Kazığın iki ucu
Bu yazımı gözlemlerime dayanarak, dikkatlice yazmaya çalışacağım, lakin dilim ağır olursa ne bana yakışır ne de ait olduğum değerlere. İnsanoğlu garip bir varlık. Dini yaklaşımlar dışında bilimsel yaklaşımları da göz ardı etmemek gerek. Öyle ki; değerlerin kimlikler altında ezildiğini görmek dürtülerle hareketleri fotoğraflamak yıkıcı bir deneyim kendi adıma.
Seçmek, seçilmek, bu yola çıkmak her özgür bireyin hakkı. Yanına diploma, özel kabiliyetler, vicdan ve şefkat de eklediğimizde ne güzeldir.
Demokrasi dediğimiz şey artık inancımın azaldığı, para, yaş, koltuk, renk, ırk ve güç altında şekillendirilen bir oyun hamuru. Kalabalıksan kazanırsın, güçlüysen ezersin, kulis biliyorsan patron sensin. Bu uğurda harcar, değiştirir, görmezden gelirsin. Ben yaşayıp ölecek olanlardanım, dünyaya kazık çakmayı hayal etmeyecekler arasındayım. Sıradan sayılır mıyım, sayılmam. Sıradanlaşmak düzenden rahatsız olmamaktır. Olmadığı gibi, nemalanmak hatta her süte maya olmaktır.
Kâinat kendine çakılan kazığı affetmez. Her suçun bedeli vardır ve ödetir. En ağır ölüm ise düşünce kaybıdır. Akıl düşünce, kale yıkılır. Kale yıkılınca çıplak kral ortada kalır. Yine yine aslandır.
Kral kükrer; ‘’ Bu orman benim, kral benim, kral benim’’
‘’ Orman sizin olsun, insan benim, insan benim’’
Demokrasi, demokrasi, demokrasi halkın iradesi...
Seviyor musun, bir daha söyle!
Düzce’de seçim! Seçim mi var?
Bir heyecan varsa sadece AK Parti’de var. Diğer partiler sakin. Aday adayları var tabi. Onlarca isim. Hani? Basın camiasının içindeyken çoğunu hala tanımıyorsam halk nasıl tanıyacak merak ediyorum. Nasıl seçim çalışması bu anlayamıyorum. Kaybetmeye şartlanmış kişilik hamlesizlikleri bunlar. Mücadele etmeden vazgeçmişlik. Adaylarımız belli olduğunda mı diyorsunuz? Ben halkım, ve çok geç diyorum. Bir iki iddialı cümle dışında söylenecek daha çok söz olmalıydı… Giriş olmadan sonuç yaşanmaz ki!
Çok mu biliyorum? Ben halkım, ve çok geç kaldınız diyorum.
Pek çok insanın seçimlerde elini sıktığı Burhan Usta’nın kızıyım.
Ben konuşurum.
Dokusunu unuttuğuz halkım.
İradesine güvendiğiniz halkım.
Demokrasi oyun hamuru…Yoğurun.
Bir kere sordunuz ya hatırımızı, yakalamışken bizi yorun.
Temayülle yoklayın telefonla sorular sorun, mobillerle kapımıza vurun.
Bu şarkı halktan size;
‘’Bir bahar akşamı rastladım size
Sevinçli bir telaş içindeydiniz
La la la la ala
Daha önceleri nerelerdeydiniz’’
La fa la sol ‘’Söyle Düzce en çok hangimizi seviyorsun?’’
Seviyor musun, seviyorummm
Bir daha söyle, seviyorummmm
Şaaaakkkkk!!!
‘’ Başlarım böyle aşkın ızdırabına’’ der ve gider…