Kaldır dokunulmazlığı, seyreyle kaosu!
Cumhurbaşkanlığı seçimi böyle bir kaosu ne oranda açıklayabilir? Arka planda başka neler var?
Başbakan’ı, Kılıçdaroğlu’nu, Bahçeli’yi dinledik… Dokunulmazlıkları kaldırmaya kararlı görünen Başbakan, itirazları haksız bulduğunu söyledi. Kılıçdaroğlu’nun ne dediği anlaşılmadı. “Bütün dokunulmazlıklar kaldırılsın” diyen Kılıçdaroğlu, prensip olarak BDP’lilerin Meclis’ten atılmasına karşı görünmüyor ve “Neden yalnızca onlar da hepsi değil” diyor. Bahçeli, ‘daha fazla sertlik’ diyerek genel havaya destek veriyor.
Şu gün itibariyle 10 milletvekilinin dokunulmazlığı kaldırılacak gibi görünüyor. Yarın gelişmeler ne gösterir bilinmez. Siyasette 24 saat önemlidir.
Bazı yorumculara göre Başbakan ‘gerginlik siyaseti’ni, önümüzdeki iki yılın temel yöntemi olarak benimsedi. Yalnız içeride değil, dışarıda da gerginlik dili kesintisiz şekilde sürüyor. Komşularla ilişkiler tam anlamıyla bir sertlik retoriği üzerine oturtulmuş görünüyor.
İki yıl.. Başbakan, Cumhurbaşkanlığı’na (ve başkanlık sisteminin kabulüne) siyasi gerginlik ortamı içinde yaklaşmayı, bu şekilde kendi ‘oyun kuralları’nı herkese empoze etmeyi mi planlıyor?
Hemen her cumhurbaşkanlığı seçimi Türkiye’de zor oldu. Zaman zaman kan aktı. Gene cumhurbaşkanlığı seçiminin yaklaştığı oranda gerginliğin yoğunlaştığı açık. Gerginliğin tırmanmasını, inişlerini çıkışlarını sanki Başbakan ayarlıyor gibi. Bunu ‘çok hesaplanmış’ bir siyaset üzerinden planladığını düşünenler var.
Başka ihtimal yok mu?
Cumhurbaşkanlığı seçimi böyle bir kaosu ne oranda açıklayabilir? Gerginliğin arka planında başka hangi etkenler saklı olabilir?
Gerginliğin gene Kürt sorunu üzerinden yükseltildiği, gerginlik isteyenin bu alana yatırım yapmakta ısrar ettiği bir süreçteyiz. Tabii bu yöntem artık eskisinden de riskli. Kürtlerin talep çıtalarını, siyaset hedeflerini geçmişe oranla çok daha fazla yükseltmiş oldukları değişik bir dönemden geçiyoruz.
Başbakan’ın bu kadar riskli bir karta oynaması, kaosu kışkırtacağı açık olan bir alanı ‘karıştırması’ nasıl değerlendirilebilir?
Konuya farklı bir pencereden bakmayı deneyelim. Son zamanlarda iktidar çevrelerinde şöyle değerlendirmeler göze çarpıyor: “PKK çöküş içinde. BDP’lileri korku basmış durumda. Şimdi yüklenilirse, baskı arttırılırsa PKK silah bırakabilir.”
Başbakan’ın bu alana yüklenmesini işte böyle bir ‘arka plan’la ilişkilendirmek de mümkün.
“PKK’ya ve BDP’ye aynı anda yüklenelim. Baskı dozunu sonuna kadar yükseltelim. Netice alabiliriz” yaklaşımı ne kadar gerçekçi? Çatışmayı daha da tırmandırabilecek yöntemlere sarılmak nasıl bir sonuç verebilir?
PKK’nın askeri baskı yoluyla yenilgiye uğratılması ve yok edilmesi çok denendi. Her deneme, daha çok kan kaybını ve tırmanan sertliği beraberinde getirdi. Bunu en az bizim kadar hükümet de biliyor.
Bu noktada insanın aklına şu geliyor: Muhtemelen birileri ya da bazı güçler, Başbakan’ı ikna etmiş. Başbakan, örneğin “Araştırdım” diyor ve İspanya örneğini incelediğini söylüyor.
Başbakan çatışmaya ve kavgaya niyetli görünüyor. Bir ‘kaosa yolculuk’ döneminin başlangıcında olabiliriz.
Umarım, akıl ve sağduyu, hesapsızlığın ve tutkuların önüne geçer.
Masamdaki kitaplar:
1. Kerem Öktem, Ayşe Kadıoğlu ve Mehmet Karlı’nın editörlüğünü yaptığı ‘Another Empire’ (Bilgi Üniversitesi Yay.)
2. Mete Çubukçu, ‘Yıkılsın Bu Düzen’, Arap Ayaklanmaları ve Sonrası (İletişim Yay.)
3. Asuman Bayrak, ‘Kayıp Taşlar’, Roman (Ayrıntı Yay.)