Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Gittim, gördüm, bravo

Dün 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü olarak kutlandı.  Vali Adnan Yılmaz ise Düzce’de görev yapan basın mensuplarına jest yaparak, bu özel günde gazeteci ağabeylerimizi, ablalarımızı Yenikent Polis Merkezi’nde kahvaltılı bir toplantıda misafir etti. Öncelikle sayın Vali’ye meslektaşlarıma yaptığı bu ince davranıştan dolayı teşekkür ederim.

Aynı saatlerde gazeteci ağabeylerim, ablalarım kahvaltı yaparken ben ise Düzce İl Genel Sekreteri Kenan Üstünel ve İl Genel Meclis Üyesi Ayhan Hacıislamoğlu ile birlikte eksi 8 yada 9 derecede Düzce’nin en yüksek köylerinden birisi olan Samandere Köyü’ne çıktık. Kar kalınlığının yaklaşık 1 metre olduğu Samandere Köyü’nde yol açma ve genişletme çalışmalarını yerinde gördük.

Köylerde yolların nasıl açıldığını, ekiplerin nasıl çalıştığını ve ne zorluklar çektiğini bizzat gözlerimle gördüm. Eksi 9 derece bir grayderin içine oturan şoför yolları açmaya çalışırken, bir yandan ellerini ovuşturarak ısınmaya çalışıyordu.

Öğrendiğime göre ekipler 24 saat boyunca aralıksız çalışarak vatandaşların sıkıntı çekmemesi için canlarını dişlerine takmışlar. Bununla birlikte bir çok hasta ve yaşlı vatandaşı kurtarmak için ekstra çaba harcadıkları ise gözlerimden kaçmadı.

Normalde zor çıkılan köylerin, telefonların bile çekmediği yerlerinde yolların nasıl açıldığını görünce, Düzce şehir merkezi geldi aklıma.

Kar yağışının etkin olduğu 2 günde Düzce Belediyesi’nin nasıl sınıfta kaldığını ve şehir merkezinde asfaltın görünmediğini düşündüm.

Kalıcı Konutlar bölgesine otobüsler çıkamazken, Samandere Köyü’ne minibüslerin nasıl çıktığına şahit olunca çalışınca ve kar yağışına hazırlıklı olunca neler yapılabileceğini gördüm.

Demek ki oturulan yerlerden kesilen ahkamlarla, gerçekler arasında çok büyük farklar var. Bakıldığında çalışmadığı görünen kurumlar aslında büyük işlere imza atıyorlar.

Bir yandan, Düzce’nin güzelliklerine bir kez daha şahit olma ve tablo gibi dağları, tepeleri görme fırsatım oldu.

Yolda giderken, dağların arkasından hafif vuran güneş ışıklarının parlaklık verdiği kar taneleri insanı adeta büyülüyordu. Bu sefer turizm konusu aklıma geldi.

Uludağ, Kartepe, Kartalkaya gibi yerlerde, yatırımcılar bayram yaparken böyle bir kar yağan Düzce’nin ise bu güzellikleri nasıl boşuna heba ettiğini gördüm.

Kardüz Yaylası’nı düşündüm. Türkiye’nin en kaliteli karının yağdığı bu yaylaya neden bir yatırımcının halen getirilmediği düşüncesini bir türlü atamadım kafamdan.

Sonuç olarak, Düzce’nin bir yandan çok şey kazandığını, kazanımların nasıl heba edilebileceğine birebir şahit oldum. Aslında hepimizin şahit olduğu buna benzer bir çok olay ve yaşanmışlık var. Fakat sesimizi çıkarmadığımız için, isteyen istediği ipte nasıl işine geliyorsa öyle oynuyor.

Fakat, bir keresinde dedim ya. Düzceninsesi Gazetesi olarak o iplerin dengelerini bozmak için çıktığımız bu yolda iyiyi övmeye, kötünün önüne geçmeye devam edeceğiz. Düzce için göğsümüzü siper edeceğiz.

Çıktığımız bu engebeli ve taşlı yolda, ayağımıza dolaşana teşekkür edeceğiz. Ayağımıza dolaşıp, canımızı yakmak isteyen taşlar bize bir kez daha Düzce sevgisini hatırlatacaklar.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’