Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

ON YEDİ ŞEHİT

 

Doğrusu sözün bittiği yer burası olmalı. İnsan ne yazacağını ne söyleyeceğini kestiremiyor. İyi de böyle bir olayda ne söylenir ki?

            Acı hem de dayanılmaz bir acı bu.

            Dile kolay al bayrağa sarılmış tabutlarda, on yedi şehit yatıyor. Komutanları selama durmuş, bir hoca efendi dua ediyor.

            Aylardan kasım, on birinci günü kasımın. Hava soğuk mu soğuk... Fakat soğukluk sadece son bahardan kaynaklanmıyor. Tüm Anadolu’yu yakıp kavuran bir soğuk bu… Sadece tören alanında bulunanları değil, ekranları başında seyredenleri bile buza kesecek bir soğuk.

            Başta Türk Silahlı Kuvvetleri olmak üzere tüm milletimizin başı sağ olsun. Gerçekten dayanılır bir acı değil…

            Fakat mesele sadece acıları yaşamak değil. Elbette ki biz millet olarak acılara dayanacak bir yaradılışa sahibiz. Bu yeteneğimizi ve yatkınlığımızı üzerinde yaşadığımız coğrafyanın vazgeçilmez şartlarından ve beş bin yıllık tarihi birikimlerimizden almaktayız.

            Acılar karşısında şikâyet dahi etmeyiz. Başımız dik katlanırız elden gelen düğün bayram diye.

            Ancak arkadan vurulmak yaralar bizi. Ya da mesela kumpasa  düşürülmek acıtır yüreklerimizi.

            Bu olayda da kafamı kurcalayan birtakım soru işaretleri var. Onlara cevap bulamamak üzüyor beni. Onları sizlerle paylaşmak bu arada da şehitlerin cenaze törenlerinde boy gösteren yetkililerden cevap bekliyorum.

            Sadece selam durmak ve dua okumakla yetinmeyelim. Neticede şehitlerimiz aynı zamanda bu ülkenin yıllarca maddi manevi emeği ile yetişmiş insanlar. Elbette bir savaşta can feda etmekten kimse çekinmez. Böyle bir şey mevzu bahis bile edilemez.

            Ama iki güne bir helikopter kazası ya da başka türlü kazalar yaşanıyorsa o zaman ben kıllanırım arkadaş. Kazalar teknik nedenlerle gerçekleşiyorsa; bu noktada gereken tedbirleri zamanında neden almadıklarını yetkililerden sormak gerekmez mi?

            Yok kazalar insan kaynaklıysa, duruma göre pratik deneyimi olan personeli yerli yerinde kullanamayan yöneticilere sormak hakkımız değil mi?

            Soru soramayacaksak, soru sorma hakkımız yoksa ya da sorularımız muhatap bulmuyorsa vatandaşlık görevimiz tartışılır.

            Bir helikopter, üstelik de adı Skorsky olan savaş helikopteri hava şartlarında nasıl düşer? Madem düşecek kadar çürük bir hava taşıtı, o halde neden kaldırıldı hava muhalefeti olan bir zamanda?

            Tamam anladık Herekol dağı ile Köprüçay köyü yakınlarında terörist faaliyetler gözlemlendi. Hatta güvenlik güçleriyle çatışma başladı. Orada bulunan birliklere yardım etmek maksadıyla Skorsky havalandı.

            İyi de bu bir savaş helikopteri değil mi? Benim bildiğim kapalı havada yarasa gibi uçma yeteneğine sahip olmalı. Bu özellikler düşen helikopterde yok muydu? Vardı da çalışmıyor muydu? Yoksa terörle mücadelede zikzak rekorunu Esad’a bile bırakmayan sözde dostumuz Amerika mı bu teknolojiyi bizden esirgemektedir?

            Öyleyse on yedi şehidin ruhlarını şad etme adına içimizi yakan bu tür kazaları aydınlatacak bir babayiğit çıkmıyor mu içimizden?

            E yazıklar olsun o zaman.

            Neyse gereğini yapmayın tamam ama en azından üstün yetenekli bir savaş helikopteri hava muhalefetinde bir serçe kuşu gibi nasıl düşer onu açıklayın yatar. Havalanmaktan ya da inmekten aciz bu helikopterlerle mi koruyacağız Anadolu’yu?

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’