Talabani yalan mı söylüyor?
Çözüm ve barış adına alınması gereken hiçbir risk, şu an yaşananlardan daha acı, daha ağır olamaz.
Hasan Cemal, yine nitelikli bir gazetecilik yapıyor. Barzani’yle olan söyleşinin ardından, dün de, Talabani ile uzun bir söyleşisi Milliyet’te yer aldı.
Her iki Kürt liderinin sorunun çözümü açısından söyledikleri, birçok açıdan çarpıcı. Barzani’nin “Devlet tarafında da, PKK tarafında da sorunun çözümünü isteyen de var, istemeyen de, bizim isteyenlerle birlik olmamız gerekir” sözleri özellikle anlamlı.
Ancak asıl önemli olan, dün Talabani’nin söyledikleri. “Geçen yıl eylül ayındaki Birleşmiş Milletler Genel Kurulu sırasında Tayyip Erdoğan’la buluştuk. Kendisine dedim ki: ‘PKK bana geldi. Silah bırakmaya hazır olduğunu söyledi, (Bunu söylerken, bana doğru eğildi, ‘silah bırakmak’tan söz ediyorum, ‘ateşkes’ten değil dedi). Bunun için iki koşulu vardı. Biri genel af, öteki anayasadaki vatandaşlık tarifinin yeniden yapılması ve Türk sözcüğünün çıkarılması...’
Erdoğan, genel affın kolay olmadığını, kamuoyunun buna hazır olmadığını söylerken bir noktaya değindi. Kendisinin milliyetçi değil Müslüman olduğunu belirterek ‘Herkes benim kardeşim’ dedi. Talabani’nin buna ilişkin değerlendirmesi ise şöyle: “Ben de o zaman Hazreti Muhammed’i örnek alabileceğini söyledim. Mekke’yi zapt ettiği zaman herkesi nasıl serbest bıraktığını anlattım Hazreti Peygamber’in... Genel af olmayacaksa, dağdakiler ineceklerse, nereye inecekler, hapishaneye mi diye sordum ve bunun gerçekçi olamayacağını söyledim.”
Talabani’nin söyledikleri “uydurma” olamayacağına göre, PKK’nın silahları toptan bırakmayı isteyip istemediğine ilişkin spekülasyonları bir yana bırakmakta yarar var. PKK, Talabani’ye silah bırakmak istediğini söylüyor ve iki koşul öne sürüyor: Genel af ve anayasadaki Türk kimliği vurgusundan vazgeçilmesi.
Başbakan Erdoğan da bunu kabul edemeyeceğini söylüyor.
Erdoğan’ın tercihini siyasi açıdan anlayabiliriz. Ama insafla söyleyelim: Bunca gencimizin yaşamına mal olan, bunca siyasi ve toplumsal tahribata yol açan bir sorunu çözmek, daha farklı bir cesaret ve risk anlayışı gerektiriyor.
Genel af ve Türk kimliği vurgusu konusunda, muhalefet statükocu tutumda ısrarcı. Bu konuda MHP’nin yanı sıra, CHP de hala değişime kapalı...
Milli mutabakat gayreti
AK Parti hükümetinin kendisini sıkıştırılmış hissettiği, çekindiği noktalar olabilir. Ancak şu veriyi objektif şekilde göz önünde bulundurabilmek gerekiyor: PKK, silah bırakmak istediğini Talabani’ye açıkça söylüyor. Bunun için öne sürdüğü koşullar da çok doğal ve haklı sayılabilecek koşullar.
Başbakan, daha makul bir dille ve daha uzlaşmacı bir yöntemle CHP ile oturup konuşamaz mı? Anayasa konusundaki talep zaten Meclis Komisyonu’nun gündemine geldi. Bu konuda AK Parti daha makul bir yaklaşım sergileyerek CHP’yi ikna etmeye çalışamaz mı?
Ölüm oruçları sırasında ortaya çıkan tablo da gösteriyor ki, gerilimi tırmandıran dil her zaman kolaylıkla kendini yeniden üretebiliyor ve çözüm çabasına ağır basabiliyor.
Zana’nın, açlık grevine başlarken yaptığı çağrıyı hatırlatmakta yarar var: Hâlâ bu sorunu çözme gücü, arkasında büyük bir toplumsal destek olan Başbakan’ın elinde.
Kolay şeylerden bahsediyor değiliz. Muhalefetin tutumu tatsız olabilir. Ama ne olursa olsun, engeller aşılmak zorunda.
Çocuklarımız ölüyor... Türkiye acı çekiyor... Çözüm ve barış adına alınması gereken hiçbir risk, şu an yaşananlardan daha acı, daha ağır olamaz.
http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalYazar&ArticleID=1108205&Yazar=ORAL-CALISLAR&CategoryID=98