Köşe Yazısı
Hasan ÖZTÜRK
BİR DEMET ŞİİR (III)
ÖLDÜR BENİ SEVDA ŞARKILARINDA
Anlatır durur bizim oranın yaşlıları
Feryat ediyormuş gramofondaki köpek
Ağlatıyormuş akşam alacasını Hafız
İşte öyle bir gündü der bizim yaşlılar
Kumrular hiç kur yapmamışlar o gün
Hiçbir Ferhat dağları delmemiş
Hiçbir Kerem yanmamış sevdasıyla
Durmadan onu söyler bizim yaşlılar
Hiç iz yokmuş gözlerimde sevdaya dair
Doğuştan ölüydün derler sevdadan yana
Onun için sarı hüzünle okşamıştık seni
Soğuk yüzünü okşarcasına ölümün
Eğer bir hikâyen yoksa sevdaya dair
Bir kadının kokusu okşamıyorsa ellerini
Ve şarkılar ağlıyorsa doğduğun güne
Dediğine inanmak gerek bizim yaşlıların
Oysa bizim oralarda her yeni doğum
Bir sevda şölenidir bir kumru ayinidir
Kurt kuş bötü böcek sevişir o gün
Lodos poyrazla kıble yıldızla sevişir
Yeni umutlar takılır balıkçıların ağlarına
Bir kara görüp sevinir yitik denizciler
Bazen bir denizkızı gülümser sularda
Bazen bir inciyle sevişir yoksul balıkçı
Ağlat Hafız ağlat akşam alacasını
Hikâyem yok anlatacak sevdaya dair
Kadın kokuları hiç okşamadı ellerimi
Pencereme baykuş konar kumru yerine
Nasıl olsa eksi yazmaz ölümüm benim
Öldür Hafız öldür beni sevda şarkılarında
Hasan ÖZTÜRK
NAR ÇATLAR YÜREĞİMDE
Gece olur bir nar çatlar yüreğimde
Boş sokaklara vururum kendimi
Korkutur beni karanlığın gözleri
Ne zaman baksam ay tutulur üstelik
Gözlerim gökyüzünde dolaşır
Bir yıldız göz kırpsın diye beklerim
Ak bir bulut geçse derim tepemden
Ne yıldızlar göz kırpar ne bulut geçer
Her rüzgâr bir dert eser gecelerde
Her lodosta yağmur olur gözlerim
Her karayel benim umut hırsızım
Saçımın her teli poyraz hüznüdür
Rıhtımlara düşer yolum her gece
Yorgun bir vapur dinlenir iskelede
Yaşlı bir sarhoş yaslanır gecelere
Çöpçülere ilenir yaşlı bir köpek
Bazı gecelerde Venüs vurur denize
Üstünde beyaz giysiler denizköpüğü
Seni sanıp uzanırım ay ışığı sulara
Dokunmak isterim avuçlarım ay olur
Böyle koymazdı eskiden ayrılıklar
Sararmazdım sarı yaprak görünce
Hüzün kokardı ama severdim eylülü
Aynalar yüzüme vurmadan sonbaharı
Gece olur bir nar çatlar yüreğimde
Karanlık sokaklara vururum kendimi
Eskiden yağmurlar avuturdu yalnızlığımı
Şimdiyse lodoslarda yağmur olur gözlerim
Hasan ÖZTÜRK
YOKSUL BALIKÇI
Elif elif işlerdik sevdamızı
Geceleri en uzak yıldızlara
Yol vermezdi bulutlar ay ışığına
Göze gelmesin diye aşkımız
Yavaşça vururdu dalgalar kumsala
Sürsün sevişmemiz bitmesin diye
Mavilere boyardık kumsalı
Bazen denizde balık olurduk
Bazen gökyüzünde bulut
Bazen iki mavi kum tanesi
Gizlice izlerdi Yalıçapkınları
Kumsalda sevişmelerimizi
Delice sevişirdik tanrıçalara inat
Dalgaları salardı üstümüze
Deniz tanrısının kıskanç kızları
Kaç kez girdi kıskanıp aramıza
Tırmık tırmık sarhoş pavuryalar
Kaç şarkıyı ağlattı sevdamız
Ben sahillerin yoksul balıkçısı
Heyamolalarla büyüyen çocuk
Sen ay tanrıçasının kutsadığı
İmbatların çapkınca okşadığı
Bulutlarla gelip rüzgârla giden
Güzelliği Venüs’ü çatlatan kız
Belki yeniden doğarsın diye
Kaç kez aradı seni gözlerim
Balıkçı ateşlerinin küllerinde
Yitik incimi belki bulurum diye
Hep umutla açtım istiridyeleri
Durmadan hasret kanadı ellerim
Avutmaz artık beni Orfe’nin çaldığı lir
El sallamasın geçen balıkçılar bana
Bilmezler müebbedi nasıldır aşkın
Bilmezler içimde yanan balıkçı ateşini
Matemli çığlıklarıyım martıların şimdi
Yüreğimde binlerce iskorpit dikeni
Hasan ÖZTÜRK