Mehmet Ali Alçınkaya: Demokratik Cumhuriyet ve Halkların Eşitliği: Komünistlerin Tarihsel Sorumluluğu…
Cumhuriyetin ikinci yüzyılında önümüzde önemli bir görev duruyor: Herkesin insanca yaşayabildiği, emeğinin karşılığını aldığı, halkların eşit haklarla bir arada yaşadığı, özgürlüklerin güvence altında olduğu demokratik bir ülke kurmak.
Komünistler için bu hedef, yalnızca sözle savunulacak bir düşünce değil, hayatın içinde karşılığı olan bir mücadele programıdır. İşçinin, emekçinin, yoksulun, kadının, gencin ve ayrımcılığa uğrayan herkesin sorunlarına kulak vermek; bu sorunların çözümü için insanları bir araya getirmek ve ortak mücadeleyi büyütmek gerekir. Çünkü ülkenin geleceği, toplumun büyük çoğunluğunun söz ve karar sahibi olmasına bağlıdır.
1. Emeğin hakkını savunmak, emekçilerin gücünü büyütmek;
Bugün milyonlarca insan çalıştığı hâlde geçinemiyor. Kiralar yükseliyor, pazar ve market masrafları artıyor, emekliler ay sonunu getirmekte zorlanıyor. Gençler iş bulmakta, bulanlar ise geçinebilecek bir ücretle çalışmakta güçlük çekiyor. İnsanlar yıllarca çalışıp ürettikleri hâlde kendi hayatları hakkında karar veremez durumda kalıyor.
Bu düzenin değişmesi için emekçilerin yalnızca şikâyet etmesi yetmez; haklarını birlikte araması ve örgütlenmesi gerekir. İşyerlerinde, mahallelerde ve sendikalarda bir araya gelmek; insanca ücret, güvenceli iş, sağlıklı çalışma koşulları ve sendikal haklar için mücadele etmek bu yüzden önemlidir.
Komünistlerin görevi, işçilerin ve emekçilerin gündelik sorunlarını ortak bir mücadeleye dönüştürmektir. İşsizlerin, emeklilerin, güvencesiz çalışanların ve küçük üreticilerin talepleri de bu mücadelenin parçası olmalıdır. Sağlık, eğitim, barınma ve beslenme herkesin ulaşabileceği temel haklar hâline gelmelidir.
Asıl mesele, emekçilerin yalnızca kendi geçim derdini çözmeye çalışması değil, ülkenin nasıl yönetileceği ve üretilen zenginliğin nasıl paylaşılacağı konusunda da söz sahibi olmasıdır.
2. Demokrasi, seçim sandığından ibaret değildir;
Demokrasi, yalnızca seçim günü sandığa gitmek değildir. İnsanların düşüncesini korkmadan söyleyebilmesi, haklarını arayabilmesi, örgütlenebilmesi ve yönetenleri eleştirebilmesi de demokrasinin temelidir. Hukuk herkes için eşit işlemeli; kimse düşüncesi, kimliği ya da siyasi görüşü nedeniyle baskı altında tutulmamalıdır.
Demokratik bir ülkede halk, seçimden seçime hatırlanan bir kalabalık olarak görülmez. Yaşadığı mahalleden çalıştığı işyerine, belediyeden ülke yönetimine kadar kendisini ilgilendiren konularda söz söyleyebilir. Kamu kaynaklarının nereye harcandığını öğrenebilir, yönetenlerden hesap sorabilir.
Komünistler, demokratik haklara yönelik saldırılar karşısında sessiz kalmamalı; sendikalarla, meslek örgütleriyle ve demokratik kuruluşlarla birlikte hareket etmelidir. Yerel yönetimlerde halkın söz hakkını, açıklığı ve hesap verebilirliği savunmalıdır.
Demokratik Cumhuriyetin özü açıktır: İnsanlar yalnızca yönetilen değil, kendi hayatı ve ülkesinin geleceği hakkında karar verebilen eşit yurttaşlar olmalıdır.
3. Halkların eşitliği olmadan gerçek birlik kurulamaz;
Türkiye’de yaşayan herkesin dili, kültürü ve kimliğiyle eşit haklara sahip olması demokratik bir toplumun temel şartıdır. Özellikle Kürt sorununun barışçıl ve demokratik yollarla çözülmesi, ülkenin geleceği açısından büyük önem taşıyor.
Türk ve Kürt emekçileri başta olmak üzere bütün halkların birliği, farklılıkları yok sayarak kurulamaz. Birlik, herkesin kimliğine saygı duyulduğunda, hakları tanındığında ve kimse kendisini ikinci sınıf yurttaş olarak hissetmediğinde güçlenir.
Bu nedenle komünistler, Kürt halkının dil ve kültür haklarını, anadilde eğitim talebini ve demokratik siyasete eşit katılım hakkını savunmalıdır. Milliyetçiliğe, ırkçılığa ve ayrımcılığa karşı açık bir tutum almalıdır.
Halkları birbirine düşman eden anlayışlar, en çok emekçilerin ortak mücadelesine zarar verir. Oysa insanların ortak sorunları da vardır: Geçim sıkıntısı, işsizlik, güvencesizlik ve adaletsizlik. Bu sorunlara karşı birlikte mücadele etmek, halkların eşitliğini ve kardeşliğini güçlendirir.
4. Barışı savunmak, geleceği savunmaktır;
Savaşın ve çatışmanın bedelini en ağır biçimde yoksullar, işçiler, gençler ve çocuklar öder. İnsanlar hayatını kaybeder, aileler dağılır, kentler zarar görür ve toplumun kaynakları tüketilir. Bu nedenle barış, herkesin ortak meselesidir.
Ancak kalıcı barış, yalnızca silahların susmasıyla sağlanamaz. Sorunların konuşulabildiği, farklı görüşlerin özgürce dile getirilebildiği ve siyasi çözümlerin önünün açık olduğu bir ortam gerekir. Halkların hakları tanınmalı, demokratik siyaset güçlenmeli ve çatışmalara yol açan sorunlar çözülmelidir.
Komünistler, şiddetin ve çatışmanın yerine demokratik çözümü, diyaloğu ve toplumsal dayanışmayı savunmalıdır. Ülkenin kaynaklarının savaş ve çatışmalar yerine insanların ihtiyaçları için kullanılmasını istemelidir.
Çünkü barış, insanların yalnızca hayatta kalması değil, korkmadan ve güven içinde yaşayabilmesidir. Eşitlik ve adaletle desteklenmeyen bir barışın kalıcı olması da zordur.
5. Kadınların, gençlerin ve bütün ezilenlerin yanında olmak;
Bir ülkede kadınlar şiddete uğruyor, gençler geleceğini başka yerlerde arıyor, engelliler toplumsal yaşamın dışında kalıyor ve insanlar kimlikleri nedeniyle ayrımcılığa uğruyorsa orada gerçek eşitlikten söz edilemez.
Kadınların eşit işe eşit ücret alması, şiddetten korunması ve hayatın her alanında karar sahibi olması güvence altına alınmalıdır. Gençler nitelikli eğitim alabilmeli, barınabilmeli, iş bulabilmeli ve düşüncelerini özgürce ifade edebilmelidir. Engellilerin toplumsal yaşama eşit katılımı sağlanmalı, farklı inançlardan ve kimliklerden insanların hakları korunmalıdır.
Doğanın ve yaşam alanlarının korunması da bu mücadelenin bir parçasıdır. İnsanların yaşadığı çevreyle ilgili kararlarda söz hakkı olmalı; toprak, su ve diğer doğal kaynaklar yalnızca kazanç elde etmenin aracı olarak görülmemelidir.
Komünistlerin görevi, bütün bu mücadeleleri birbirinden kopuk ele almamak; eşitlik ve özgürlük isteyen herkesin ortak hareket edebileceği yolları açmaktır. Hiç kimsenin geride bırakılmadığı bir toplum, ancak herkesin haklarının savunulmasıyla kurulabilir.
6. Birlikte mücadele etmek ve örgütleri yenilemek;
Toplumun sorunlarından uzak duran, kendi içine kapanan ve insanlarla bağ kuramayan bir siyasi hareketin geniş kesimlere ulaşması zordur. İnsanlar yalnızca ne söylendiğine değil, söylenenlerin hayatlarında nasıl bir karşılık bulduğuna da bakar.
Bu nedenle komünistler, işyerlerinde ve mahallelerde insanların gerçek sorunlarıyla yan yana durmalı; sendikalarla, kadın hareketiyle, gençlerle ve demokratik kuruluşlarla ortak çalışmalar yürütmelidir. İnsanların güvenini kazanmak, onların yerine konuşmakla değil, onlarla birlikte çalışmakla mümkündür.
Örgütlerin de kendilerini yenilemesi gerekir. Kararlar ortak akılla alınmalı, farklı görüşler rahatça tartışılmalı, kadınların ve gençlerin önü açılmalı, yapılan hatalar açıkça değerlendirilmeli ve hesap verebilirlik sağlanmalıdır. Geçmişin deneyimlerinden yararlanırken bugünün ihtiyaçlarına uygun yeni mücadele yolları geliştirilmelidir.
Birlik, herkesin aynı düşünmesi demek değildir. Önemli olan, farklılıkları koruyarak ortak sorunlar karşısında yan yana gelebilmek ve birlikte iş yapabilmektir.
Sonuç Olarak: Demokratik geleceği birlikte kurmak;
Cumhuriyetin ikinci yüzyılında asıl mesele, nasıl bir ülkede yaşamak istediğimizdir. Emeğin değersizleştirildiği, halkların birbirine düşman edildiği, özgürlüklerin sınırlandığı bir düzen yerine; insanların insanca yaşadığı, halkların eşit olduğu, barışın ve adaletin egemen olduğu demokratik bir toplum kurulabilir.
Komünistlerin tarihsel sorumluluğu, bu hedefi günlük hayatın içindeki mücadelelerle buluşturmaktır. İşçinin hakkını savunmak, halkların eşitliği için çalışmak, demokratik özgürlükleri korumak, barışı büyütmek ve farklı toplumsal kesimler arasında dayanışma kurmak bu sorumluluğun temel parçalarıdır.
Demokratik gelecek, yalnızca iyi dileklerle kurulmaz. İnsanların örgütlenmesi, yan yana gelmesi ve hakları için birlikte mücadele etmesi gerekir. Komünistlerin görevi de emeğin özgürlüğünü, halkların eşitliğini, barışı ve toplumsal adaleti ortak bir mücadelede buluşturarak bu geleceğin kurulmasına katkı sunmaktır.
Kaynak: Haber Merkezi
İlgili Haberler
Her Taraf CHP'nin kazandığı belediyelerde büyük değişim: 46 belediyede yönetim AK Parti'ye geçti, şimdi gözler Antalya ve Tekirdağ'da
Her Taraf Skandaldan bir yıl önce: Tera için “SPK nerede?” diye sorunca gözaltına alınmıştı. Savcı “Dolabın önünde dikil” demiş
2 yorum
Her Taraf Ersin Çelik: Yükü yine Reis’in sırtına bırakmak
Her Taraf Mehmet Altan: 'Ekmek, Eğitim, Özgürlük' ve 17 Kasım…
Her Taraf Hakkı Özdal: İşaretler Türkiye'nin telaşla seçime götürülmek istendiğini gösteriyor
Her Taraf Tanıl Bora: İşçi sınıfının görülmezliği