Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

'Oslo tartışması'na dair

Son günlerin 'Oslo tartışması' hakkında hemen herkes bilgi sahibi.

CHP Genel Başkan Yardımcısı Haluk Koç -birkaç gün önceden ortamı hazırlayarak- Oslo'da taraflarca imzalandığını iddia ettiği bir 'mutabakat metni' açıkladı. Koç, açıkladığı metne ilişkin 'Sen iradeni İngiltere'ye teslim etmişsin. Senin adına imza attığı, resmi protokolde belirlenmiş. 'Benim altında imzam var mı, yok mu?' diye şimdi soruyorsun. Bu ne pişkinlik sayın Başbakan' sözleriyle Başbakan'a yüklenmeyi de ihmal etmedi.

Aynı gün Kılıçdaroğlu'nun yaptığı şu açıklama ise CHP Genel Başkanı'nın konuya ilişkin düşüncesinin Koç'unkinden farklı olduğu intibaını uyandırdı: 'Terörü azaltmak için, kanı durdurmak için gerekirse herkesle görüşülür, her türlü politika üretilir.'

Doğrusu, Kılıçdaroğlu'nun bu açıklaması beni de ziyadesiyle memnun etti. CHP Genel Başkanı'nın geçen hafta 'ezber bozmak' maksadıyla Menderes'in anıt mezarına (söz açılmışken: Özal'ın olduğu gibi Menderes'in anıt mezarını da araç trafiğinin son derece yoğun olduğu bir bölgede yapılması nasıl bir anıt mezarcılık anlayışının ürünüdür?) yaptığı ziyareti kafamda bir türlü anlamlandıramadıysam da bu açıklamasını 'Yeni CHP'nin muhtemel işaretlerinden birisi olarak değerlendirdim. Demek ki CHP de nihayet bu noktaya varmıştı; söz konusu amaca ulaşabilmek için 'herkesle görüşmek' ve ('her türlü' olmasa da) bir politika üretmek caizdi.

Ama sevincim kısa sürdü diyebilirim. Dün ekrana düşen '[email protected]' çıkışlı bir metin 'Cumhuriyet Halk Partisi'nin temsilcilerinin bu konuda en küçük bir fikir ayrılığına düşmesi söz konusu olamaz. Ben başta olmak üzere hepimiz aynı soruyu soruyoruz ve ısrarla AKP'nin vereceği cevaplarının peşindeyiz' şeklinde son buluyordu.

Demek ki, Kılıçdaroğlu'nun memnuniyet verici açıklamasını Koç'un sözlerini düzeltmek amacıyla yaptığını düşünmek hataymış. CHP'de de (içinde var olduğu söylenen 'kanatlar'ı düşünerek söylüyorum) 'Birlik' -yani bir bakıma 'milleti ve ülkesiyle ayrılmaz bütünlüğü'- esasmış. Diğer partilerin neredeyse tamamında gözlendiği gibi CHP içinde de ayrılığa-farklılığa yer yokmuş.

'CHP basın birimi' çıkışlı metin bu partinin 'Oslo tartışmaları'na ilişkin görüşünü genel başkanının ağzından derli toplu sunan bir açıklamayı içeriyor. İsterseniz üşenmeyip bu görüşün özellikle dikkat çeken (ya da belirleyici) birkaç satırını aktarayım:

'Oslo süreci bütün Türkiye için hala karanlıktadır. AKP'nin çıkarları için ülkemizin kaderiyle ne tür bir kumar oynandığını bilmek zorundayız.'

Görüyorsunuz, döndük tekrar en başa... Hakkını yememek gerekir, Haluk Koç bile bu kadarını söylememişti doğrusu...

'Herkesin şu soruyu kendi vicdanında tartmasını istiyorum. Bu nasıl bir görüşmedir ki, sonunda oluk oluk kan akmaya başladı. Bu nasıl bir görüşmedir ki, sadece ve sadece terörü azdırdı.'

Bu sözleri ancak ve ancak Türkiye'yi bu ülkede neler olup bittiğinden haberi olmayan bir gözlemci sarf edebilir diye düşünüyorum. Kılıçdaroğlu'nun herkesin 'vicdanında tartması'nı önerdiği sorunun cevabı besbelli değil mi? Gerçekten de olaylar katlanılamaz bir hal aldı ise bunun sebebi 'Oslo süreci'nin başlamasından değil sonuçlandırılamamasından kaynaklanmıyor mu?

Kılıçdaroğlu, 'herkesle görüşülür' dedikten sonra bu sürece ilişkin şu koşulu hatırlatıyor: 'Eğer ne görüşmen gerektiğini biliyorsan, ne konuşman gerektiğini biliyorsan:'

CHP Genel Başkanı bu son açıklamasında haksız sayılmaz. Gerçekten ne 'görüşüleceğini', ne 'konuşulacağını' bilmek bu işin olmaz ise olmazıdır. Kılıçdaroğlu'nun bu çerçevede sarf ettiği şu sözler de yerindedir: 'O halde bu görüşmelerde masaya yatırılmış konuları bilmek zorundayız. Konuşma üslubunu bilmek zorundayız. Verilen sözleri bilmek zorundayız.'

Evet, genel başkanın bu tespitlerini de yerinde bulabiliriz.

Ancak cevaplamamız gereken asıl soruyu hatırlayınca, Kılıçdaroğlu'nun bir an için anlamlı ve yerinde görünen bu sözlerinin aslında hiçbir şey ifade etmediğini de unutmadan tabii ki... Bu asıl soru, CHP''nin dün Oslo'da yaşanan ve yarın belki da bir başka şehirde yeniden başlayacak olan 'süreçler'e ilişkin hangi konuların 'masaya yatırılmasını' istediğidir. 'Siyasi akıl' eğer ?Kılıçdaroğlu'nun da tekrarladığı gibi- 'çözüm üretme yeteneği olan akıl' ise, bu akıl bu konuda ne önermektedir?

CHP'nin bu çerçevede neler söylediklerini herkes gibi ben de izliyorum. Ama CHP yönetimi kusura bakmasın, bugüne kadar ağızlarından 'somut durumun somut tahlili' kabilinden ele gelir tek bir öneri işitmiş değilim. Daha açık söyleyecek olursam, 'Oslo'da masaya CHP kurmayları otursa idi, muhataplarına önerecekleri 'yol haritası' nasıl bir şey olurdu? 'Diyalog ve işbirliğinin önemi', 'toplumsal ve entelektüel birikimimiz' filan gibi özünde doğru ama bugün için işlevsel hiçbir değeri olmayan tekrarlar dışında CHP neler önermektedir?

Binlerce KCK tutuklusunun 'Terörle Mücadele Yasası'nın yeniden kaleme alınarak salınması gerektiği hususundaki cevabı nedir?

Kürtçenin eğitim dili olarak kabulüne evet diyerek bu sürecin nasıl bir takvime bağlanması gerektiği üzerine 'fikir jimnastiği' yapmakta mıdır?

Kürt siyasetinin vazgeçmeyeceği apaçık olan taleplerinin başında olan 'demokratik özerklik' konusunu tercih edeceği bir başka terminolojisi ('ademi merkeziyetçilik' diyelim) çerçevesinde gözden geçirmeye çoktan başlamış mıdır?

Abdullah Öcalan için artık gelecekte imkan dahilinde görülmeye başlanan 'ev hapsi' konusunda neler düşünmektedir?

Bir siyasi partinin 'siyasi akılı'nın varlık nedeni bu ve benzer soruları cevaplamak ?hem de tez elden- değil midir?

Yerimiz çok daraldı ama, 'Oslo süreci'ne ilişkin iktidar partisinin tutumuna ilişkin de iki cümle edeyim: Biliyorsunuz 'Oslo süreci'nin MİT'in başında ve içinde yer alan 'istihbaratçılar' tarafından yürütülmesi çok eleştirildi. (Bu eleştirileri getirenlerin CHP-MHP gibi muhalefet partileri ile sınırlı olmadığını da hatırlıyorsunuzdur.) Oysa bana göre de 'istihbaratçılar'ın bu tür süreçlerde rol almasında şaşılacak bir yan yok, benzer durumlarla diğer devletlerin uygulamalarında da karşılaşılıyor. Ancak bana göre ?zamanında da belirtmeye çalıştığım gibi- bu tür 'süreçler'in başını çekenin asla 'istihbaratçılar' olmaması gerekiyor. Onların çalışma alanı 'ayrıntılar' diyebileceğimiz alanla sınırlı kalmalıdır. Bu türden süreçlerin asıl taşıyıcıları ise tabii ki 'siyasi partiler' ve tabii ki en başta da iktidar partileridir. Siyasetin yüklendiği bu süreçlerde görüşülen temel konular da ?yine 'siyaset'in tanımı gereği- 'istihbaratçılık'la bağdaşmayan biçimde tam bir açıklık çerçevesinde konuşulmalı, görüşülmeli, karara vardırılmalıdır...

Demek ki, biraz önce sıraladığımız soruların muhatapları arasında iktidar partisi de yer almaktadır.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’