Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Dünyanın tüm tankları ve ocakbaşıları

 

Biraz önce Salı Pazarı’ndan aldığımız çekiçte (kırma) dev gibi yeşil zeytinlerin hayatımıza renk katmasıyla neşe dolu bir yazımızın daha başına geldik değerli okur.

Bununla da kalmıyor, uzun zamandır kurumsallaşmadan yapabileceğim “o” işin ne olduğunu bulmuş olmanın muhteşem heyecanını da içimde yaşıyorum.

Bir yandan çekirdek çitlermiş gibi çekiçte zeytin ile kuracağımız sermayesiz ve patronsuz internet radyosunu taş çatlasın üç hafta içinde hayata geçiriyor olduğumuzu pembe pembe düşünürken, bir yandan Memo’nun sabah YouTube’dan izlettiği tank belgeselinin o tüylerimi diken diken eden siyahlığını unutmaya çalışıyorum.

Elbette silmeye çalıştıkça dağılıyor bu içimdeki siyahlık. Göz boyalarını silmek istedikçe gözaltlarına kadar sıvaştıran pavyon şarkıcısı gibi. (Bu muhteşem metaforları yazanlara da, beğenenlere de bazen çok gülmem geliyor ama hayatın tadı tuzu da bu sevgili metaforlarımız ve onları beğenen yargısız naif insanlarda saklı netekim.)

Memo’nun ısrarla dünyanın en güçlü tanklarını seyretmemi salık vermesinden sonra (çenemi eliyle tutup kafamı çevirdi ve göz yuvarlaklarıma da cort diye ince ayar yaptı,) bir anda kendimi bu belgeselin içinde buluverdim.

Dünyanın en iyi on tankının geri sayım belgeselinde, tankları Birinci Dünya Savaşı’nda İngilizlerin bulmasından itibaren savaşlarda etkinliklerine göre değerlendirmişler. (İlk tanklar, Rolls Royce’un zırhlı bir aracından türemiş ve bu tankları, sırf ne olduklarını bilmeyen insanları korkuttukları için belgeselciler dördüncü sıraya yerleştirmişler. Zaten tankların “korkutucu olma özelliği” diye bir kategori de vardı değerlendirmede.)

Belgeselin dikkatimi en çok çektiği nokta, tankların seri üretime uygun olmadığı durumlarda puan kaybetmesiydi. Yani bir tank engebeli yollarda gidebiliyor, uzak menzillere ateş edebiliyor, dayanıklılığıyla içindeki askerleri ölümden koruyabiliyor fakat seri üretilemiyorsa puan kaybediyordu. Yani içindeki askerlerin can güvenliği yok ama mesela elli beş bin ya da doksan beş bin üretiliyorsa daha fazla puan alıyordu.

Evet, savaşın hiçbir ahlâkı yoktur ama bu da olacak şey değil yahu, hele ki 2012 yapımı bir belgeselde!

Listenin en başında İkinci Dünya Savaşı’nın seyrini değiştiren Rus yapımı T-34 tankları vardı. Belgesele göre Ruslar Hitler’i bu tanklarla yenip tüm tarihi değiştirmiş. Ölen zavallı yirmi milyon Rus askerini kimse saymıyordu yine.

Bu satırları yazarken acaba Türk yapımı tank var mıdır diye merak edip Google efendiye yazdım ve karşıma 2010 yılına ait bir haber çıktı. Ankaralı bir kullanıcının sanal alışveriş sitesi e-bay’e “hemen al 200 bin dolar öde” diye bir ilan vererek M-60 Patton tank sattığını yazıyordu. Türk Silahlı Kuvvetleri’nin en çok kullandığı tank da bu M-60 Patton tanklarmış.

Bakınız insanoğlu resmen kuş misali; yazımızın başında patronsuz, sermayesiz internet radyosundan bahsediyorduk ki, bir anda internetten tank satımına geldik.

Bu tankların yapımının ilk adımı öyle sanıyorum ki insanın ateşi bulup da ilk hayvanı avlayıp ocakbaşı kızartmayı yapışıyla atıldı. O kokular yayılmasaydı bu zulümler olmazdı.

Dünya barışı için sıradaki belgesel dünyanın en iyi ocakbaşıları belgeselleri olmalıdır ki, düşmanımızı iyi tanıyalım.

Yani kendi iştahımızı.


[email protected]

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’