Tabuları takmayan, bağımsız ve eğlenceli gazete
Ne kadar zeki, ne kadar tecrübeli ne kadar öngörülü bir gazeteci olursanız olun, bazı olaylar karşısında tıkanabiliyorsunuz. Öyle şeyler oluyor ki nasıl bir perspektiften bakacağınız konusunda karar vermek, seçim yapmak o kadar da kolay olmuyor. Geçtiğimiz yaz Berlin’deydim ve aklımı kurcalayan bu meseleyi Ines Pohl’a açtım. Ines, Almanya’nın en önemli günlük gazetelerinden bir olan TAZ’ın (Die Tageszeitung) yayın yönetmeni... 2009 yılından bu yana bu görevini yürüten Ines’in soruma verdiği yanıt aynen şöyle:“Olaylara, bu işin kazananı kim sorusuyla yaklaşınca doğruyu bulma şansınız daha yüksek.”
Ines’in ifade ettiği şey, her gazeteci için son derece pratik ve kullanışlı bir formül olabilir. Güncel olduğu için söylüyorum, örneğin Paris’teki suikasta “bu işten kim kârlı çıkar” diye baktığınızda farklı noktalara gidebilirsiniz.
Neyse, bu yazının ana teması TAZ... Öyleyse devam edelim. Ines’le Rudi-Dutschke caddesi üzerindeki merkez binalarında yeşil bitkilerle süslenmiş apaydınlık odasında görüştük. Kendisine TAZ’ın yeni yatırım planlarını da sordum. Öncelikle haftasonu eklerine ağırlık vereceklerini söyledi: “Gazetelerin haftasonu sonu eklerinin satışları bütün bir hafta içi gazete satışlarından fazla. Dolayısıyla hafta sonu eklerine yatırım yapacağız.”
İlginçtir bizim medyada, özellikle televizyonlarda dış haberciliği kimse adam yerine koymazken, Ines,dış haberler servisini büyüteceklerini söylüyor. Gerekçesi ise şu: “Öyle bir zamandayız ki Almanya’daki ya da Türkiye’deki bir gelişme bütün bir dünyayı ya da geniş bir bölgeyi etkileyebiliyor.Madem ülkeler ve toplumlar arasındaki etkileşim artıyor, o hâlde medyanın da bu doğrultuda kendine yön vermesi gerekli.”
Ines Pohl ile sohbetimiz uzun sürüyor. Şu cümlesi ise hiç aklımdan çıkmıyor: “Bir ülkede demokrasiyi savunabilmek için bağımsız gazetecilik çok önemli.” Peki TAZ gazetesi bağımsız gazeteciliğin altyapısını nasıl kurmuş. 1979’da kurulan gazetenin kendine özgü kooperatif yapılanması bağımsızlığı da beraberinde getirmiş. 1992’den beri yürüyen bu yapı nedeniyle gazetenin çalışanları gazetenin sahibi olmuş, dolayısıyla çalışanları tarafından yönetiliyor. Toplam 250 çalışanı var, çalışanlar diğer gazetelere göre daha az maaş alıyorlar ama en azından içleri rahat, meslek etiğini ihlal etmeye zorlanmadan, işlerini yapmanın huzurunu yaşıyorlar. 1991’den bu yana toplam 12 bin üyeye sahipler... Bu üyeler hiç karşılık beklemeksizin gazeteye parasal bağışta bulunuyorlar.
Die Tageszeitung’un sloganı ise: Tabulara karşı aldırışsız, şirketlerden bağımsız, zeki ve eğlenceli
» KIL ARKADAŞLAR İÇİN KIL KİTAPLAR
• Nasıl ortadan kaybolur ve bir daha bulunamazsınız: Sürekli işyerinde yaşadığı sıkıntıları size anlatıp kafanızı fermuarı zor çekilen bir bavula çeviren bir arkadaşınız mı var. Hemen ona bu kitabı hediye edin. O’nun gibi işten güçten bunalan birine çok iyi geldiğini söyleyin. Belki okur, etkilenir ve sahiden ortadan kaybolup bir daha geri dönmez.
• Tuvalet yogası: Özellikle sabahları tam da işe-okula giderken tuvaleti uzun uzun işgal eden ev arkadaşınız için mükemmel bir kitap olabilir. Yogayla her şeyin daha rahat olacağını söyleyin ona. Belki kitaptan etkilenir ve klozetin üzerinde yoga yapmaya kalkar. Bir ihtimal oradan düşüp bir yerini incitirse yine bir ihtimal tuvalet fobisi gelişir ve eskisi kadar tuvalette vakit geçirmek istemez, bir ihtimal tabii.
• Kendi devletini nasıl kurarsın: Sabah akşam politika konuşan, sistemden ve kapitalizmden dert yanan ama size de hiç söz hakkı vermeyen bir arkadaşınız varsa, bu kitap onun için ideal bir hediye olur. Arkadaşınız kitaba dalıp, ülke kurmanın pratik yolları hakkında notlar alırken, durumu polise ihbar edin:)) Şaka tabii...
» 2013’ÜN YABANCI DİZİLERİ
Arkadaşım Binnaz Saktanber, 2013 yılında devam edecek yabancı dizileri değerlendirdi. Aşağıdaki sadece bir özet, değerlendirmenin tamamını sanatatak.com’dan okuyabilirsiniz.
• Breaking Bad: Felsefi çıkarımlar, mükemmel oyunculuk, hayran bırakan karakter geliştirme, aksiyon ve uyuşturucu üretimine dair tüyoların feriştahı bu dizide. Çok fazla arka arkaya izlemeyin bunalıma girersiniz.
• Downton Abbey: Evin şoförüyle kaçan lady’ler, bir anda tekerlekli sandalyesinden kalkıp iyileşen âşıklar ve Türk diplomatla zina yapan bakire aristokratlar bu dizide. Hem eşe dosta hava atacak entel dantel BBC kaşeli bir dizi arıyor hem de gizli gizli Öyle Bir Geçer Zaman Ki’yi izliyorsanız tam size göre.
• Girls: Bu dizi, Sex and the City sonrası yeni jenerasyon şehirlilerin sesi olmaya aday bir devrimci mi; yoksa beyaz ve zengin hipster’ların anne baba parasıyla alternatifçilik oynadığı bir kedi olmadan fare tutma dünyasının masalı mı zaman gösterecek.
• Glee: Grip olup evde yatıyorsanız veya moraliniz bozuksa neşelenmek için hâlâ ideal dizi.
• Homeland: 2012’nin belki de en iyisiydi. İzlerken kendinizi, “ya ya tabii zaten hep Amerika haklı”; “iyi Müslümanlar kötü Müslümanlar klişesi böğyk”; veya “ay bütün dünya Clare Danes’in altıncı hissi sayesinde kurtulucak” diye gaza getirmezseniz, müptelası olabilirsiniz.
• Mad Men: Mad Men’den sıkıldım. Bence oyuncuları ve ekibi de sıkıldı. Mağazalar da her sene Mad Men koleksiyonu yapmaktan sıkıldı. Don Draper’ın yeni biriyle evlendiği promo shot’larının hatırına yeni sezona da biraz bakarım ama tüm sene bağlılık sözü veremem.
• Nashville: Sanırım cool insanlar bu yeni diziyi izlemiyor. Fazla Amerikan, fazla country, fazla bayık buluyorlar. Ben izliyorum.
• Portlandia: Yalnızca sevdiğim değil, hayran da olduğum tek dizi. Amerika’da giderek artan doksanlara özenmeci, alternatif, organik, post-hippi hayat tarzını tiye alan skeç komedi.
• The Mindy Project: Aşk meşk işlerinde gerzek, kariyer işlerinde bombastik komik kadın doğum doktoru Mindy Lahiri’nin maceraları... Arkadaşlarınıza “ay senin haberin yok muu?” havası atmak istiyorsanız, kaçırmayın.
• Treme: Yeryüzünün en iyi dizisi The Wire’ın yaratıcılarından... Katrina kasırgasından sonra New Orleans’ın ayağa kalkma mücadelesi anlatılıyor.
» ÜNLÜLERİN 2013 PLANLARI NE OLABİLİR?
• Hıncal Uluç: Sabah’ın en geniş köşesine sahip olan Uluç, köşe yazısı zinciri açmayı ve böylece başka gazetelerde de yazmayı hedefliyor olabilir...
• Tarkan: Ne yapsa taklit edilen ve bir süre sonra taklitçilerinden ayırdedilemeyen Tarkan, çareyi saçını sıfıra vurup gospel söylemekte bulabilir.
Kim daha özgürlükçü?
Televizyonlarda, tartışma programlarının konusu doğal olarak barış süreci, anayasa, vatandaşlık tanımı... Ancak bu programlardaki konuklar arasında, kendini Kürt olarak tanımlayan gazeteci, entelektüel ve sanatçı sayısı çok az. Yani içinden Kürt geçen bir meseleyi Türkler kendileriyle baş başa tartışıyor. Bu durumda TV’ler hükümete laf etmesin. Hükümet Öcalan’la görüşüyor ama TV kanalları Kürtleri ekranlarına çıkarmayı dahi hazmedemiyor.
twitter.com/ hidirgevis