Hükümet temkinli, BDP temkinli
Türkiye'nin çözüm için umuda, risk alabilme ve kararlılığa olan ihtiyacı da giderek artıyor.
Basına kapalı yapılan bazı görüşmeleri birkaç gün sonra öğrendik. BDP’li bir grup milletvekili ve yönetici, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, Meclis Başkanı Cemil Çiçek ve AK Parti Grup Başkanvekili Mahir Ünal ile görüşmüş.
Ünal, “Dokunulmazlıkların kaldırılması konusunda çekincelerini dile getirdiler, not aldık” diyerek sınırlı bir görüşme yapıldığına dikkat çekti. Çiçek’in “Çözüm yeri Meclis’tir” dediğini biliyoruz. Cumhurbaşkanı ise “Bu işler konuşulmalı” şeklinde özetlenebilecek bir değerlendirmede bulundu. BDP yönetimi, yaptığı açıklamada, “Yeni bir şey yok” demekle yetindi. (Haberi ilk veren gazete Yeni Şafak. BDP’liler ise haberi hükümet kaynaklarının sızdırdığını söylediler.)
Bu noktada, “Gerçekten bu görüşmelerde yeni olan nokta nedir?” sorusu aklınıza geliyor.
Verileri maddeler halinde sıralayarak bir değerlendirme yapmayı denersek:
1- BDP’liler uzun bir aradan sonra üç önemli görüşme yaptılar. Bu üç görüşme de onlar açısından ‘karşı taraf’ kategorisinde yer alan ve ‘devletin tutumunu simgeleyen’ kesimlerle gerçekleşti.
2- AK Parti ile olan görüşme, Grup Başkanvekili’nin söylediğine göre, Başbakan’ın bilgisi ve izni dahilindeydi.
3- Cumhurbaşkanı, görüşme gerekçesini, “Bu iş sürüncemede bırakılamaz” şeklinde açıkladı.
4- Aynı günlerde Başbakan, Azerbaycan gezisinde, gazetecilere, “MİT yakında İmralı’ya gidebilir” dedi.
5- Oslo sürecine ilişkin yeni hazırlıkların yapıldığı da söyleniyor.
Tabloyu böyle konumlandırdığımızda, yeni bir eksenin şekillenmekte olduğunu herhalde söyleyebiliriz...
Cumhurbaşkanı’nın “Harekete geçilmeli” doğrultusundaki değerlendirmelerinin, bazı çevreler tarafından, ‘hükümetin işi yavaştan almasına yönelik bir uyarı’ şeklinde yorumlandığını da belirtelim... Madalyonun diğer tarafına bakarsak...
KCK davasından yargılanan yüzlerce sanık, 40. gününe yaklaşan bir açlık grevini sürdürüyor. Yakında ölümler olabilir, çok daha ‘içinden çıkılmaz’ bir koridora girilebilir. KCK davalarında, insan hakları ve hukukun evrensel ölçülerinden uzak bir yargılamanın yapıldığını çok uzun zamandan beri anlatmaya çalışıyoruz. ‘Kürtçe savunma’ konusunda yeni bir adım atılmadığı için duruşmalar kilitlenmiş durumda.
PKK ise eylemlerini sürdürüyor, çatışmalar ve operasyonlar sonucu çok sayıda genç insan yaşamını yitirmeye devam ediyor...
CHP tarafından hiç sesin çıkmaması, örneğin Oslo ve İmralı ile görüşmelere ilişkin (olumlu) bir tutumun şekillenmemesi, hükümetin hareket kabiliyetini etkiliyor. Geçen bir yıl, bir ‘kabul yılı’ydı. Bazı çevreler, hükümeti ‘operasyon’ fikrine ikna etti. Hayat onların tezlerinin geçersiz olduğunu gösterdi. Şu an, tartışmanın her iki siyasi kutbu da daha sağlam ve sessiz ilerlemek isteyen bir görüntü veriyor.
CHP’ye dönersek: Aslında CHP bu denklem içinde çok daha farklı bir pozisyon ve ağırlık kazanabilir. Ancak ne yazık ki bir türlü inisiyatif gösteremiyor. Hükümeti izlemekten ve eleştirel sözler etmekten öteye gitmiyor...
Sonuç olarak, bütün ‘blok’ların temkini seçtiği ve hedefin ‘yeni umutlar yaratarak beklentiyi yükseltmek’ olmadığı belli. Ancak çözüm-çözümsüzlük denkleminin farklı bir düzleme doğru tırmandığı da bir gerçek. Türkiye’nin çözüm için umuda, risk alabilme ve kararlılığa olan ihtiyacı da giderek artıyor.
http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalYazar&ArticleID=1104754&Yazar=ORAL-CALISLAR&CategoryID=98