Murat Aksoy: Sürece entelektüel deseteğin azlığına İmralı Heyeti'nin şaşırma hakkı var mı?
DEM Parti İmralı heyeti üyesi Faik Özgür Erol, süreçte şu ana kadar entelektüel destek alamama konusunda şaşkın olduğunu ifade etmiş. Bu konu üzerinde destek bekledikleri entelektüellerden çok kendilerinin düşünmesinde yarar var.
Geçtiğimiz günlerde DEM Parti İmralı Heyeti üyeleri Pervin Buldan ve Faik Özgür Erol ile İmralı Sekretarya üyesi Veysi Aktaş, medya temsilcileriyle bir araya geldi.
Davet edilenler nasıl bir filtreden geçirildi bilmiyoruz ama iyi kötü bu konuda yazıp-çizen-konuşan biri toplantıdan ancak ertesi gün haberim oldu. Bu konuda yalnız olmadığımı tahmin ediyorum. Bunun da kişisel bir not olduğu sanırım açıktır.
Gelelim toplantı sonrası tartışmalara.
Toplantıyı ve orada konuşulanları önemli hale getiren kuşkusuz Pervin Buldan’ın Öcalan’la ilgili olarak “Silahsızlanma ve Siyasallaşma Alt Kurulu’nda görev alacak” açıklaması oldu.
Buldan bu cümlelerle mi ifade etti tam bilmiyorum ama kamuoyuna böyle yansıdı ve doğal olarak da olumlu/olumsuz tartışıldı.
Ancak ben aynı toplantıda DEM Parti İmralı heyeti üyesi Faik Özgür Erol’un “şikayeti” üzerine yazacağım.
Erol toplantıda “sürece” yeterli entelektüel desteğin olmayışını; “Şundan hepimiz muzdaribiz ve yıllar sonra bunu konuşacağız. Ben dünyanın herhangi bir yerinde bu kadar ağır acılara yol açmış bir savaş ortamını sona erdirme çabasının, entelektüel anlamda bu kadar az destekle karşılaştığı az örnek gördüm. Bu da bence gurur duyacağımız bir tablo değil” sözleriyle entelektüelleri eleştirmiş.
Erol’un bu ifadesi bir eleştiri içerdiği kadar bir parça da özeleştiri içeriyor.
Onun kast ettiği entelektüeller kendilerini savunacaktır kuşkusuz ama bir gazeteci olarak
Ben de Erol’un sorduğu soruyu sorayım; “Neden bu süreç, bekledikleri entelektüel desteği alamadı?”
Bence bu konu üzerinde destek bekledikleri entelektüellerden çok kendilerinin düşünmesinde yarar var.
SÜRECİN SAHİBİ KİM, HEDEFİ NE?
Tam bu noktada bazı kavramların ne anlam ifade ettiğini ve işlevlerini tartışmakta yarar var.
Öncelikle süreç.
Sürecin adının iktidar bloku en başından itibaren “terörsüz Türkiye” koydu. Ve süreci, -bana göre sürecin görünmez aktörlerinden olan Mehmet Uçum-, geçmiş deneyimlerden farklı olarak “siyasetin” değil “devletin” projesi olduğunu açıklandı.
Uçum, bu açıklamayı yaptığı konferansta bir adım daha atarak bu sürecin Kürtlerin hak ve özgürlüklerini, kimlik haklarını içerecek biçimde demokratikleşme içermediğini ve bu yöndeki taleplerin de “sabotaj” olduğunu ifade etti.
Bu açıdan süreç, devletin PKK’ya silah bıraktırmasını hedefleyen, toplumun ve siyasetin sürecin dışında olduğu, gizli yürütülen bir “negatif barış” süreci.
Kuşkusuz PKK’nın silah bırakması her durumda olumludur ama sürecin bu aşamada demokratikleşme içermemesi de sorundur.
Sonuçta ülkeden yaşanan anti-demokratik koşulların “sonucu” olan PKK’ya silah bıraktırlırken, PKK’yı ortaya çıkan “nedenleri” ortadan kaldırma konusunda aynı süreçte adım atılmaması sorunludur.
Dahası, içinde bulunduğumuz siyasal iklim, iktidar blokunun siyaset yapma zihniyeti de sürece olumlu bakıp desteklesek de ihtiyatlı olmamız için yeterlidir.
SÜREÇTE DEM HEYETİNE GEREK VAR MI?
Gelelim ikinci konu başlığına. Gerçekten bu süreçte DEM Parti heyetine kim, neden ihtiyaç duydu?
Sonuçta devlet, İmralı’da tutuklu bulanan Abdullah Öcalan ile sürekli temas halinde. Kendisiyle ihtiyaç duyduğu her konuyu görüşüyor, gerektiğinde başta PKK’nin lider kadrosu olmak üzere görüştürülmesi gerekenlerle görüştürüyor, bir araya gelmesi gerekenlerle bir araya getiriyor, topluma mesaj vermek için akademisyen bile seçiyorken; neden DEM Parti adına heyete ihtiyaç duyuldu?
Görünen o ki, bunun temel amacı var toplumsal meşruiyetten ziyade parti içi ve Kürt siyasi hareketi çevresinin meşruiyeti sağlamak ve devletin paylaşmadığı bilgileri paylaşmak.
Bu açıdan da karşımızdaki tabloda açık olan şudur; heyet de, parti de sürecin aktörü değil.
Böyle olmadığı için de süreci bir bütün olarak toplumsallaştırma konusunda neredeyse hiçbir çaba harcanmadı.
Bu açıdan sürecin sahibi devlet olsa da kamuoyunda bunu devlet adına taşıyan üç isim var; MHP Lideri Devlet Bahçeli, AK Parti Genel Başkanı ve Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ve PKK Lideri Abdullah Öcalan.
Bunlar dışındaki tüm aktörlerin rolü ikincil.
O yüzden olsa gerek ki, DEM Parti heyeti de, DEM Parti sözcüleri de, Öcalan’ın çalışma koşullarından özgürlüğüne kadar her şey için açıklama yaptı, eylem yaptı ama süreç konusunda sınırlı sayıda gazeteci ve akademisyen dışında kimse ile görüşme gereği duymadı.
Bunun nedeni de muhtemelen sürecin bu aşamasına kadar toplumu ilgilendiren bir durum olmaması ile bağlantılıdır.
SİYASİLERİN DESTEĞİ SONUÇSUZ KALMIŞKEN
Sonuçta terörsüz Türkiye süreci siyasetin yani toplumun değil, devletin projesi ve açıkçası bütün bu süreçte toplumsal talepler ve hatta siyasal talepler de yeterince karşılık bulmuş değil.
Nitekim, 18 Şubat 2026 karara bağlanan Komisyon Raporu’nda “demokratikleşme” başlığında yer alan ve “terörsüz Türkiye” süreciyle yani PKK’nın silah bırakması ile bağı bulunmayan adımların hiçbiri atılmadı. Bu gerçekler ortadayken entelektüellerin desteğinin bu sürece desteğinin anlamı ne olabilir ki?
Belki de sürece entelektüel desteğinin azlığının nedeni, siyasilerin, siyasi partilerin desteğinin demokratikleşme konusunda somut adımlar attıramamasıdır.
Evet devletin güvenlik kaygıları bir vatandaş olarak bizim için de hassas ve önemlidir. Ama hak ve özgürlüklerin, siyasetin, demokrasinin alanının genişlemesi ve bununla bağlantılı sadece Kürt sorununun değil farklı kültürel, siyasal kimliklerin sorunlarının çözülmesi sadece entelektüellerin değil hepimizin hassas olduğu konulardır.
Umarız bundan sonra süreç, negatif barıştan pozitif barış sürecine evrilir ve Türkiye'nin demokratikleşme ve normalleşme süreci başlar.
Kaynak: Haber Merkezi
İlgili Haberler
Her Taraf CHP'nin kazandığı belediyelerde büyük değişim: 46 belediyede yönetim AK Parti'ye geçti, şimdi gözler Antalya ve Tekirdağ'da
Her Taraf Skandaldan bir yıl önce: Tera için “SPK nerede?” diye sorunca gözaltına alınmıştı. Savcı “Dolabın önünde dikil” demiş
2 yorum
Her Taraf Ersin Çelik: Yükü yine Reis’in sırtına bırakmak
Her Taraf Mehmet Altan: 'Ekmek, Eğitim, Özgürlük' ve 17 Kasım…
Her Taraf Hakkı Özdal: İşaretler Türkiye'nin telaşla seçime götürülmek istendiğini gösteriyor
Her Taraf Tanıl Bora: İşçi sınıfının görülmezliği