Köşe Yazısı
M.Latif YILDIZ
Ölümleri durdurun, silahları susturun
Değerli okuyucularım biz gazeteci ve yazarların elinde güç yok. Yaptırım, müdahale, bastırma, şiddet uygulamaya zaten karşıyız. Tek gücümüz yazı yazma, uyarma, eleştirmektir. Misyonumuz çoğunluğun kabulde itiraz etmeyeceği yazarak gelecek için güzel şeyler talep etmek, istemek, hayal etmektir.
Yaşadığımız ülkenin hukuk devleti olmasını istemek; vatandaşın huzur içinde yaşama hakkı olduğunu savunmak öncelikli görevimizdir. Bazıları yazılarımızda algı farklılığı bulsa da bizim niyetimiz samimi ve içtendir. Belgesi 48 yıldır yaptığımız haberler ve makalelerdir.
Taş üstünde taş, baş üstünde baş bırakmamak değil; taş üstüne taş, baş üstüne baş koyan bir eğitim, tarih, demokrasi ve şiddete karşı barışı savunan bir ekolden geliyoruz. Hayat boyu karanlık ilişki ve istemler içinde olan gazetecilik ve yazarlığı ret ettim.
Bütün bunlardan yola çıkarak duyarlı ve vicdanı olan, insan sevgisiyle donanmış, şiddete karşı olan; bölgede olup bitenlere karşı sessiz kalamayız. Haz. Muhammed’in (s.a.v.) “Haksızlığın (Zulmün) karşısında susan dilsiz şeytandır” hadisinden yola çıkarak biz gazeteci, yazar ve aydınların dini vecibesi, insani görevi, vicdanı, ahlaki mecburiyetidir.
Düne kadar mazbut sayılan insanların şehirlerinin, semtlerinin, mahallelerinin, sokak ve caddelerinin yakılmasına, yıkılmasına; (kim sebep olursa olsun) bu şehirlerde yaşayan sivil insanların ölmesi insanım diyeni derinden etkilediği için sessiz kalmamalı, kalmamalıyız.
Kirli savaşta söz konusu olan hakları gasp edilen sivil insanlardır. Birilerin umurunda olmayabilir. Ama insanlık vicdanı tanıyanların umurunda olmalı. Bu vicdanı taşıyan daha çok siyasetçi, aydın, yazar, gazeteci, asker, sivil bürokrat olduğuna dair inancımı koruyarak çağrı yapıyorum ve “ölümleri durdurun, silahları susturun” diyorum.
Kazılan hendeklere, örülen beton duvarlara, keskin nişancılara, bitmeyen şehit cenazeleri, ölen sivillere; Diyarbakır, Suruç, Ankara, İstanbul’da yaşanan katliamlara sessiz kalmayalım. İç savaşa doğru giden çatışmalar 78 milyonu ve geleceğimizi olumsuz etkiliyor.
Çatışmaların, ölümlerin yarattığı tahribat bir coğrafya ile sınırlı kalmıyor. 780 nin km. karelik vatanın her santimetrekaresinde acılara yol açıyor. En önemlisi, en kötüsü çatışmaların ne zaman sona ereceğinin bilinmemesidir. Bu yüzden ilgili, ilgisiz her kese sesleniyorum.
Gelecek için umutlarımızın tükenmemesi için, çatışma bölgesinden uzağız diyerek sessiz ve duyarsız kalmamalıyız. Ankara ve İstanbul saldırılarında görüldü ki şiddet, terör ve ölüm her an, beklenmedik bir zamanda yanı başımızda olabilir. İşte tam da bunun için yanan ateşe su dökmek, ölümlere engel olmak, silahların susması için çaba göstermemiz gerekiyor.
Suriye’den göç eden 3 milyon insan gibi kendi ketlerimizden de yüz binlerce insan göç etmiş durumda. Kentlerin tarih yok oluyor. Milyonların hafızasına yeni formatlar atılıyor. Bölgede yarın çok büyük toplu evsiz insan ve açlık kapımıza dayanacak. Kimse o insanların şehirlerini, mahallelerini terk etmesinin uzun vade bulacağını sanmasın, insanlar son yılların en büyük göç dalgası altında olsalar bile şehirlerine, evlerine kavuşacakları günleri sayıyorlar.
Her ne kadar Cumhurbaşkanı Erdoğan itiraz etse de Başbakan Davutoğlu’nun “ PKK 2013 Mayıs’ına dönerse Türkiye’de her şey konuşulur.” Açıklaması çok önemli bir açıklama.
HDP Milletvekili Altan Tan’ın TBMM’sindeki basın toplantısında “PKK’nin kayıtsız, şartsız silahları susturması; 2013 Newroz’unda Öcalan çağrısı doğrultusunda silahlı güçlerin Türkiye dışına çıkmasına, silahla hak arama şekline son verilmesi gerekir. Hükümet gereken adımları atması, diyalogları, görüşmeleri, demokratikleşmeyi yeni anayasanın içine koyarak sonuçlandırmalı.” Denesi ölümlerin durması silahların susması için değerli bir açıklama.
Bu iki Çağrıdan sonra HDP eş Genel Başkanı Selahattin Demirtaş Almanya’da yaptığı açıklamada çözüm süreci için:"Silahlar susmalı ki çözümü siyasi zeminde konuşabilelim. Ölümler oldukça, her gün eylemler, askeri operasyonlar, PKK'nin bombalamaları, saldırıları oldukça barışı siyasi zeminde konuşabilmek çok mümkün değil" dedi. Savaşı ve yıkımın durması için bu açıklamaları 8 Haziran tarihinden beri çok değerli çağrılar olarak buluyoruz.
Kürdlerin ezici çoğunluğu ölmek, öldürmek ve savaştan yana değil. Devletin de Kürd şehirlerindeki stratejisini anne ve babaların kabul etmeyeceğini görmeli, anlamalı. Sosyolojik, psikolojik bir ayrışma oluyor ki bunu bir asır uğraşırsak çözemeyiz. Geç olmadan şiddete son verilmelidir. Yüz yıldır aynı yöntem ile sonuç alınmadı. Bakış açısını 2013 Newroz’una döndürmek gerek. Sebep var oldukça aynı yöntem ile sonuç alınamaz.
Ötekileştirilerek örülen duvarları yıkmamız, bir birimizi anlamamız, görmemiz gerek. Çünkü bu gidiş doğru değil. Şuursuzca bir yarış var. Kan ile ne hak elde edilir; ne sindirilir. Gelecek kin, nefret üzerinden inşa edilmez. 13. İslam zirvesinde Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dile getirdiği o paragraflardaki istemlerine hepimizin ihtiyacı vardır.
Sayın, Cumhurbaşkanı Erdoğan Sabah Gazetesi için 14 Nisan 2016 da makalesinde demiş ki: “ İnsanı ‘eşrefi mahlûkat olarak’ gören, ‘insanı yaşat ki devlet yaşasın’ diyen bir medeniyetin mensupları olarak içinde geçtiğimiz bu sıkıntılı dönemde omuzlarımızda ağır bir yük bulunduğu bilincindeyiz. Zulüm kimden, nereden gelirse gelsin karşı çıkmalıyız. Mazlum kim olursa olsun yanında yer almamız şart. Zalimin de mazlumun da kimliğinin önemi yok.”
İşte 78 milyonun beklentisi budur “insanı yaşat ki devlet yaşasın” gerçeğini ulaşmak için özgürce yazmak, konuşmaya ihtiyacımız var. O yüzden beyanla niyet aynı olmalıdır. Zira Fatır Süresi 31. Ayet’te der ki: “Şüphe yok ki Allah kullarından haberdardır. Her şeyi görüp gözetendir.” Görülüp gözetildiğimizi bilerek olumsuzlukların önüne geçelim.
Gençlerin ölümü, silahlı mücadele ile sorun ortadan kalkmıyor. Aksine sorun çok daha ağırlaşıp, katmerleşiyor; çözüm de zorlaşıyor. Üstelik ölmek/öldürmek tarafları çok daha radikalleştiriyor. Var olan diyalog bağlarını da kopartıyor, ayrıştırmayı derinleştiriyor. Son 32 yılda 50 bin insan öldü. Bu ülkenin yoksul çocuklarına yazık değil mi, günah değil mi?
3 yıl “barış süreci” dendi. Düşlerimiz, hayallerimiz çalındı. Çocuklarımızı geleceğini karanlık savaşlara değil, aydınlık sabahlara doğru yöneltin. Uykularımızı kaçıran, rüyalarımızı kâbusa dönüştüren çatışmaları istemiyoruz. Çocuklarımız, torunlarımız, gelecek kuşakların barış içinde eşit ve huzur içinde yaşamalarını istiyoruz.
Ölmek, öldürmek 900 yıllık beraberliği, çözümü, diyalogu, barışı öldürüyor. Sadece bu günümüze değil, geleceğimize ipotek koyuyor. Yüz yıl aynı yöntemle sonuç almak bin yıllık devlet geçmişi olan ülkemiz için doğru değildir. Çatışmanın, silahın, savaşın, ölümün kimseye yararı olmadı, bundan sonra da olmayacak. O zaman içte ve dışta daha fazla kan kaybetmemek, birlikte eşit ve özgür yaşamak için ölümleri durdurun, silahları susturun.