ve kimler için siyaset yapacakları, Atatürk’e, Altı Ok’a yaklaşım gibi en temel sorulara cevap vermemeyi dahası bunları şu an tartışılmaması gereken konular olarak görüyor. Ya da "zamanı değil" diyorlar.
Oysa kendini var olanlardan farklılaştırmak bu ve benzer sorulara tam da “şimdi” cevap verildiğinde olur.
Bir partinin siyaseten nerede durduğunu, kimin için ve hangi değerlerle siyaset yaptığını söylemesi; kampanya döneminde ortaya konacak bir pozisyonlanma değil tam da kuruluş kriterleridir.
Bir siyasi parti yolun başında, “biz kimiz” sorusunu yanıtlamıyorsa, o boşluğu ya rakipleri ya da seçmenin kafasındaki eski çağrışımlar doldurur.
Bazı sorulara “zamanı değil” refleksi ile cevap vermek, Yeni Parti’nin aşması gereken siyaset yapma kültürü ve tarzıdır. Önce partimizi kuralım, güç toplayalım, siyaseti, kimliği sonra konuşuruz söylemi apolitik bir siyasetin, eski siyasetin kendisidir.
Bir partiyi “yeni” yapan, “neye” karşı olduğu kadar, “ne” olduğunu da açık yüreklilikle ortaya koyabilmektir. “Bu düzene, Erdoğan'ın siyaset yapma tarzına, bu rejime karşıyız" ya da “butlan yönetimine karşıyız” söylemi, bir siyasi pozisyonlanma ya da siyasi kimlik değil ancak karşıtlık olur.
ELEŞTİRİYİ OKUMAK, "YENİ"NİN İLK SINAVIDIR
Nitekim son günlerde partiye yönelik bu yönde eleştiriler okuyoruz. Umarım bun eleştirileri Yeni Parti yöneticileri de okuyordur.
Yeni Parti elitlerinin kendilerini destekleyen, öneriler sunan yazılar, konuşmalara kadar eleştirileri de aynı dikkatle duymalı, eleştiri sahipleriyle konuşmalı ve ikna etmeye çalışmalıdır. Bu “yeni” olmanın da bir gereğidir.
Oysa “yeni” bir siyaset, eleştiriyi bir siyasi girdi olarak görür. Onu okur, tartışır, gerekiyorsa kendini ona göre düzeltir. Çünkü çoğulcu bir siyaset, ancak dışarıdan gelen sesle kendini besleyen, yenileyen ve dönüştürebilendir.
Bu yüzden Yeni Parti'nin eleştiriyi okuyup okumaması, teknik bir iletişim meselesi değil; doğrudan bir kimlik meselesidir.
Şunu çok açık biçimde ifade etmek gerekiyor ki, içinde olduğumuz siyasi iklimde kendi siyasal farkını ve siyasi pozisyonunu ortaya koymak adına Yeni Parti, sadece bu sorulara değil daha fazlasına da cevap vermeli; siyaseten nerede durduğunu, kimin için siyaset yaptığını, hangi değerleri savunarak siyaset yaptığını, Türkiye'nin temel sorunlarına nasıl yaklaştığını en açık biçimde ortaya koyması gereken partidir.
Bu temel sorulara verilecek cevap, partinin kendini var olanlardan farklılaştırması açısından önemlidir.
Bu tür soruları ertelemek değil, bu tür soruları çoğaltarak kendini var etmelidir Yeni Parti.
TOPLUM DEĞİŞİM İSTİYOR BUNUN İÇİN DESTEK VERİYOR
Peki "nerede duruyorsun?" sorusunun cevabı ne olabilir?
Bunu partinin yerine söylemek haddimi aşmam olur.
Yapabileceğim ancak yazdıklarımdan çok Özel’in mutlak butlan sonrası gittiği illerde gördüğü ilgi ve teveccüh, onların talepleri partinin konumunu büyük ölçüde belirlemektedir.
Bu, var olan düzenin değişimi, statükoya karşı değişimi hedefleyen, toplumdan, çalışanlardan, emekçilerden, mağdurlardan yana bir pozisyondur.
Bununla birlikte bu ülkenin yerel ve geleneksel değerleriyle kavgalı olmayan, ama evrensel değerleri —demokrasi, hukuk, eşit yurttaşlık, temel hak ve özgürlükler— pazarlıksız savunan değişim siyasetidir.
Nitekim dün Özel’in Yeni Parti için yaptığı dayanışma çağrısına toplumun verdiği destek (24 saatte 32 bin kişi yaklaşık 114 milyon TL), meydandaki insanların, yeni partiyi destekleyenlerin daha fazlasını da yapmaya hazır olduğunu göstermektedir. Bu da toplumun Yeni Parti ile siyasete daha çok katılacak olması açısından çok değerlidir.
Bu değişimin ortak keseni de bellidir: “daha çok demokrasi”, “daha çok özgürlük”, “daha çok adalet”. Farklı kesimleri —solcuyu, muhafazakârı, Kürt'ü, Aleviyi, milliyetçiyi— aynı sembollere itaat ettirerek değil, bu ortak kesende buluşturarak bir araya getiren bir siyasettir.
Bu, “herkese hoş görünmek” için kaçamak bir konum değildir; tam tersine, çok net bir tercihtir. Kutuplaşmaya karşı kucaklamayı, hamasete karşı fikri, lütfa karşı hakkı seçmektir.
Benim “yeni parti değil, yeni siyaset” derken kastettiğim de budur. Ve asıl mesele, bu cevabı bir slogan olarak değil; programı, kadrosu ve söylemiyle tutarlı bir bütün olarak verebilmektir.
Elbette bu tür sorulara cevap verecek olan; parti lideri, yönetimi ve elitleridir. Ama bu cevapların verilebilmesi, daha önce değindiğim güçlü bir parti içi mutfağı zorunlu kılar.
Ben böylesine bir mutfağın CHP içinde ve çeperinde olduğuna, gerektiğinde çok daha fazlasını üreteceklerine inanıyorum.
Burada bütün mesele; siyasi liderliğin, fikre, söyleme ve ideolojiye önem veren, anti-entelektüel değil entelektüel bir kapasiteyi parti için seferber etmesinin yolunu açmasındadır.
Kaynak: Haber Merkezi
İlgili Haberler
Her Taraf CHP'nin kazandığı belediyelerde büyük değişim: 46 belediyede yönetim AK Parti'ye geçti, şimdi gözler Antalya ve Tekirdağ'da
Her Taraf Skandaldan bir yıl önce: Tera için “SPK nerede?” diye sorunca gözaltına alınmıştı. Savcı “Dolabın önünde dikil” demiş
2 yorum
Her Taraf Ersin Çelik: Yükü yine Reis’in sırtına bırakmak
Her Taraf Mehmet Altan: 'Ekmek, Eğitim, Özgürlük' ve 17 Kasım…
Her Taraf Hakkı Özdal: İşaretler Türkiye'nin telaşla seçime götürülmek istendiğini gösteriyor
Her Taraf Tanıl Bora: İşçi sınıfının görülmezliği