Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Kandil, İmralı kontrolünü kabul etmek zorunda

 Ekinci: Kandil, İmralı'nın kontrolünü kabul etmeli. Yoksa bunu Kürt hareketine anlatamaz.

Kürt siyasi hareketinin yaşayan en kıymetli ve tecrübeli isimlerinden Tarık Ziya Ekinci’yle başlamış olan İmralı görüşmelerini değerlendirdiğimiz bir sohbetimiz oldu dün. İki nokta üstüne yoğunlaştık: BDP’nin süreçteki rolü, sürecin kırılganlığı ve dolayısıyla Kandil’in takınacağı tavır.

Dün Cengiz Çandar’ın da köşesinde belirttiği gibi BDP Eşbaşkanı Selahattin Demirtaş’ın grup toplantısında yaptığı konuşma hayal kırıklığı yarattı. Lüzumsuz bir agresyon içeriyordu konuşma. Kimsenin ağzından ‘yendik, bitirdik’ sözü en azından bu yeni süreçte çıkmamışken “Kimse bu süreci yenmek-yenilmek üzerine kurmasın” diyordu Demirtaş. BDP’nin görevi eski acı hatıraları pişirip önümüze getirmek miydi yani? Daha en başından? Veya müzakere süreci başlarsa... diyordu Demirtaş. Başlarsa mı? Başladı, ayan beyan. BDP’nin görevi pamuk ipliğine bağlı görüşmeleri şüpheyle çeperlemek miydi? E, hayır. 

Ekinci’ye göre de hayır. “BDP’nin görevi, bu süreçte hükümete siyasi partiler kanunun değişmesi, yüzde 10 barajının kalkması, terörle mücadele ve ceza kanunundaki ırkçı söylemlerin ayıklanması, yerel yönetimlerin güçlendirilip özerk bir yapıya kavuşması için baskı yapmaktır. Ve bunu tüm Türkiye için istediğini kamuoyuna anlatmaktır. Aslında BDP herkesin sandığından daha kilit bir noktada duruyor. Çünkü Kürt sorunu bir demokrasi sorunudur. Ve bu süreçte örneğin Başbakan ne kadar taviz verirse versin, eşit vatandaşlık meselesi demokratik güvenceye alınmadığı takdirde çözüm sandığımız şey her an berhava olabilir. BDP bunu sağlamalıdır. Olayları büyüterek agresif bir tavır takınmak kimseye fayda sağlamaz.” Ekinci’ye Başbakan’ın Gabon’a gitmeden önce “Af da yok, ev hapsi de yok” minvalindeki sert sözlerini hatırlattığımda ise şöyle dedi: “25 yaşımda bir kasabada hekimlik yapıyordum. Bir genç, ilçeden bir kıza vurulmuştu. Hep beraber kızı istemeye gittik. Kızın babası feveran etti. Ben bunlara kız vermem diye bağırıp çağırıyor. Ben de yanımda oturan yaşlı beye ‘Kalkın gidelim, bu böyle olmayacak’ dedim. Beyefendi sakin bir ifadeyle, ‘Otur, bekle’ diye fısıldadı kulağıma. Gerçekten de birkaç saat sonra düğün gününü konuşmaya başlamıştık. Bana otur bekle diyen yaşlı beye ‘Nereden bildiniz’ dedim. Şöyle cevap vermişti: ‘Böyle durumlarda bazı bağırış çağırışlar usuldendir. Ama sükûnetle sabrederseniz halledersiniz. Ben bu ikinci İmralı sürecini de öyle görüyorum. Hem BDP hem de devlet sükûnetle sabretmeli, bazı sert çıkışları görmezden gelmeli. Birbirlerini sakin bir dille uyarmalı.” 

Hepimizin anlaması gereken bir şey var: Bu süreç bugünden yarına ivedi bir çözüm getirmeyecek. PKK’nın silahsızlanması en iyi ihtimalle 3-4 sene sürecek. (IRA’nın silahlardan tamamen kopması 10 yılı açmıştı, hatırlayalım.)

Kandil’deki PKK yöneticilerinin pozisyonlarını, daha doğrusu Kürt hareketi üstündeki nüfuzlarını korumak için ne gibi bir plan yapılacağı da sürecin önemli ayaklarından olacak. Ekinci’ye göre bunları hesaplamak için erken: “Bana kalırsa PKK yöneticilerinin durumu ve Öcalan’ın İmralı’daki koşulları konuları derhal konuşulması gereken konular değil.

Müzakere ilerledikçe, Türkiye kamuoyu hazırlandıkça gündeme gelmeli. Şimdi öncelikli olan, ateşkesin sağlanmasıdır.

Burada asıl soru Kandil’in buna yanaşıp yanaşmayacağıdır. Bana kalırsa İmralı’nın Kandil üstündeki kontrolünü de bu aşamada sorgulamak yersiz. Çünkü 30 yıldır Öcalan’ı tartışmasız önder olarak kabul eden ve bunu defaatle açıklayan bir örgüt yapısından bahsediyoruz. Kandil, bugün itibariyle İmralı’nın kontrolünü kabul etmek zorunda. Aksi halde bunu ne Kürt hareketine ne de Türkiye kamuoyuna açıklayabilir.”

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’