Son dakika
M.Latif YILDIZ Köşe Yazısı M.Latif YILDIZ

SEÇİM ve GÜÇ

   Kimse kendini kandırmasın, bu sıradan bir seçim değildi. Devletin bütün kurumlarının kılcal damarına nüfuz edenler ve tek adamın neden “seçim” ve “savaş” dediğini anlamayan ya eblehtir, ya aklını peynir ekmekle yemiş ya da AKP itaat, biat etmiş hayranlarıdır.

            Bu seçenek tarih boyu defalarca tekrarlamıştır. Hitler, Mussolini, Saddam, Kaddafi, Stalin gibi tiranlar ne kadar çok güç gösterip, yakıp yıkıp, yağmalayıp korkuttuysa insanlar o kadar çok boyun eğdi, itaat etti, biat etti. Onlar da güçlerinin erişilmez ve aşılmaz olduğunu zan ederek yakma, yıkma ve yok etme çıtasını yükselttiler. Ancak çıplak gerçek ile er ya da geç karşılaşmaları trajik oluyor. Son temsilcileri Saddam’ın lağım çukurundaki sonu gibidir.

            Dilerim dünya tarihinde seçime giren ve iddialı olan iktidar partisi AKP’nin şaşırdığı böyle bir seçim, sonuçla karşılaşınca yukarıda sıraladığım liderlerin “güce tapma” hastalığına yakalanmazlar. Dilerim “Beyaz Toros” ve “savaş” korkutmak, sindirme için düşünülen, tasarlanan bir seçim taktiğinden öteye gitmez. Zira13 yılda muhalefet yerine 5 ayda iktidar güçlenmesi düşünenleri endişelendirmeli. Anormal olan birilerine normal gibi gelmemeli.

            Bahçeli iktidarı hediye ettiği günden sonra yaşananlar; hendek ile Saray’ın tuzağına Kürdler düştüğü gün HDP’nin sonucu da kaçınılmazdı. “Öz yönetim” diyenler bunun ne olduğunu seçmene anlatamadı. Seçim bitti ama vekiller dâhil hala kimse anlayabilmiş değil.

            Ankara katliamı ile batıda HDP’yi destekleyen sol gruplar sahadan çekildi. Olup biteni gören Erdoğan Kürdler ve doğu toplumların feodal yapısından yola çıkarak “kanaat önderleri” adı altında önce ağa, bey, zengin ve varlıklıları; sonra hacı, hoca, Seyda, Melle, sofu, Şeyhleri beş tepe Sarayında ağırladı. HDP yanı başındaki bu insanlarla bırakın akşam yemeğiyle bir araya gelmeyi; prim bile vermeyince dindar Kürdelerin oyları seçim sonunda AKP’ye gitti.

1 Kasım gecesi HDP gitti geldi. 93, 100 ve bin oylar ile 11 vekillik AKP’ye armağan edildi. 1 milyon oy, 21 vekilin kaybı “büyük zafer” ile izah edilemez. Kabul baskı anlaşılmaz boyutlardaydı, 400 HDP ofisi ve binası yakıldı, yıkıldı; binlerce siyasetçi tutuklanarak, yüzler meydanlarda bombalanarak katliamlar yapıldı. Ama Demirtaş dışında 80 milletvekilinden hiç biri gayret göstermedi. Ayhan Bilgen gibi bir öz eleştiri ile bu durum seçmene anlatılmalıdır.

            Kimse 49,5’i AKP’nin başarısı olarak da göstermesin. Devlete, kurumlara, hükümete, iş adamlarına hatta halka ait ne varsa kullanarak, muhalefet yapanları sindirerek, susturarak, korkutarak alınmış bir sonuç vardır. 4 yıl daha bu çıtayı nereye kadar yükseltirler bilmiyoruz.

            Seçimden sonra siyasi köşe yazarlığı yapmanın bir anlamı, önemi doğrusu benim için de kalmadı. 47 yıllık emekli bir gazeteci olarak tek uğraşım, meşgalem ve de mesleğim olan yazı yazmayı bırakmak ölüme davetiye çıkarmam demektir. Onun için “Batman Çağdaş” ve 1-2 site dışında kendime sınırlama getirdim. Sanırım okurlar meramımı anlayacak ve beni okumaya devam edecekler. Düpedüz enseyi karartacak bir sürece girdik. Ama susarsak bir gün bize de sıra geleceğini bildiğimiz için enseyi karartmadan yazmaya devam edeceğim.

            Sözün bittiği yerdeyiz. AKP için 13 yıldır heybemde ne varsa ortaya döktüm. Hep “Tek” söylemine karşı çıktım, hala o görüşteyim. Tekli “milli irade” diye bir olguyu tanımam. Kuvvetler ayrılığı, yasama, yürütme ve yargı erkinin bir birini denetlediği; ancak merkeziden yerele geçiş yapan, hukukun üstünlüğünü savunan yeni bir Anayasa yapılmasını destekleyen bir düşünceye sahibim. Hatta 3 erkin yanında sivil toplum, basının bizi yönetenleri denetleyen geniş kapsamlı bir özgürlük istiyorum. Mücadele etmek yerine başlarına ne geleceğini bile bile çark eden (Doğan grubu ve Hürriyet’ten bazıları gibi) gazeteci olmadım olmak istemem.

            Açık seçik çalışanlar çalanlara yüzde 49,5 le destek verdi. Bu bir AKP iktidarı değil. Bu Sarayın iktidarıdır. Zira AKP dâhil bütün partiler aynı vaatlerde bulundular. Demek millet dövülmekten, asgari ücret mi! “Biz 1300 yapacağız demedik” gibi dün başka bugün başka bir çizgiden gidenlerden ve en önemlisi 15 uçak filosu ile kendi ülkesinin dağlarına, vadilerine bomba yağdıranlardan; “barış” yerine “savaş” diyenlere oy veriyorlar. Ne diyebiliriz ki.

            Peki, bundan sonra ne mi olacak? Vallahi AKP’ye bu kadar oy çıkacağını tahmin bile etmediğim gibi ne olacağını bilmiyorum. Ama onlarca yorumcunun, yazarın, çizerin, aydının dedikleri gibi benimde az çok görüşlerim vardır. Ancak onları sizlerle paylaşabilirim.

            Mesela ipler Erdoğan’ın elinde olacak. 5 ayda hiçbir icraatta bulunmayan hükümet 4 yıl daha 4 milyon oyun hakkını vermeyecek. Konya Hz. Mevlana sevgisi ve hoşgörüsü ile başlayan süreç bozulan ekonomi sonucu 49,5 oy verenlerin ensesinde boza pişirilecek. CHP, MHP’den devşirilen 15-20 şer sandalye ile Erdoğan dilediği gibi bir Anayasa yapacak.

            Kürdlere “Kürdçe konuşuyorsunuz”, “Kürdüm diyorsun”, “şarkı söylüyorsunuz ya”, “özerklik de neymiş” diyerek başka hiçbir hak, eşitlik, özgürlük tanınmayacak. PKK ile savaş devam edecek. Var olan muhalif bütün medya ehlileştirilerek, edilmeyenler bir bahane ile tek tek susturulacak. İşin özeti yasama, yürütme ve yargı tek elde toplatılacak.  Verdiğimiz vergi götürürlerken “Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” diyerek “yolsuzluk yapanın yanında kar kalıyor. Belki bir gün ben de payımı alırım.” diye boş hayaller kurulacak.

            Az vicdanlı seçmen “belirsizliğe son verdik”, “inatçıları cezalandırdık”, “Kürdler de şiddet sarmalından kaybetti, istikrar kazandı” diyerek tek adama destekle kendini avutacak. Siyasi, sosyal, ekonomi, kültürel, Kürd sorunu, Suriye, sorunları çözülmüş çözülmemiş umursamadan “tek parti ile hayat normalleşti” diyerek sadece günlük yaşamayı kar sayacak.

            5 ayda iktidarın hiçbir gösterge lehine değilken oy arttırmasında şaşıranlara şaşıyorum. Yaşasın “korku”, “şiddet” ve “savaş”. Erdoğan bunu gördü ve gereğini yaptı, siz hala uyuyun. Mafya babası boşuna mı “oluk oluk kan akacak” dedi ve Ankara’da ertesi gün o katliam oldu. 7 Haziran 1 Kasım arasında 400 insan öldü. Bunu nasıl hesaba katmazsınız? İşte o yüzden 54 milyonun 23 milyonu “güce taptı”.  Bu coğrafyada korku ve şiddet sonuç veren tek yoldur.

            Peki, AKP’nin tek başına iktidarı ve aldığı oy “istikrar” getirecek mi? Bana göre hayır. “Korku” ve “şiddet” oy getirse de “istikrar” getirmez.” İnşallah yanılan ben olurum. Erdoğan ve AKP tarihlerinde aldıkları, alacakları en büyük oy 1 Kasım oylarıdır. Referandumda R.T.E. AKP’li olmayanlar da oy almıştı. Tekrar ediyorum inşallah Erdoğan ve AKP “hukuk, adalet, eşitlik ve barıştan” yana bir tutum alırlar. Güç bizde diyerek ülkeyi kaosa, ayrımcılığa, daha fazla kutuplaşmaya ve bölünmeye götürmezler. Kapanan kalp gözleri açılır ve Kürd meselesi de Kürdlerin de istem ve ortak paydasında çözüm yolunu bulurlar. Eğer gerçekten eşit kardeş isek.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KONYA KATLİAMI VE GAZETECİLİK MESLEĞİ ÜZERİNE
  2. ÇÖLLEŞME, ORMAN, AĞAÇ, SU VE KONYA OVASI
  3. ERBİL TUŞALP VE KÜRD GERÇEĞİ
  4. BARIŞIN ADAMI DENGİR MİR MEHMET FIRAT’I UĞURLARKEN
  5. BARIŞIN ADAMI DENGİR MİR MEHMET FIRAT’I UĞURLARKEN