Son dakika
Mehmet TIRAŞ Köşe Yazısı Mehmet TIRAŞ

UTANMA DUYGUSU NASIL KAYBOLDU?

Utanma duygusunu kaybetmek;  “kişinin toplumsal ahlak kurallarına etiğe veya başkalarının haklarına aykırı davranışlarda bulunduğunda; vicdanı bir rahatsızlık duymaması ve eleştirildiğinde mahcubiyet hissetmemesi durumudur.”         

Halk arasında deyimi ile “Ar damarları çatlamış” olanlardır.   

İnsanoğlu utanma duygusunu kaybede olsun her türlü arsızlığı normal karşılar.

Utanma duygusunu kaybedenden en yakınını bile güvenmez hatta uzaklaşır.

Utanma duygusu insanın görünmez sigortasıdır.

 İnsan utanma duygusunu kaybetti mi, ne iş yaparsa yapsın bütün ilişkilerine olumsuz olarak yansır.

Utanma duygusunu kaybedenler itibarlarını koruma diye bir dertleri olmadığı gibi süreç içerisinde toplumdan da dışlanırlar.

Onların tek amacı kişisel çıkarlarının peşinde koşmaktır.

Toplum olarak  “utanma duygunun kaybolmasını siyasetimizde” kötü örnek olan ve adeta gelenek haline gelen Belediye Başkanları, Milletvekili transferlerinde ve parti değiştirmeler de görüyor…

Dün siyah dediğine bugün beyaz diyen, dün hakaret ettiği, iftiralar attığı kişi ile aynı safta yer almalarında yaşıyoruz.

Siyasi gündemimizden eksik olmayan ve medyada değişik ortamlarda tartışılan; “nankör,oportünist,riyakar ve dönek gibi yaftalamalar”  havada uçuşuyor.

Siyasetin bizde geldiği nokta  sorunları çözme değil, siyasetçi bir dönem daha nasıl seçilirim anlayışında yapılıyor.

Siyasette utanma duygusunu “mum yak ki bulasın.”

İnsanoğlu tarih boyunca yaşamında ve her yaptığı işte “nankör ve utanma duygusunu kaybetmiş”  insanlarla yaşamış ve yaşamaya da devam ediyor.

Nankör  ve utanma duygusunu kaybetmiş insanlarla yaşamak hayatın tezatlarla  yaşandığının değişmez bir yansımasıdır.

“Nankör ve utanma duygusunu kaybetmiş insanlar olmasaydı değerli insanların kıymetini nasıl bilecektik.”

Nankörler, kendisine yapılan iyilikleri görmezden gelen, değer bilmeyen ve iyilikleri inkâr eden kişiler olarak bilinir.

Farsça kökenli bir sözcük olan nankör sözcüğü; ekmek anlamına gelen “Nan”  ve görmeyen /kör anlamına gelen “Kör” kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.

Kelime anlamı olarak “ekmek görmeyen” veya “yediği ekmeğin değerini bilmeyen” demektir.

Ahde vefa ise,verilen  söze bağlı kalmak, dostluğu unutmamak ve sadakat göstermektir.

Başka bir anlamı ise yapılan iyiliğe sadık kalmaktır.

Ahde vefa kelimesinin Soyağacı Arapçadan gelmekte.

Vefa ise sadakat ve minnetin en güzel yansımasıdır.

Nankör,Vefa ve utanma duygusu üzerine düşünürlerden düşündüren görüşler:

Lenin, “Hayatımda en çok zorlandığım fakirlik onurumu ve utanma duygumu korumak olmuştur, hala da zorlanıyorum” der.

“Cömertlik olmayınca malın,vefa olmayınca da  arkadaşın hayrı yoktur” der, Ahmet bin Kays.(İslam’ın ilk dönemlerinde yaşamış önemli bir Arap komutanı.)

16’cı yüz yılda yaşamış Fransız edebiyatının önde gelenlerinden, Jean Racine,”Vefasız denmek için sevilmiş olmak lazım.İnsanda vicdan,yürek olmayınca vefada olmaz” der.

Ünlü şairlerimizden Özdemir Asaf,”Küçükken hayvanlarla konuşabilsem ne ilginç olurdu  diye düşünürdüm.Meğer yıllardır iletişim kurabildiğim  bir sürü hayvan varmış” diye yakınır.

Antik Yunan filozofları Sokrates’e,Platon’a ve Aristoteles’e göre;yaşamın amacı iyi bir ruha sahip olmaktır. İyi bir ruha sahip olmak da ancak erdemli olmakla olanaklıdır;adalet de en önemli erdemlilerin arasında yer almakta derler.

1799-1850 yılları arasında  yaşamış Fransız düşünür, edebiyatçı Honore’ de Balzac, “ahde vefayı”şöyle tanımlar;

“İnsanlara, onları size nankörlük yapmaya mecbur bırakacak kadar büyük iyiliklerde bulunmayın” demiştir.

Nankör, vefasız ve utanma duygusunu kaybetmiş  insanların özellikleri birbirlerinden farklı değildir.

* Kendilerini olduklarından fazla gösterirler ve gösterişçidirler.

*İyilikleri unuturlar: kendilerine yapılan yardımları ve fedakârlıkları çabuk hafızalarından silerler.

*Değer bilmezler: Verilen emekleri yetersiz bulur. Yapılanları sıradan bir durummuş gibi algılarlar.

*Vefasızdırlar, İhtiyaç anında zor günlerinde yanlarında olan insanları işleri bittiğinde görmezden gelirler.

Nankörler ve utanma duygusunu kaybedenler çok rahat yalan söylerler ve söyledikleri yalanlardan da rahatsız olmazlar.

Empati yapmazlar ilkeli davranmazlar hep kişisel çıkarlarının peşinde koşarlar.

Utanma duygusunu kaybeden insanlar her türlü arsızlığı yapmaktan çekinmez ve toplumsal aynada kendilerini görmezler.

Utanma duygusunun kaybolmasını son günlerde siyasette dibine kadar yaşıyoruz.

İnsan İtibarlı, tutarlı ve onurlu yaşamak istiyorsa  bedel ödemeyi ve yalnız kalmayı göze almalıdır.

 Ortaya çıkan ve resmettiğimiz siyasal ve sosyal tabloya bakınca  siyasette arınma olacaksa; siyasiler darbecilerin çıkarttığı ve 43 yıldır  değiştirmedikleri “siyasi partiler kanunu ve seçim sistemini değiştirme” ile başlamalılar.

 Yoksa hiçbir şey değişmez.

Hukuk bir kurallar silsilesidir.

“Hukukun üstünlüğünü ortak payda edinmeyen,gelir dağılımını düzeltmeyen,işsizliği,açlığı, yoksulluğu ve hayat pahalılığını bitiremeyen. 

Kayıt dışı ekonomiyi önlemeyen, muhalefetle eşit yarışmayan hiçbir siyasal iktidar;  toplumsal hiçbir sorunu çözemediği gibi ahlaki yozlaşmayı da önleyemez.”

 

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KOMÜNİSTLERİN YASALLAŞMA SÜRECİ-2…
  2. İŞ CİNAYETLERİ FITRAT MI?
  3. KOMÜNİSTLERİN YASALLAŞMA SÜRECİ-1.
  4. FON VURGUNU ORTALIĞIN DUMANINI ATTIRIYOR.
  5. “HIRSIZLAR ÇALARKEN DEĞİL, PAYLAŞIRKEN YAKALANIR”