Cemil Bayık böyle diyorsa...
Ana muhalefet kredi açıyor. Kürtler şans veriyor. Türkler kıyameti koparmıyor. E, o zaman?
Tahterevallinin ortasında duran su bardağı. Bir toprağın savaş yorgunluğu, bir halkın son umududur o tahterevalliyi dengede tutan, bardağın içindeki suya bir yudum huzur veren. Fakat hepimiz, -çocuklar bile-, biliyor ki tersinden gelen bir rüzgâr, bir acı söz, olmadık bir kıpırdanma o bardakta sonsuz bir fırtına çıkarabilir.
Ödümüz patlıyor. İmralı’yla başlayan görüşmeler sürmeyecek, müzakereye dönmeyecek, hayatımız hepten kararacak diye.
O yüzden genel başkanı “Hükümete kredi veriyoruz, bu sorunu çözsünler” diyen ana muhalefet partisinin vekillerinden biri “AK Parti Apoizm yapıyor” türünden, üstelik de sığ, üstelik de manasız cümleler sarf etmesin istiyorsunuz.
O yüzden de Devlet Bahçeli, çözüm için adım atanlara şerefsiz imasında bulunduğunda, artık marjinal kalsın istiyorsunuz.
O yüzden de Başbakan... Bir yandan İmralı’ya heyet gönderirken bir yandan da geri almak zorunda kalacağı, Kürt halkının aklına “Kandırılıyor muyuz yine yahu” fikrini sokacak cümleler etmesin istiyorsunuz. Böyle yaparak ne ‘Türkleri ikna’ ne de ‘Kürtleri tatmin’ edebileceğini artık bilsin istiyorsunuz.
Bir de devlet-Kandil-İmralı arasında protokollerin gidip gelmeye başladığı noktadan dönen Oslo görüşmelerini hatırlıyorsunuz... Tam da çözüme yaklaşmışken Silvan’da 13 TSK askerinin feci biçimde hayatını kaybettiğini, Lice’de 11 PKK’lının kimyasal silah kullanılarak öldürüldüğünü hatırlıyorsunuz.
* * *
Birileri, bu süreci acı sözlerin ötesine geçerek kanla, canla bozmak isteyecektir. Biliyorsunuz artık.
‘O birileri’ kimdir? İki taraftan da olabilir, yahut tüm ‘sıfır sorun’ yaşadığımız tatlı komşularımızdan biri.
Örneğin, bu manada İran anılıyor, çomağından korkuluyor. İran’ın PKK üzerindeki etkisi hesaba katıldığında hiç de yabana atılır bir endişe değil bu.
İran denince de akla PKK’nın bu ülkeyle en sıkı bağlantısı olan yöneticisi Cemil Bayık geliyor. Bayık’ın, pazartesi günü Azadiya Welat gazetesine gönderdiği yazı onun ve temsil ettiği hizbin nerede durduğuyla ilgili ipuçları veriyordu: “Kürt sorununun demokratik çözümü ve adil barışı açısından Türk devletinin yaklaşımı belirleyici olacaktır. Çünkü çözüm önünde engel olacak hiçbir yaklaşım Kürt tarafından gelmez. Bu konuda Kürt tarafı hazırdır. Kürtlerde bir çözüm iradesi vardır. Hiç kimse bu iradenin olmadığını söyleyemez. Ancak AKP hükümeti ve basının ortaya koyduğu gibi sorun silah bırakma ve silahlı güçlerin mevzilerini terk etmesi gibi konursa bu yaklaşım bir çözüm niyeti olmadığını gösterir. Çünkü bu tür sorunlarda önce siyasi konular müzakere edilir. Çözüm iradesi ve projesi ortaya konulursa bundan sonra silahlı güçlerin durumunun ne olacağı tartışılabilir. Yoksa arabayı atın önüne koşmak olur ve baştan oyunbozanlık yapılır. PKK da Kürt halkı da demokrasi güçleri de Kürt halk önderinin arkasında olacak ve bu görüşmelere destek verecektir.”
* * *
Bir vatandaş olarak bize görünen nedir öyleyse: Çözüm için İmralı hazır. Devlet niyetli. Kandil destekliyor. Ana muhalefet kredi açıyor. Kürtler şans veriyor. Türkler kıyameti koparmıyor. E, o zaman? Her kim, o tahterevalliyi sallar, bir fani hesap uğruna hayat suyumuzu heba ederse, bu memleketin, bu memleketin çocuklarının ahını alır.