Son dakika
M.Latif YILDIZ Köşe Yazısı M.Latif YILDIZ

Silvan’da duvar yazıları ve kopuş tehlikesi

 Bir halkın şehirlerini kuşatırsan, ana vatanında sıkıyönetim ve sokağa çıkma yasağı ilan edersen; çocuk, genç, yaşlı dede, nine, sivil halkı öldürürsen; yakılan, yıkılan ev, işyerleri, mahalle ve sokaklarında o halka yaptıklarınla yetinmeyip “duvar yazıları” ile “parya” hâline getirirsen. Zulmederek yaşam haklarına müdahale edersen, “Devlet” eliyle topyekûn isyanı sen teşvik etmiş olursun.

Nitekim bu tehlikeli gidişe Kılıçdaroğlu “Devlet duvara yazı yazamaz” dedi. Çünkü Silvan’daki duvara yazıları Diyarbakır, Suruç, Ankara katliamları ile eşdeğerde tehlikeliydi. Leyla Zana doğup büyüdüğü topraklarındaki tehlikeli gidişi, “duvar yazıları” ile meselenin ne kadar ciddi olduğunu gördüğünden; asimilasyona, inkâra, imhaya, redde, bölmeye dikkat çekmek için Kürdçe onurlu bir barış dedi; yeminde de “Türkiye Milleti” dedi. “Türkiyeli” ve “Kürd” tabiri TBMM çatısı altında kabul görmedikçe Kürd meselesi çözülmez demek istedi.

Türk halkı değil amma “Bin yıl birlikte yaşadık”, “Biz kardeşiz”, “Çanakkale’de birlikte savaştık” diyenlerin alçakça, kin, nefret kusan yazıların “kardeşliği” bitirebileceğini anlamaları gerek. Silvan şehrini mermileri ile yakıp yıkan, delik deşik ederek haftalarca abluka altında tutan özel tim militarist his ve acımasız bir kinle duvarlara yazılar yazdılar.

“Türk’sen övün, değilsen itaat et.” En göze çarpan ırkçı cümle buydu. Asimilasyoncu, inkârcı, retçi, itici, çirkin mi çirkin bir cümle! 100 yıldır Kürd’ü yok sayan, Türk’e itaatin en açık örneğiydi Silvan’da duvara yazılan yazı. On bin yıllık kadim Kürd vatanı, tarihî şehrin duvarlarına o yazıları yazan mı bölücü, inkârcı; yoksa Kürdler mi bölücü? Kürd halkından nefret duygularıyla Silvan’da kin tohumu ekilirken Ankara’da Başbakan’ın vekillere hitaben kullandığı dil duvar yazılarına tabiri yerindeyse onay veriyordu. Bu nasıl bir duygu, bu nasıl bir anlayış, bu nasıl bir insanlık, bu nasıl bir yönetim, en önemlisi bu nasıl bir kardeşlik!..

“Özel Timciler” ya da her kimse Silvan duvarlarına başka ne mi yazmışlardı?

—Devlet Geldi (3 hilal işareti anlaşılan yazan ülkücüymüş). —Esedullah Timi burada 58. —Ne Mutlu Türküm Diyene (ay ve yıldız yapılmış). —TC Her yerde. —POH, JÖH, TEM burada TC Burada Piçler nerede. —Devlet (ay yıldız çizilmiş) Kızlar Geldik Her Yerde İninize Girdik. —TC Ne derse odur (3 hilal çizmiş). —Devletin var ihanet etme. —Adam olun canımı yiyin, caniş. Ve daha bir sürü çirkin, ırkçı, saldırgan, kışkırtıcı, bölen duvar yazıları.

Bunları yazanlar ya da göz yuman amirleri bu yaklaşımları ile Türk- Kürd kopuşuna zemin hazırladığının farkındalar mı? Duvar yazıları ile Kürd halkının beynine “Türkler sizden nefret ediyor”u aşıladıklarını biliyorlar mı? Kürd halkının yıllardır Türk halkı, devletine karşı yaşattığı “birlikte olmak” duygularına abluka ve katliamlar kadar o yazıların ne kadar çok etki ettiğini bilselerdi yazarlar mıydı? Duvar yazılarının çok şey götürdüğünün farkındalar mı?

Yüz yıldır her kademedeki okulların müfredatında “Devlet kutsaldır. Sadık kalacaksın. Milliyetçi olacaksın. Sorgulamayacaksın. Rum, Ermeni, Kürd vs. Düşman” tezini usanmadan işlediler, aşıladılar. Özellikle askere, polise yakın tehlike olarak Kürd’ü adres gösterdiler. 30 yıldır süren savaşta çıta o kadar yükseltildi ki; her ortamda Kürdlere karşı aşılanan retçi, kin tohumları Silvan’da, Cizre’de, Şırnak’ta, Nusaybin’de, Yüksekova sokaklarında söylenen marşlı, tekbirli söylem ve yazılan duvar yazıları ile geri dönülmez noktaya sürüklediler.

Seçim boyunca HDP parti binalarına ve Kürd halkına karşı saldırılarla ateşe benzin döktüler. Hızını alamayan hükümet Kürd şehirlerinde “hendeği” bahane ederek giriştiği yasak, ablukalar ile yetinmeyip duvar yazılarıyla “savaşı” çığırından çıkardı. Her ne kadar “Yazan polis, asker değil” deseler de kimseyi inandıramadılar. “Kriminal” araştırmayla hangi polisin yazıları yazdıklarını bir gün değil, birkaç saatte bulurlar. Nitekim suçluluk duygusu ile Facebook ve Twiter’de o çirkin yazıların paylaşımını anında engellediler. Ne yazık ki mermi namludan çoktan çıkmıştı.

Açıkça yazıyorum. Cumhurbaşkanı Erdoğan, Başbakan Davutoğlu, sivil asker kurumları; siyasileri, üniversiteleri, medya; radikal, ırkçı, militarist, Turancı, Kemalist, Ulusalcı, dinci insanlar… Her yerde ve ortamda Kürd’e özgürce küfrettiniz; bazı evlerde çocuklarınıza aşıladığınız “Kürd” düşmanlığının yüzde biri değil; binde biri Kürd insanı, aileleri, halkı, kurumları, siyasileri, medyası içinde düşmanlığın “d”sini akıllarının ucundan bile geçirmeyen, getirmeyen bir halk var. Ve siz 30 yıldır o halka karşı güç, silah, şimdi duvar yazıları ile inkârcı, bölücü, kışkırtıcı bir siyaset güdüyorsunuz.

Bırakın “Türk” düşmanlığını söylem bazında dile getir Kürd’ü; bütün inançları ve kutsal varlıkları adına yüzde 95 Kürd halkının (biliyorum, yaşıyorum, onlardanım) yüreğinde nefret, bölmenin zerresi yok. Kürd anneler, babalar, öğretmenler, hocalar; şeyhleri, âlimleri, sivil toplum örgütleri, din adamları “birlikte ve beraberlik” içinde yaşamak için yaptıkları telkinleri, eğitimi, önerileri duysanız o ırkçıların dudakları uçuklar.

“Düşmanlık” tohumunu eken ırkçılar bilmeli ki onca zulme, işkenceye, katliama, cinayete rağmen “Bin yıl oldu beraberiz, yine beraber yaşayabiliriz. Ama eşit, ama hakça, ama adil bir yaşam olmalı” diyorlar. Kürd halkının samimi niyetini niçin görmüyorsunuz?

Yakarak, yıkarak, öldürerek, katliam ve cinayetler ile gerçekleştiremediğiniz o büyük kopuşu “duvar yazıları” ile tetikleyerek asıl siz Türkiye’yi böldüğünüzün farkında mısınız? Birlikte yaşama duygularını bombalayan tank mermisi, top mermisi, makineli tüfek, roket değil; asıl büyük kopuş; büyük katliam, büyük cinayet; ırkçıların duvar yazıları olacak.

Paris katliamından sonra Fransa intikam için Suriye’de IŞİD’i vuran bombaların üzerine “Fransa’dan sevgilerle” yazarak bomba attı. Bu IŞİD’e mesaj değildi. İslam âlemine topyekûn mesajdı. Sizin duvarlara o ırkçı mesajları yazanların Fransa’dan ne farkları kaldı?

Topyekûn Kürdleri tehdit eden yazıları yazanlar cezalandırılacak mı? Sanmıyoruz. Kadınları evinin kapısında öldüren, insanı yaktıktan sonra cesedinin başında halay çeken; ölü teröristi araçla sokaklarda gezdiren zihniyet için birkaç duvar yazısının ne önemi mi var ki!

Altı aydır Kürd şehirlerinde uygulanan saldırılara, yakmaya, yıkmaya, cinayetlere rağmen Kürd halkı şehirlerinde kalmak için direndi. Ama “duvar yazıları” korkutmaktan, sindirmekten çok daha farklı bir kulvara sürükledi. Duygusal kopuşu görün. Siyasetinizi, politikanızı, stratejinizi ve çözüm yönteminizi ona göre değiştirerek masaya koyun.

Kürdlerin kendilerini yönetme talebi meşru bir taleptir. Abluka, sokağa çıkma yasağı, keskin nişancılar ve “duvar yazıları” ile meşru talebi bastıramazsınız. Aksine “ruhi kopuş” süreci yaratırsınız. Devlet, hükümet ayrılık tohumunu kendi eliyle ekmiş olur.

Biz 68 ve 78 kuşakları yaşlandık. 20 yıl önce 10 yaşında olanlar şimdi 30 yaşında. Kürdlerin yüzde 40’ı otuz yaş altında genç bir nüfus. Ve Kürd şehirlerinde direnenler onlar. Devlet onlara anlayış, hoşgörü, “eşitlik” ve “yerel yönetim” hakkı vererek ateşi söndürebilir. Değilse çok geç olabilir. Belki Türk ve Kürd halkı zarar görür ama onlardan çok daha fazla zararı “barış” yerine “savaşı” diretenler görecek. Bu gerçek bilinsin diye tarihe not düşüyoruz.

[email protected]

Hertaraf

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KONYA KATLİAMI VE GAZETECİLİK MESLEĞİ ÜZERİNE
  2. ÇÖLLEŞME, ORMAN, AĞAÇ, SU VE KONYA OVASI
  3. ERBİL TUŞALP VE KÜRD GERÇEĞİ
  4. BARIŞIN ADAMI DENGİR MİR MEHMET FIRAT’I UĞURLARKEN
  5. BARIŞIN ADAMI DENGİR MİR MEHMET FIRAT’I UĞURLARKEN