Düzce 2013’ten çok şey bekliyor
2012 yılını hayırlısı ile geride bıraktık. Yeni yıla girdik. Oldukça umutlu ve mutlu başladığımız 2013 yılının ilk günü sabah saatlerinde işe giderken, Düzce sokaklarını bomboş görmek içimde tuhaf bir duygu bıraktı.
Uzun zamandır bu kadar boş görmediğim Düzce sokakları, 31 Aralık gecesini atlatmış ve eğlenceye gidenlerin, uykularını tamamlayarak kalkmalarını ve kaldırımlarında yürümelerini bekliyordu. Birkaç kişi vardı sadece, sanırım onlarda işe gitmek için yollara düşmüşlerdi.
Tabi Düzce 2013 yılında sadece kaldırımlarında gezen insanları beklemiyordu. Düzce’nin yeni yıldan beklediği çok ye var. Hayati önem taşıyan bir projenin gerçekleşmesini bekliyor.
Düzce öncelikle bir terminal bekliyor. Köy garajı görüntüsünden uzak, modern bir görüntü çizen, baktığında birilerinin yüzünün kızarmayacağı bir terminal. Şehir dışından gelenlerin rahatça hareket edecekleri, gidecekleri yerlere rahatça ulaşabilecekleri imkanların sağlandığı bir terminal.
TEM otoyolundan bir çıkış istiyor Düzce. OSB’lere girecek olan TIR ve kamyonların şehir merkezine girmeden, gidecekleri fabrikalara rahatça ulaşmalarının sağlanmasını istiyor. Hemen yanında bulunan iki komşusunun yani Sakarya ve Bolu’nun 4 yada 5 çıkışı varken, kendisinin de en azından bir Düzce çıkışı olmasını istiyor.
Düzce kendisine, seminerlerin yapılacağı, tiyatro oyunlarının sergileneceği, el beceri kurslarının açılacağı, gençlerin ve özellikle üniversite öğrencilerinin gidip zaman geçirebileceği bir kültür merkezi istiyor. Yıllardır bitirilemeyen inşaatın bir an önce bitirilmesini ve artık bu düğümün çözülmesini istiyor.
Düzce, kültür ve turizm alanında hızlı adımlarla koşmak istiyor. Düzce, iş bilmez müdürlerin bir an önce kendisine gelmesini ve doğasının, kültürünün en iyi şekilde değerlendirilmesini, dünyada eşine az rastlanan güzelliklerinin bir an önce dünyaya tanıtılmasını bekliyor.
Düzce, üniversitesinin hastane yolunun bir an önce bitirilmesini bekliyor. Bin 800 metrelik yolunun ihalesinin 4. Kez tekrarlandığını bilen Düzce, buna sadece gülerek bakıyor. Hani Düzce ayaklansa, ayağa kalksa, eline alacak kazma küreği o yolu kendisi yapacak.
Düzce 1999 yılında çok acı çekti. Yarıldı, yıkıldı, can kaybetti, yaralı verdi. Ama ayakta kalmayı başardı. O dönemde yapılan kalıcı iş yerleri atıl durumda beklemeye başladı. Düzce o alanlarda bir türlü hareket sağlayamadı. İşte devletin kaynaklarının heba olduğunu gören Düzce, en çok buraların bir an önce belli kurumlara verilerek değerlendirilmesini bekliyor.
Düzce en uzak ilçesi olan Yığılca’ya bir an önce ulaşmak istiyor. Düzce biliyor ki, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Yığılca’nın yolunun bir an önce bitirilmesi talimatını verdi. Buna rağmen halen bitmeyen yolun bitirilmesini ve Yığılca’nın kendisini tamamen kendisinin ilçesi gibi hissetmesini bekliyor.
Düzce kendisini modern bir üniversite şehri olarak görüyor. Fakat Düzce kendisine Soğancı’da bulunan ve tenekeden oluşan öğrenci yurdunu hiç yakıştıramıyor. Kısık gözlerle bakıyor yurda. Kendisini yönetenlerden tek isteği ise o yurdun yerine modern bir bina yapılması.
Düzce’nin tek isteği yurt değil. Düzce, çok yara aldığı dönemlerde yıkılan okulların yerine yapılan teneke binalarda eğitim gören küçücük çocuklara çok üzülüyor. Yazın sıcak, kışın soğuk ortamlarda ders yapan miniklerin üşüyen elleri Düzce’yi titretiyor. 2013 yılında bu işi bitirin dercesine duruyor ayakta.
Düzce göbeğini okşuyor. Çünkü tam göbeğinde başlatılan kentsel dönüşüm projesinde son aşamalara gelindi. Düzce bundan keyif alıyor. Yıllardır, kötü görüntü içinde olan, ister istemez insanların bu durumda yaşamaya mecbur kaldığı Düzce, göbeğinde estetik çalışmaların 2013 yılında başlamasını bekliyor.
Düzce göbeğinden bakıyor. Sanayi çarşısı ile D-100 karayolu kenarına doğru kafasını kaldırıyor. Kendisi bir il. Türkiye’nin 81. İli olarak geçiyor. Bundan gurur duyuyor. Ama bir şehrin giriş çıkışına yakışmayacak sanayileşme görüntülerinden kurtulmak istiyor.
Havası ile suyu ile sağlık kaynağı olan Düzce, bunun yanında bir çok hastaya şifa olmak istiyor. Ama bunun için Aziziye Mahallesi’nde başlatılan ve inşaatında sorunları bir türlü bitmeyen 300 yataklı devlet hastanesinin bitirilmesini istiyor.
Düzce çok duygusal. Fakir , fukara Düzce’den çok şey bekliyor. Başlarını sokacak sıcak bir ev, aş ve iş bekliyor. Bunun için ise öncelikle Çavuşlar TOKİ inşaatının bir an önce bitmesi gerekiyor.
Düzce’nin beklediği çok şey var. Düzce bir güzelliğe layık. Düzce gelişmeye mahkum, ilerlemeye mahkum. Kimse, Düzce’nin önünü kesmeye kalkmasın. Çünkü Düzce buna çok kızıyor.