Beni eşime teslim etmeyin, lütfen
Bir erkeğin kadınlarla ilgili yazması riskli iş. Bu nedenle ne olur ne olmaz diye, daha baştan kendimi güvenceye almak için hatırlatayım:Ben de rahmetli Atıf Yılmaz gibi kendini feminist olarak tanımlayan bir erkeğim.
Bugünlerde bana feminizmle ilgili yeni sorular sordurtan, kafamı bu konuda hayli karıştıran bir program var Kanal D’de: “Ben Bilmem Eşim Bilir.” Kadınların eşleriyle birlikte katıldıkları bir yarışma programı bu. Ortada bir yarışma olunca, orada amansız bir rekabet de var tabii. Rekabet demek, çıkar çatışması demek ve bu çatışmanın yaşandığı alan insanların kendi gerçek benliklerini en rahat ortaya çıkardıkları alan. Yarışmada kulak tırmalayan yapmacık “aşkım aşkım” seslenişleriyle eşlerine antrenörlük yapan hanımefendilerin çoğu olağanüstü derecede ürkütücü. Kocası adına pazarlık yapan, “benim kocam 15 bardak acılı şalgam suyu içebilir” diyen, “hadi aşkım, iç iççç... içsene aşkım, içersin sen ya, aşkım ya ufff...” diyerek çığlıklar atan, adamcağıza 15 bardak şalgam suyu içirmeye çalışan hanımefendiler bunlar. Gözleri hep çakmak çakmak... Yüzlerindeki ifade, eşlerinin yüzündeki ifadeyle kıyaslandığında şöyle: Erkekler eve alınabilecek bir pet gibi sade, sevimli ve masum bakarken, hanımefendilerin yüzleri, ardındaki niyetleri ve hesapları saklayan gölgeli bir kepenk gibi. Erkeklere karşı tutundukları agresif, patroncu, yönlendirici ve manipülatif üslup ise daha da korkunç.
“Ben Bilmem Eşim Bilir”i izleyince kadınların mı yoksa erkeklerin mi mağdur, kadınların mı yöneten yoksa erkeklerin mi yöneten olduğu konusundaki hayati sorulara feminizmin verdiği cevaplar geldi aklıma ve dudağımın bir ucu yukarıya diğer ucu aşağıya kaydı.
» Uçuk ama lüzumlu öneriler
• Evlen baskısı için: Evlen baskısı Türkiye’deki en büyük mahalle baskısı. Dolayısıyla bekârları ve dulları bu kronik baskıdan kurtarmak gerekiyor. Çünkü uğradıkları bu toplumsal tacizden kurtulmak isteyen bekârlar, mutsuz kararlar alabilir, yazık günah... Benim çözüm önerim, birine “evlen” diyene 10 yıla kadar ağırlaştırılmış hapis cezası verilsin, ömür boyu müebbet hapis de fena olmaz hani.
• “Aaa çocuk ne zaman, çocuk” baskısı için: Yeni evlenen çiftlere, “aaa çocuk yapmıyor musunuz”, bir çocuktan sonra ise “aaaa kardeş gelmiyor mu, kardeş” diyenlere de müebbet hapis verilsin.
• Toplum psikolojisi için: Yeterli ya da yetersiz, sonuçta devlet toplumun her ihtiyacını düşünüyor, psikolojik ihtiyaçlar hariç. Oysa yol-su-elektrik ne kadar ihtiyaçsa sağlıklı bir psikoloji de o kadar ihtiyaç. Hem insan hayatındaki sorunların en temel nedeninde psikoloji var. O hâlde bir psikoloji bakanlığı neden yok, kurulsun.
• Öcalan için: Öcalan ev hapsine alınmadan kendisine internet kullanma izni verilsin. Onun için iyi bir geçiş süreci olmuş olur. Böylece belki dayanamaz sosyal medyaya da gelir. Biz sosyal medya ahalisiyle de müzakere eder.
• İmralı için: Öcalan’ın ayrılmasının ardından, İmralı’da tutuklu bulunduğu tesise dokunulmasın, turizme açılsın. Diaspora Kürtlerinin yeni kuşak üyeleri buraya iyi turizm geliri bırakabilir.
• Metin Göktepe için: Bundan 17 yıl evvel, önceki gün, görev başındayken polisler tarafından öldürüldü. Emniyet Genel Müdürlüğü, gazeteci Metin Göktepe için kendi ana binasının terasına bir anıt yaptırabilir ya da heykelini dikebilir. Şu bilgi belki ilham verir: 2008 yılında Londra’daki BBC binasının terasına, görev başında ölen gazeteciler için bir anıt yapılmıştı.
• Umut Oran ve Emine Ülker Tarhan için: Kılıçdaroğlu’nun cesur açıklamalarının tersine, CHP’ye MHP baharatı katmakla görevli bu iki isim, Öcalan’la görüşülmesini eleştirdi. MİT MüsteşarıHakan Fidan’dan ricam, Kürt meselesini mümkünse Öcalan’la değil Lady Gaga’yla görüşsün.
» YouTube’da alternatif dinlemeler
Enflasyonize olmamış şarkıcılar: Öyle bir dönemde yaşıyoruz ki fikirler, sanat eserleri ve figürler çok çabuk enflasyonize olup değer yitimine uğruyor. Yeni çıkan ve hoşunuza giden bir şarkıdan bile ilk günde soğuyabiliyorsunuz. Gittiğiniz her yerde o şarkı çalınca, bu sonuç normal tabii. Oysa insan bir şeyi sevdiyse o duygunun daha uzun ömürlü olmasını arzuluyor. Bunun için de onun size özel olması gerekiyor. Bu nedenledir ki ben, daha az popüler şarkılarla daha iyi ilişkiler kurabiliyorum. Bunun yolu farklı kaynaklardan farklı isimler yakalamak ve YouTube’da onları araştırmaktan geçiyor. İşte keşfettiğim üç alternatif şarkıcı.
Yasmine Hamdan, Paris’te yaşan bir Lübnanlı. Oyunculuğu da var. Madonna’nın Music albümünün yapımcılığını da yapmış olan Mirwais’le çalışıyor. Soul, funk, jazz ezgilerinin harmanlandığı trip hop tarzı bir müzik yaptığı söyleniyor. Bana kalsa kendine özgü bir etnik müzik der geçerim. Başlangıçta İngilizce söylerken şimdi Arapça söylemeyi tercih ediyor.
May Nasr, Lübnanlıların çoğu Lübnan dışında yaşıyor. Bu hanımefendi de Lübnanlı ama Bahreyn de doğmuş. Fazla yorum yapmayayım. Fairuz’un modern mirasçısı gibi. Gitarıyla söylediği Law Feiehadlı şarkısını dinleyin, ne demek istediğimi anlarsınız.
Souad Massi, Cezayirli... Kendi çaldığı gitar, onun müziğinin temel elementi. Sizi ellerinizden tutup kendi sisine çeken yumuşacık bir sesi var. Müziği Latin, Batı ve ağırlıklı olarak Arap ezgilerinin kendine özgü modern bir kombinasyonu. Ghir Enta şarkısı mükemmel.
twitter.com/ hidirgevis