Manisa tarzanı
Ahmet Bedevi yani Manisa Tarzanı, 1899 yılında Bağdat'ın 100-125 km kadar kuzeyde olan Samarra şehrinde dünyaya gelmiş Kerkük kökenli bir Türkmendir. Kurtuluş Savaşı'nda yer aldığı için kırmızı şeritli İstiklal Madalyası sahibidir. Hayatını Manisa'yı tüm Türkiye'ye örnek olacak şekilde ağaçlandırmaya adamış ve yaşadığı süre boyunca binlerce ağaç dikmiştir.
Spil Dağında yaşayan ve Manisa sokaklarında üzerinde sadece şort ile dolaşan Ahmet Bedevi'ye halk Manisa Tarzanı adını takmıştır. 1963 yılında hayatını kaybedince Manisa halkınca bir efsaneye dönüştürülmüş, heykeli dikilmiştir. Her yıl ölüm yıldönümü olan 31 Mayıs'da Manisa'da Ahmet Bedevi için törenler düzenlenir. Türk Ordusu'nda hem 1. Dünya Savaşı, ardından hem de Türk Kurtuluş Savaşı' na katılır. Kafkas Cephesi'nde Kazım Karabekir Paşa'nın komutası altında er olarak görev alır.
Kurtuluş savaşı sonlarında işgalci düşmanın orduları yurdumuzu terk edişleri sırasında Batı Anadolu' da her yeri ateşe verirler. Alevler öyle kuvvetlidir ki Manisa'nın yemyeşil manzarası katran karasına dönüşür. Tutkulu bir doğa sevdalısı olarak bu durumu üzüntüyle gören Bedevi, savaş sonrasında Manisa'nın manzarasını tekrar yeşile dönüştürmek üzere burada kalmaya karar verir.
Askerlik bitmiştir, ancak ona göre bu vatan için ağaç dikmek yeni bir kutsal görevdir. Azimle mücadele ederek bir kaç senede mutlu sona ulaşır. Yoksul ve yalnız bir yaşam geçirir. 1 Haziran 1933'te 30 lira aylıkla bahçıvan yardımcısı olarak Manisa Belediyesi'nin kadrosuna alınır. 31 Mayıs 1963’te gözlerini hayata yumar.
********* ******** *******
Düzce’nin yemyeşil manzarası şehir merkezinde yok olmak üzere, Düzce’de yanlış işler yapanlar var. Düzce’de yetim hakkı yiyenler, kul hakkı gözetmeyenler var. Yumuşacık koltuklarında” sallabaşı al maaşı “ diyen bürokratlar var. Yazılanlardan rahatsız olanlar ve kendilerinden her zaman övgü ile bahsedilmesini isteyenler var.
Benim ısrarla Düzceli olmadığımı söyleyen bazı okurlarımın rahatsızlığını dikkate alarak, bundan böyle Manisa Tarzanlığı’na soyunuyorum. Bu sebeple, Düzce’de yapılan yanlış işlerin üstüne gözümü kırpmadan gideceğim. Doğru işlerden övgü ile bahsetmeye, yapılan yanlışları eleştirmeye devam edeceğim. Bunu artık Manisa Tarzanı kimliği ile yapacağım.
Tabi ki, yapılan övgüler kadar olumsuz eleştirileri de her şekilde kabul ediyoruz. Çünkü bazı olumlu ve olumsuz durumları göze alarak çıktığımız bu yolda, kimseye yalakalık yapmadan bildiğimi yazmaya devam edeceğim.
Ben, Düzce doğumlu değilim. Ama sadece nüfus cüzdanında Düzceli değilim. Nüfusa kayıtlı olduğum il Manisa’nın Salihli kazası…
Ama doğma büyüme Düzceliyim. Ellerinde Düzce’nin tapusu olduğunu iddia eden bazı “ çakma Düzceli “ arkadaşlardan daha çok Düzceliyim.
Düzce’nin tapusunun ellerinde olduğunu iddia eden “ çakma Düzceliler “ gibi adlarını bile yazmaktan korkan komik yorumculardan asla olmadım, olmayacağım. Yazılarım internet sitelerinde benim adımla dolaşıyor.
İster yalaka deyin, ister satılmış kalem deyin… çatlasanız da patlasanız da bildiğim ve çizdiğim yoldan bir adım sağa ve sola sapmadan, Düzce’de güze şeyler olması için elimden gelenin en iyisini yapmaya devam edeceğim.
Demişler ya, demirden korksak trene binmeyiz diye. Ben bu trenden hiç inmeyeceğim. Kalın sağlıcakla.