Köşe Yazısı
Hikmet MUTİ
Karadeniz'in efsane Komünisti Gencer Uçar...
Trabzon İGD
bölgenin merkez bürosu gibiydi
Temel Dağıtım keza ...
Rahim (Cihan) le , Ali (Ustabaş)ile birlikte (ikisi de rahmetli oldu)
ya dergi / kitap için
ya mitinge
yada
Kültür merkezinde
Mustafa Suphi gecesinde görev almak için
çoğu tanıdık akraba kamyonlarının kasasında
Hopa'dan Trabzon'a giderdik...
Efsane komünist Gencer abi , boyu posu , yakışıklılığı ile hep oradaydı
ve biz en çok da onun gibi olmak isterdik,.o bizim olmak istediğimiz komünistti...
Sonra benim İstanbul günlerim ve
12 Eylül faşizmi
çok yakın çevremiz ve Bizim Radyo dışında elimizin kolumuzun bağlı olduğu yıllar ,.
80 li yılların başı (83-84 olmalı)ben Fenerbahçe'de bir çiçekcide çalışıyorum,. patronum Kalamış'da kendisine ait bahçeli iki odalı bir evin
tek odasını bana tahsis etmişti,orada kalıyordum,.bir akşam canım işkembe çorbası çekti,. Kızıltoprak'ta bir lokantada işkembe çorbası içtim ve tam çıkarken onu gördüm,. efsane abimiz Gencer Uçar,.sanırım aranıyordu ve ufak ve sessiz bir sohbetten sonra çoğu akrabam olan arkadaşlarına selam söyledi ve ayrıldık ,.
Bir kaç ay sonra
daha önce yanında (Laleli/Çemberlitaş)çalıştığım
Çetin (Karadağ) abi (İGD Eminönü)ile Üsküdar'da bir çiçekçi dükkanı açtım,.
İllegal bir kaç görüşmem oldu , Mustafa Hayrullahoğlu ( Deniz yoldaş) nun katledildiği haberini küçük bir broşürden okuyup öğrendiğimiz,kahroldugumuz zamanlardı,.Gencer abiyle
bir daha uzun süre görüşemedik , sanırım bir şekilde yurtdışına çıkmayı başarmıştı,.
90'larda 10 Eylül dergisi için Altuğ Yaral ile birlikte koordineli çalıştım,.tam her şey yoluna giriyor,. Şoför İdris ve Boz Mehmet sahneye (legale)çıkıyor ve insanlar ( Mecidiyeköy kültür merkezi ) biraraya geliyor derken Altuğ 'u kaybettik,.
Altuğ 'un Mecidiyeköy'deki cenazesinde hem Nabi (Yağcı) abiyi hem de efsane abim Gencer Uçar'ı gördüm,.Gencer abi ve bir kaç kişi bir kahvede çay içip sohbet ettik ve ayrıldık,.
Sonra ben Çetin (Karadağ)abi ile ortaklığımı bitirerek Üsküdar/ Selimiye / Çiçekçi mahallesinde kendi başıma bir dükkan açtım,. Ataol Behramoğlu , Kemal Hamzaoğlu, Sebahat (Türkler) abla,
Reha İsvan,Orhan İyiler gibi entelektüel çevre ile tanıştığım ve bazılarıyla (örgütsel anlamda)yakın olduğum zamanlardı ...
Çiçekçi dükkanının tam karşısında
Nimet abla(İKD)
çalıştığı
Ziraat Bankasının kokteyline çağırdı ,.
sanırım yeniden ve son kez orada karşılaştık,.hem de beş dakika önce ben Nimet ablaya ondan bahsetmişken...
Ah be canım abim,.
çok yakın bir akrabamı kaybetmiş gibiyim,. Ural (Ateşer) abide , Hasan (Gürkan)abide , Kemal (Hamzaoğlu)abide de aynı duyguları yaşadım,.
Onlar hepsi birden
benim
hüzünlü,garip ve kayıp tarihimin simgeleri...