“öteki”nin iade-i itibarı
Haber “etnik ayrımcılıkla mücadelenin ‘öğrenci andı’ ile başlayacağını” söylüyor. Ne zaman başlayacak, nereye kadar gidecek, anayasa komisyonu “vatandaşlık tanımı”nda uzlaşamazken bu ayrımcılığın giderilmesi çalışmasının çeperi ne olacak, Türk bürokrasisinin ayrımcılık üzerine inşa edilmiş zihniyeti ile nasıl mümkün olacak, belli değil… Memleketin idare şekli “yetmez ama evet” olduğundan insanda bir ümit yeşeriyor elbette, bir iyi niyet göstergesidir, iyidir…
Sonda söyleyeceğimi başta söyleyeyim de değerli vaktinizi almayayım: etnik ayrımcılıkla mücadele edilecekse bu memleketin her bir hücresinin yenilenmesi gerekiyor ve bu da buradan bakınca yürünecek yolun ne kadar uzun ve çetin olduğunu gösteriyor…
Irkçılık, nefret söylemi, ötekileştirme vd. bu memleketin her bir hücresine yerleşmişken ayrımcılıkla mücadelenin niyeti dahi önemlidir. Lakin bu mücadeleyi yürütecek olanların bizatihi kendilerinin zaman zaman ayrımcılık yapmaları (misal Başbakan’ın Zerdüştlük ile ilgili söyledikleri, Millî Eğitim Bakanı’nın “66 aya Kemalistler ve PKK yandaşları karşı” ifadeleri, İçişleri Bakanı’nın hemen her konuşması…), yolun çetin olmasının yanında yolcunun pek hazırlıklı olmadığının da resmi oluyor…
…
Mezkur hastalıklar memleketin her bir hücresine yerleşmiştir çünkü bu ülkenin tarihi bunların üzerine bina edilmiştir…
Ermeniler; millet-i sadıka iken “bizi” bir gece ansızın satıvermişlerdir. O günden bu güne siyaset, eğitim, sinema, medya vesair unsurların “ortak yapımı” olarak inşa edilen algının en bariz örneği geçenlerde oynanan Holanda-Türkiye maçında atılan “ayağa kalkmayan Ermeni olsun!” sloganı idi… Bu sloganın daha önce Hrant Dink’in öldürülmesinden bir hafta sonra Trabzonspor-Kayserispor maçında, Trabzonspor tribünlerinden atıldığını da hatırlatalım; acının katmerlisi böyle olsa gerek…
Türk Dil Kurumu’nun (TDK) web sitesindeki sözlükte halen “Ermeni gelin gibi kırıtmak” deyimi ile “Ermeni dığası” diye bir küfür vardır, “Ermeni oğlu Ermeni” küfrünü de hemen herkes hayatında bir kere olsun işitmiştir herhalde…
Yahudiler; bütün dünyayı yese gözü doymaz cimri, paragöz tüccarlardır. Bu tüccar tipini Kurtlar Vadisi’nin eski bölümlerinden de hatırlayanlar vardır. Hatırlayamayanlar için TDK internet sözlüğü yardımcı olacaktır: Yahudi; “cimri, korkak, yaygaracı, çıkarcı, ağzı bozuktur.”
Alevileri en çok “ellerinden ekmek yenmeyeceği” darb-ı meseli ile Êzidîleri ise ağızlarını kapatacak kadar uzun kirli bıyıkları ile biliriz…
Genel olarak Kürtler; geri kalmış, töre ve namus cinayetleri ile nam salmış, ilkel aşiret sistemi ile yönetilen, genellikle kandırılıp dağ çıkarılan, dağa kendi iradesi ile çıkmış olanların da “sünnetsiz” olduğu, yani kötü bilinen ne varsa şahsında mündemiç bulunan bir halktır. İyi yanları da vardır; ama o iyi şeylerde onlar Kürt değil doğuludurlar; misal yemekleri ilginçtir, sesleri güzeldir… Bu sayılanları hemen her sezon bir dizide görebilirsiniz. Her ne kadar final yapmış olsa da gündüz yayınlanan tekrar bölümleri ile Akasya Durağı, hemen hepsini bir arada bulabileceğiniz muazzam bir örnektir.
Kürtlerle ilgili bilinçaltı sadece böyle zararsız bir ayrımcılıkla sınırlı değildir. Zaten öyle olmadığı da memleketin linç tarihinde açıkça görülmektedir. Irkçı ve ayrımcı devlet zihniyeti ve kendisini onunla özdeşleştirmiş tebaa, köyü yakılıp sürgün edilmiş mazlum bir aileyi bile linç etmiş, edebilmiştir. Kürtler bugün hala memleketin sair yerlerinde linç girişimine maruz kalmaktadırlar. Mevsimlik tarım işçilerine yönelik linç girişimleri artık geleneksel yaz sporları arasına girmiş sayılmaktadır… (İHD İstanbul Şubesi’nin raporuna göre 2005-2010 arasında 48 linç yaşanmış, bunların çoğunda Kürtler lince maruz kalmışlardır…)
Rumlar hakkında bilinçaltımızın hal-i pür melali, Araplarla ilgili “Arap saçı” ve “anladıysam Arap olayım” gibi sözler, Çingenelerin umumun gözündeki yeri… Hâsılı memlekette “millet-i hâkime” dışında bilinen kim varsa ona karşı zihinde inşa edilmiş algı; ırkçı, ayrımcı ve ötekileştiricidir…
Bu durum siyasette, eğitimde, sinemada ve medyada bugün halen büyük oranda devam etmektedir. Yaklaşık bir asırdır inşa edilegelen bu algıyı değiştirmek ne kadar zaman alır bilinmez ama eğer ayrımcılıkla mücadele niyeti varsa bu niyeti ortaya koyan irade önce kendisinden başlamalı ve başta da belirtildiği üzere bu işin, memleketin bütün hücrelerinin yenilenmesi ile hitama ereceğini bilmelidir…
Ancak o vakit bu memlekette “öteki” olanların seksen yıldır yere çalınan itibarı iade edilmiş olacaktır…