MİT Müsteşarı'nı 'kurtarıcı' ilan etmek
Ülkenin –siyaseti gibi – medyası da bir âlem doğrusu… Ülkenin yıllardır çözüm bekleyen en büyük sorununu sonunda MİT Müsteşarı'na havale etmiş görünüyor… 'Kim kurtaracak?' sorusunun yanıtı olarak kalemler MİT Müsteşarı'nı işaret ediyor. Bu yoğun tezahürat müsteşarı da bunaltmış olacak ki, ısrarlı sorular karşısında 'Anlatabileceklerim sınırlı, bana daha fazla top çevirtmeyin' diyor. (Unutmadan: Sırrı Sakık'ın konuya ilişkin açıklaması da dikkat çekici: 'MİT Müsteşarı Hakan Fidan'a helâl olsun!')
Bir önceki yazımda hatırlatmaya çalışmıştım: Ülkenin bu en büyük sorununun çözümü yolunda 'siyaset' öne 'idare'yi sürerse bu işte bir yanlışlık var demektir.
İlkin şu soruya cevap arayalım: Birkaç gündür gazetelerin baş sayfalarının manşetlerini ve ekrandaki tartışma konularını ele geçirmiş olan yeni 'stratejik süreç' hakkında ne biliyoruz? Tamam bir şeyler biliyoruz ama 'gerçekten' ne biliyoruz? Oysa takdir edersiniz ki, siyaset 'aktörler' kadar 'seyirciler'in varlığını da gerektirir. Bu gereklilik çerçevesinde kamuoyunun devletin-hükümetin-siyasetin (her ne ise!) PKK mevzuunu sonlandırmak için aklından neler geçtiğine ilişkin elimizde tek bir bilgi var mı? 'Amaç PKK'ya silah bıraktırmaktır' deniyor; güzel, herkesin özlediği bir sonuç bu ama nasıl? Ben –sizi bilmem ama- sorunun 'nasıl'ına ilişkin tek bir cümle edildiğine şahit olmadım şimdilik. Oysa 'seyirciler'in yani 'kamuoyu'nun bu hususa ilişkin –biraz olsun hiç değilse- bilgilenmiş olması gerekmez miydi şimdiye kadar?
Önümüzdeki tabloya göre herşeyi MİT Müsteşarı biliyor ve belirliyor; ama o da bana 'fazla top çevirtmeyin' diyor. Müsteşar bu açıklamayı yaparken tabii ki haklı; çünkü o bir 'memur' sonuç olarak. Sözlerini-söyleyeceklerini tayin eden bağlı bulunduğu hükümetin-devletin (artık hangisini tercih ederseniz) bir elçisi sadece o…. Bugüne kadar uzun yılar askerlerin, daha sonra teşkilat içinden seçilenlerin, bir ara büyükelçilerin yönettiği yakın tarihin en 'esrarlı' kurumlarından birisi olarak bugünlere ulaşan MİT'in bugün başında olan kişinin 'kurtarıcı' olarak takdim edileceği hiç aklıma gelmezdi doğrusu… Çok bereketli bir kurummuş doğrusu… Herkes sussun, süreci sadece müsteşar ve (Selahattin Demirtaş'ın haklı olarak hatırlattığı gibi) Başbakan'ın danışmanı belirlesin ve kamuoyuna aktarsın. Hakkını yemeyelim, sürece ilişkin tartışmaya Adalet Bakanı'nı da dahil olmadı değil doğrusu. Ancak Ergin'in 'bu sürecin yapılan bu görüşmenin farklı noktalara çekilmesi, istismar edilmesi, yanlış amaçlar için kullanılması halinde ise bunun devamı gelmeyecektir tabii olarak' şeklindeki açıklamasının bilgi vermekten çok uzak olduğunu kabul etmeliyiz. Kabul etmeliyiz, çünkü Sadullah Ergin'in 'sürecin istismar edilmemesi' gerektiğini hatırlatması güzel de, kamuoyu bakanın sözünü ettiği 'sürecin' ne olduğundan habersizdir maalesef…
Sizi bilmem ama ben söz konusu sürecin ne olduğuna dair bilgilenmek için Öcalan ile görüşen Ahmet Türk ve Ayla Akat'ın yapacağı açıklamaları bekliyorum. Bakalım Öcalan onlara, onlar Öcalan'a neler anlattı ve bu görüşmeden ana fikir olarak ne çıktı. Bu açıklamaları beklerken bu 'esrarlı' sürece ilişkin Selahattin Demirtaş'ın yaptığı değerlendirmeyi paylaştığımı da belirtmek isterim. Mesela, sözlerine Başbakan'ın 'İmralı'da görüşmeler oluyor, olacak' açıklamasını 'kesinlikle olumlu bir şey' olarak yorumladığını söyleyerek başlayan Demirtaş'ın şu değerlendirmesi: 'Bu yıl içinde bazı somut gelişmeler olmalı ki süreç işlesin.' Mesela sürece ilişkin yapılan açıklamalara ilişkin –yine çok yerinde- şu sözler: 'Bir defa bütün devlet adına bir tane siyasi danışman konuşuyor. Görülmüş bir şey değil. Hükümeti bağlayacak şekilde açıklamaların yapılmasını bekliyoruz. Kullanılan dilin müzakereyi ilerletmeye ve taraflara güven vermeye dönük bir dil olmasını bekliyoruz. Ama güven
verici değil. 'Biz PKK'yı yendik bitirdik, şimdi Öcalan'ı enstrüman olarak kullanıyoruz. PKK'ya silah bıraktırmayı tartışıyoruz şu anda' diyor.'
Siz de hatırlıyorsunuzdur muhakkak, Başbakan Yardımcısı Beşir Atalay –gerçekten de- Öcalan'ı da başlattıklarını söylediği yeni süreçte kullanılan bir 'enstrüman' olarak nitelemişti… Ne kadar yanlış ve özellikle de zamansız bir nitelemeydi bu. 'Enstrüman', yani 'araç' olarak söz edilen bir kişiye 'PKK'ya silah bıraksın' dedirtmeye çalışmak tutarlı bir politika mıdır?
Şimdilik bu kadar, bakalım –söylediğim gibi- Öcalan'ın ziyaretçileri dillerden düşmeyen 'süreci' nasıl değerlendirecekler? Bekleyip konuya sonra devam edelim…