Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Çamın ışıkları göründü

 Biz Müslümanlar için bir yılbaşı gazasının daha sathı mailine girmiş bulunuyoruz. Hıristiyan âlemi yeşil çam ağaçlarını rengarenk ışıklarla süsleyip lahuti sesli korolarla ilahiler söyledikçe büyüyen bir travma bizimkisi. Ruhumuz; Noel ağacı altında kestaneli hindi yemeğine oturmuş mutlu insanların buhar kaplamış pencerelerinden sızan ışıklarının arasında yürüyen kibritçi kız hazinliği yaşamakta.

Bu Noel bize hiç iyi gelmiyor. Bir ay boyunca evimizin yolu üzerindeki çam ağaçlarına bile küsüyoruz. Hediyeleşme faslını bir ay erteliyoruz. Kirâmen Kâtibîn tarafından yanlış yorumlanıp kayda geçer diye hindi döner dahi yemiyoruz.

Hâlbuki; Hıristiyanların diğer kutsal günü paskalya ile, Hinduların Ganj Nehri’ne topluca girdikleri kutsanma ayinleriyle ya da Musevilerin hamursuz bayramı ile o kadar ilgili değiliz. Tam aksine diğer dinlerin kutsal günlerine karşı genelde hoşgörülü sayılırız. Peki, Noeller neden bizi mart kedileri gibi gerim gerim geriyor?

Çünkü Noel, bir yumurta boyamak, bir kirli paslı Ganj Nehri’ne girmek ya da mayasız, sunta gibi ekmekler yemek değil.

Hadi hep birlikte itiraf edelim, Noel nefsimize hoş geliyor. Yılbaşının gelmesiyle başlayan karıncalanmaların nedeni de başka bir dinin ritüeline olan tepkimiz değil nefsimize karşı verdiğimiz savaş. Bu nefis mücadelesini kaybedenlerin ekseriyetle başvurduğu Kenan Evren icadı “Noel başka yılbaşı başka. 24 aralık nire 31 aralık nire” avutması. Özrü kabahatinden büyük savunma. Keşke yılbaşlarında sadece orijinal Noel âdetlerini yerine getirsek. Normal zamana göre on katı fiyat ödenerek gidilen mekânlarda kötü yemekler yiyip gece yarısında ondan geriye sayarak sonunda “heyyyy” diye bağırıp birbirine sarılmak ya da Taksim Meydanı’nda tacize uğramak yerine çam süsleyip ilahiler söyleyerek helal kesim hindi yesek. Hazreti Meryem’in karnındaki mucize bebeği dünyaya getirişini mutlulukla karşılasak.

Ancak bu fırsatı yüzlerce yıl öne kaçırdık. Bu kadar Hollywood filmi ve vitrin süslemesinden sonra samimiyetimiz su götürür. Özentilikten öteye geçemeyiz. Peygamber Efendimizin de buz gibi hadisi var. Ötekilere özenmeyin, diye. Tek bir çare var. İftara çağırdığımız Hıristiyan komşumuza bu anlamlı günde iade-i ziyarette bulunmak. Dinler arası diyalog, medeniyetler ittifakı, sevgi, barış, Hazreti İsa bizim de peygamberimiz ayaklarına gidip nasiplenirdik. Ama nerde. Ortalıkta Hıristiyan komşu bırakmadık ki davet etsin.

Bu arada; Noel bizde olsaydı Hıristiyanların yarısını İslam’a çekmiştik.


[email protected]

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’