Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Neden yasaklıyorsun

 Hükümetin uyguladığı yasağın tek işlevi var: Ülkedeki klasik 'yasakçı' düşünce yapısının kalıcılığını hatırlatmak.

Hakkâri Kültür ve Sanat Şenliği’nin birincisi yapılıyordu. 2000 yılının ekim ayıydı. Şenliğin davetlisi olarak oradaydık. Davet edilen sanatçılardan birisi de Ferhat Tunç’tu, fakat ona bölgede yasak uygulanıyordu. 
Telefon etti. “Hakkâri’de de yasaklandım” dedi. Dönemin İçişleri Bakanı Sadettin Tantan’ı aradım. “Olmaz öyle şey canım, tabii ki gitsin ve söylesin” cevabını verdi. Ben de bunun üzerine Ferhat Tunç’a “Tamam gelebilirsin” dedim. 
Akşam konser saati yaklaştı. Hakkârililerde bir telaş başladı. Bölge Jandarma Komutanı Albay, “Ferhat Tunç’a izin yok” demiş. Komutan dendiğinde akan sular duruyordu. O dönemin Hakkâri Jandarma Komutanı, istediğini yasaklayabilecek güçteydi. Vukuatı da çoktu. Valiyi aradık, şehri terk etmiş. Kaçmıştı yani. Sonunda çaresiz yeniden Tantan’ı aradım. Aynen şöyle dedi: “Orada hassasiyet varmış, provokasyon olabilir. Ferhat Tunç sahneye çıkmasın.” 

Gerekçesi 
“Hassasiyet var.” Bu iki kelime yıllarca aklımda kaldı. Oradaki halkın hassasiyetini dikkate almayan Tantan, albayın hassasiyetini çok önemsemişti. 
2007 seçimleri öncesinde CHP öncülüğünde yapılan ‘Cumhuriyet Mitingi’ benzeri gösterilerin Ankara Valiliği tarafından yasaklanması, ülkede ‘hassasiyet paranoyası’nın yeniden yoğunlaştığı anlamına geliyor. 
“29 Ekim o istenilen yerlerde ve o şekilde kutlanamaz” doğrultusunda açıklamalar geldi. Gerekçe şöyle: “Hassasiyet var, provokasyon olabilir.” 
Toplumun bir kesimi, ‘Cumhuriyetin elden gittiği’ni AK Parti iktidarının, Atatürk devrimlerini yok etmeye karar verdiğini düşünüyor. Böyle düşünenlerin yanı sıra bu hassasiyetten ‘yeni muhalefetler’ üretmek isteyenlerin olduğu da açık. 
“AK Parti’ye haddini bildirmek ve cumhuriyeti korumak” şeklinde özetleyebileceğimiz ‘psikolojik gerilim’, gene tırmanışta. Üstelik cumhuriyetçi kitle, bu defa, bir ‘yasak aşk’ psikolojisi içinde, yani duyguları eskisinden daha şiddetli. 
‘Endişeli’ diye tanımlanabilecek bu topluluğun duyarlılıkları, siyaseti anlama biçimleri bana hiçbir zaman sıcak gelmedi. Ancak şu gerçek de hiçbir zaman değişemez: Biraz olsun ‘normal’, biraz olsun ‘demokratik’ bir rejimde, barışçı gösteri yapanların engellenmesi söz konusu olamaz. Hele bu gösteriye katılanlara saldırmak, gaz sıkmak kabul edilemez. 
AK Parti hükümetinin uyguladığı yasak başından sonuna yanlış ve bu yasağın tek bir işlevi var: Ülkedeki klasik ‘yasakçı’ düşünce yapısının kalıcılığını hatırlatmak. ‘Gücü ele geçirenin kendi doğrularını dayatması’ sendromunun sürekliliğini hepimize hatırlatmak. 
Ana muhalefet partisi, 29 Ekim’de ‘kutlama’ yapmak isteyebilir, kendi anlayışına göre gösteriler, etkinlikler düzenleyebilir, toplumu harekete geçirebilir. Ankara Valisi’nin görevi, ‘hassasiyet gerekçeleri’ üretmek, göstericilere gaz sıkmak değil, elinde onu kaygılandıran bir bilgi varsa gereken önlemi almaktır. 
Kafasında bu hükümete dair soru işaretleri olanlar dün ikna mı oldular? Sorular cevaplanmış mı oldu? Meydanlardaki ‘endişeli’ kitlenin düşünce ve duygularını paylaşmayanlar toplumun çoğunluğunu oluşturabilir. Çoğunlukta bulunmak, başkalarının hakkını-hukukunu yasaklamayı meşru kılmaz. 
Zaten endişeli insanlar toplumun önemli bir kesimini oluşturuyorlar; “kim iyi niyetli kim kötü niyetli” tartışmalarına hiç girmeden onları ciddiye almak, kafalardaki soru işaretlerini gidermeye çalışmak, en başta hükümetin görevi.

Kaynak:http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalYazar&ArticleID=1105841&Yazar=ORAL-CALISLAR&CategoryID=98
Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’