Köşe Yazısı
Hasan ÖZTÜRK
BİR DEMET ŞİİR (I)
ÇİÇEKLERDE SEVERİM
Acılar savururum
Al şafakta rüzgârlara
Kiraz değil mendilimdeki
Kan’dır
Karlar yağar
Al acılar üstüne
Donar alyuvarlarım
Düşer mendilim avuçlarımdan
Kan’dır
Ala boyar birileri kentleri
Bir kız düşer kaldırımlara
Kiraz değil dudakları
Kan’dır
Ala boyar birileri dağları
Bir filinta düşer dağlara
Karanfil değil kar üstünde
Kan’dır
Ağlar al şafakta yetimler
Ağlar kurşun dulları
Büker boynunu gelincik
Solar dalında narçiçekleri
Birileri ala boyar ölümü
Bense alı çiçeklerde severim
Hasan ÖZTÜRK
GÜL SOLAR GÖZLERİMDE
Her görüşme gününde onlar
Tel örgülere asılı birer çiçektiler
Postalların altında çimen
Boynu bükük büyüyen
Gelinciktiler
Yasaklara takılırdı ellerim
Okşayamazdım hasretimi
Okşayamazdım ellerim yanardı
Yettiğince nefesim koklardım
İkisi de uzaktan gül kokardı
Tenleri gül kokardı yüzleri hüzün
Ve yüzleri bir acılar harmanı
Fırtınalarla sallanırdı kirpikleri
Birer domdom kurşunuydu
Tel örgülere takılı gözleri
Umutla bakardım yüzlerine
Haydi derdim içimden bir gülümse
Bin takla atardım tel üstünde
Gül pembesi dudaklarına
Bir gülücük konsun diye
Konmazdı
Dudaklarında pembe gülücükler
Hiçbir zaman olmazdı
Eylül fırtınasıydı gülücüklerini çalan
Gözlerindeki kurşun bakışlar
Ondandı
Nice yıllar geçti
Hasretin hüküm sürdüğü
Aylardan bilmem kaçıncı
Eylüldü
Onlar halen tel örgülere takılı
Birer gonca güldü
Ne zaman anımsasam o günleri
Koklayacak kadar yakın
Dokunamayacak kadar uzak
Bir çift gül solar gözlerimde
Hasan ÖZTÜRK
BOYNU BÜKÜK İKİ NERGİS
Boynu bükük iki nergis
Bir cam önünde
İki gözüm bir sap gelincik
Yerde sürünür
Gün olur
İki nergis boyun büker
Bir cam önünde
Uğramaz olur
Her sabah pencerenize konan
Minik serçe
Bir sap gelincik yerde sürünür
Bülbül ölünce
Gülün soluşunu gördünüz mü siz
Ya da güneşe tapan
Ayçiçeklerinin ayinini izlediniz mi hiç
Niye boynu büküktür gelinciğin
Nasıl delip çıkar kayaları narin bir çiçek
Güvercin gagasında niye taşır karanfili
Sizler çiçeklerle bölüştünüz mü hiç
Bölüp ölüm acısını orta yerinden
Bir tek sabır çiçekleri bölüşür yasını
Ranzasından zorla koparılıp alınan
Sonsuza götürülen yoldaşın acısını
Ben ne zaman iki gözü iki çeşme
Pembe bir leylak görsem dalında
Erguvana sarılıp ağlayan
Bir hanımeli görsem
Ya da yerde sürünen bir sap gelincik
Bilirim ki körpe bir civan düşmüştür
O gün kara toprağa
Boynu bükük iki nergis
Bir cam önünde
İki gözüm bir sap gelincik
Yerde sürünür
Hasan Öztürk