Köşe Yazısı
Ömer Ahmet ÖZEREN
İRİNLİ GÜNLERİN İNCİNMİŞ ZAMANLARI
diktanın utanç kamplarında
bir gaz odalarında
ve fırınlarda
yakılmadığımız kaldı
profesyoneller
ağzı lağım kokulu
iğrenç keneler
ayak tabanlarımızda
basacak yer bırakmadılar
manyetolu elektrik akımının
vücuduyla
buluşmayanı yoktur
beşinci şubenin
çift yılan Sarmallı
buzlu cam kapısının üzerinde
"burada Allah yoktur"yazısı
yazgımızın trajik
bir versiyonunun
başlangıcıydı
yüreğimin baş tacı
özveri delisi
daima enerjik
ve sahici İnançlı
bir avukattan öte
insanı bize
bahşettiğini düşündüren
Ahmet Hilmi Feyzioğlu
siyasi şubenin
beşinci katından
süzülerek
atıldığında ölüme
tarih ve zaman
saygıyla durdu
2 Ekim 1980 sabahında
avukatlar ve örgütleri suskun
demokratlar sessiz
insanım diye
ortalıkta dolaşanlar değil
bir tek Avukat Veysel Yıldırım
naaşını teşhis ederek
teslim almıştır
bizim görüp göreceğimiz
bu zulüm yanında
DAL ve Diyarbakır cezaevinde
ve başka yerlerde
yaşananlardan
başımız önde utanç duyardık
tehditler
dayak yemek
küfürler hakaretler
gırla gidiyordu
üstümüze alınmadık hiç
inancımızı sorgulamayan
ham bir Zümrüdüanka kuşuyduk
bizdeki tanımı ile Hüma kuşu
Sabiror
Auscchwitz
Terebilinka
Polonyadaki çok bilinen
ölüm kamplarını düşünmek ise
çektiklerimizi hiçleştiren
kabuksuz yaraların
irinli günlerin
incinmiş zamanlarıdır
"eğer bir tanrı varsa bana yalvarmak zorunda kalacaktır"
faşizmin acımasız
vahşi kamplarından birinin
duvarında
hala varlığını korumaktadır
kendini dünyanın hamisi
vasii olarak gören
delileri için
rutin olan ve
savaş baronlarının
kandan beslenmeyi
alışkanlık haline getiren
bu uğursuz güruhun
misyonu
ticaretin bilinen yüzüne
mızrak ucuna saplı kuru kafayı
meşrulaştırıp
korku İmparatorluğu
inşa etmektir
evdeki hesabı
çarşıya uydurmak
güç olsa da
bir umudun koca gövdesine
küçük bedenlerimizi
feda edecek
ve bağlayacak
birileri olmalı demeyi çok isterim
ama iyi niyetle döşenen taşlar
tanrıların gazabına
hep yol olmuştur
hiç değilse kendini yokla
sarıl bir kez
bir de yapmadığını
dene bakalım
ılınır belki yüreğin