Köşe Yazısı
Cevat KORKMAZ
SEVDAMSIN BENİM DİYARBEKİR’İM
Günaydın Türkiye.
Günaydın sevgili okurlarım.
Ben Diyarbekiri sevmekten değil, Diyarbekir’in ihtiyaçlarını siz değerli ve sorumlu yöneticilere anlatamamaktan, ifade edememekten yoruldum.
Şöyle ki;
Diyarbekir’in akıbeti yılan hikâyesine dönen projeleri,
Sayın Hükumet temsilcileri, Sayın Yerel Yöneticiler, Sayın milletvekilleri Sayın Sivil Toplum Temsilcileri ve yerel basın mensupları bunları sizler için yazıyorum.
Lütfen kulak verin, bu uyarıları lütfen ciddiye alım.
Bakın bunlardan bazılarını sıralıyorum.;
1. Diyarbekir Şehir hastanesi
2. Raylı sistemin yapılması
3. Yıkılan surların yeniden yapılması ve de onarımı,
4. Dağ Kapı Meydanının yeniden düzenlenmesi,
5. Türkiye’nin nüfusu birçok şehirlerden fazla olan Bağlar semtinde kentsel dönüşüm,
6. Şanlı Urfa’ya kadar gelmiş olan otobanın Diyarbekir’e kazar uzatılma işi,
7. Hızlı tren in Diyarbekir’e kadar getirilmemesi,
8. Anzele gölünün büyütülerek büyük bir turistik alan haline getirilmesi,
9. Diyarbekir 5 Nolu Cezaevi, aslına uygun bir biçimde dizayn edilip MÜZEYE dönüştürülsün.”
10. SUR İÇİ; DÜNYANIN EN BÜYÜK AÇIK HAVA MÜZESİ HALİNE GELMESİ İÇİN BİR ADIM ATILSIN.
11. Dostluğun, ekmeğin, tarihin ve muhteşem ciğer kebabının sıcaklığını hissedeceğiniz şehir; Diyarbekir bu şekilde ihmal edilmemeli.
12. Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma hastanesinin durumunu kim ne kadar biliyor?
Yoğunluk giderilir gibi değil.
13. Çifte Han'ın akıbeti ne olacak bilen var mı?
14. Diyarbekir’de bu yol ne zaman bitecek diye ve Seyrantepe atandaş feryat ediyor.
Diyarbekir’da TOKİ Menfez bağlantı yolunun yaklaşık iki yıldır asfaltlanmaması ve kaldırımların onarılmaması bu yörede yaşayan yurttaşları mağdur ediyor, adeta çileden çıkartıyor.
Bilen gören ve ilgilenen var mı?
DAHA YAZATIM MI?
&
İSTEDİM Kİ…
Aziz Sancar Hocamızın güncelliğini koruyan, kulaklara küpe olması gereken şu güzel sözünü siz sevgili okuyucularım için paylaşmak istedim.
Şöyle diyor;
“Hiç çalmadım
Günah olduğu için değil,
Karaktersizlik olduğu için.
Muhtaçlara yardım ettim,
Sevap olduğu için değil,
İnsan olduğum için.
Hiç rüşvet almadım,
Haram olduğu için değil,
Etik olmadığı için.
Yani insan olmak için önce vicdanımız olmalı.”
&
Kirveme öğütler
Kirvem; İncil’i ilk kez İngilizceye çeviren William Tyndale, 1536 yılında meydanda telle boğularak idam edildi.
Çünkü papazlar dinin gerçek yüzünün bilinesini istememişlerdi.
Hani bilesin diye yazdım.
&
Çoğu kez olduğu gibi yine bir şiirimle yazıma son vereceğim.
GELMEDİ DİYARBEKİRİM GERİ GELMEDİ...
Dün seni düşündüm,
İstanbul’un yedi tepesinin birinde ,
Çayımı yudumlarken.
Beynimde üşüştü:
Yedi verenler, parmak kadar mor dutlar,
Kan kırmızı karpuzlar,
Yedi Kardeş, Ben u Sen ve On Gözlü Köprü.
Ve gelinlerin en güzeli gerdanlığı Dicle Nehri…
Balıkçılarbaşındaki ayrancı
Dağ Kapı meydanındaki köfteci, seyyar lahmacuncu.
Ve bu gün yerinde yeller esen Emirgan Çay bahçesi,
Yadıma düştü.
Çay gittikçe açılıyordu elimde
Gözyaşlarım bardağa düşmüş meğerse.
Her neyse, çay çaylıktan çıkmıştı
Tıpkı kırklar Dağı, Melik Ahmet Caddesi,
Balıkçılar Başı, hatta érbedaş gibi.
‘’Siz demli çay içerdiniz,
Yoksa yanlış mı getirdik’’ diye sordu garson.
Özür diledi.
Halbuki gelirken çay demliydi
Damlayan gözyaşlarım, açmıştı çayın rengini.
Aldı elimden çay bardağını
Tıpkı Diyarbekirimi elimden aldıkları gibi.
Her neyse yerine demli çay geldi.
Ya Diyarbekirim
Diyarbekirimi Recep Yılmaz çok bekledi,
Diyarbekirim geri gelmedi,
Gelmedi… R.Y
İyi bir hafta geçirmeniz dileğiyle.
Dostça kalın.