Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Beyaz atlı prensesini bekleyen erkekler

 

Bazı masallarda hep bir kurtarıcı prens vardır. Kökeni Kuzey Avrupa olan Sinderalla, Uyuyan Güzel,Pamuk Prens ve Yedi Cücelergibi masalları şöyle bir düşünün...Prens ve onun kurtardığı zavallı, yardıma muhtaç güzel bir kız, esas kahramandır... Bu kurtarıcı prens mitolojisi, zamanın rayları üzerinde evrile çevrile, değişe dönüşe, takır tukur günümüze kadar gelir. Bugün yarı şaka yarı ciddi çoğu genç kız ve kadın, kendi beyaz atlı prensini bekler... E prens ya hâliyle, yakışıklı, seksi, limon gibi tertemiz, güçlü, cesur, zengin ve havalı olmalı. Artık işadamı mı olur, onun oğlu mu olur, torunu mu olur, yatı katı mı olur, yalısı mı olur, cipi mi olur, yazlığı mı olur, hepsi birden mi olur, olur... Böyle varlıklı bir adam düşünün işte... Ondan âlâ kurtarıcı mı olur... Evde anasından azar, babasından tehdit, abisinden tokat yiyen bir genç kızın durumunu hesap edin, onu bir kenara bırakın, büyüyle ve muskayla kısmeti kapanmış 30’larında bir kadının durumunu düşünün, öte tarafta millet ne der endişesiyle basireti bağlanmış hisli bir dulun hâline gözlerinizi çevirin... Bir adam geliyor ve bu hanımefendileri bu kötü kaderlerinden kurtarıyor... Demek ki iyi kalpli, demek ki fedakâr, demek ki düşünceli ve merhametli bir adammış... Böyle bir adamla evlenilmez mi... Herhalde evlenilir... Ama nerdeee, bekle ki gelsin.

Gelin görün ki bu kurtarıcı prens, cinsiyet değiştirerek, modern çağın erkeklerinin de hayallerini süslemeye başladı. Hayat artık çok zor. Dile getirme konusunda sıkılganlık ve utangaçlık gösterseler de erkekler de artık beyaz atlı kurtarıcılarını bekliyor. Bu kez atın üzerinde bir prenses var yani... O prensesin öptüğü oto tamircisi, kendini kahverengi hantal bir masasın başında, kravatlı bir kalantor olarak bulabilir... O prensesin şefkatli elleriyle dokunduğu bankacı, gıcık müdürlerini boğma planlarından vazgeçip Miami sahillerindeki bir yazlıkta ölene kadar tatil yapabilir... İşini kaybetme paranoyasıyla kendini alkışçılığa vurmuş bir köşe yazarının hayatı, yine bir prensesin dokunuşuyla bambaşka olabilir.


Neyse fazla da abartmayalım... Ancak günümüzde erkeklerin ve kadınların, evlilik konusundaki beklentilerinin eşitlik kazandığı aşikâr. Geçen aylarda, üç milyon üyeli eÇift adlı websitesinin üyeleri arasında yapılan ankette, erkeklerin yüzde 43’ü, eşlerinin kendilerinden daha fazla para kazanmasının onları gururlandıracağını söylemiş. Eşlerinin kendilerinden daha çok para kazanmasını kabul edemeyeceğini söyleyen ve çalışmasına izin vermeyenlerin oranı ise sadece yüzde 10.

Bu anketi de geçelim, Esra Erol’un Evlen Benimle adlı programındaki stüdyoda kısmet bekleyen erkeklere bakın... Kaçı çalışmayan bir kadınla evlenmek istiyor. Eeee, hayat müşterek, herkes sağlam bir öpücükle daha güvenli bir hayata uyanmak istiyor.


Karaoğlan
, sınıfsız bir film...

Sinema eleştirmenleri beğenmedikleri film için üçüncü sınıf film derler. Karaoğlan’ı hangi sınıfa koyacağımı ben bilemedim. Bu kalite sınıfı dört, beş, altı diye gidiyor mu, hiç duymadım. Öyleyse Karaoğlan için sınıfsız bir film diyeyim, o kadar kötü yani. Fakat bir o kadar da eğlenceli. Kendini çok ciddiye alan bir film, hedeflediği dramatik etkiyi yaratamayınca, kendi kendinin parodisine dönüşerek bir komedi filmi hâline gelir. Karaoğlan da öyle bir şey. Pijama gibi kostümler, giydikleri kendilerine iki beden büyük komutanlar, New York metrosundaki evsizleri çağrıştıran kral, Bebek Lucca’da kuyrukta beklerken apar topar sete getirilmiş gibi duran kadınlar, Camoka’daki o ses, o kalenin taşları, hayatında tek satır yazı okumamış birinin kaleminden çıkmış gibi duran diyaloglar... Sinema salonunda oynatılmayı hak etmeyen bir film.


Spor salonunda bunları yapmayın


Gym
 mi dersiniz, fitness center mi dersiniz... İşte orada çalışırken insanı deli eden davranışları sıraladım.

Etrafınızdakilerin konsantrasyonunu bozacak şekilde yüksek sesle konuşmayın, telefonla da konuşmayın, mesaj da çekip durmayın.

Kullandığınız dambılları tekrar yerine koyun ki daha sonraki kullanıcılar için rahatlık olsun...

Başkalarına manalı bakışlar atmayın, alaysı gülücüklerle bakmayın. Kilolu olanlar böyle şeylerden alınıp motivasyonlarını kaybedebilir.

Biri bir aletle çalışıyorsa, başına dikilip bekleyerek onu telaşlandırmayın. Başka bir aletle vakit geçirin, bu arada gözünüz çaktırmadan o alette olsun.

Spor yapan birinin görünmez ama kestirebileceğiniz bir özel alanı vardır. O insanın yanından yöresinden geçerken, o alanı işgal etmeyin, gerekirse dolanın, yolunuzu uzatın...

Kendi vücudunuz güzel olabilir, ama bu size can sıkıcı bir iyilik meleği olma hakkı vermez. Başkalarına gidip, o hareket öyle diil böyle yapılır öğüt vermekten vazgeçin.


Reklamcılar neden Cem Yılmaz’la Hülya Avşar’ı seçer

Biri lütfen şunun sırrını açıklasın: Neden bütün reklamlarda Cem Yılmaz, Hülya Avşar ve Kadir Çöpdemir var. Üçünün yüzlerini sürekli ekranda görmekten gerçekten böğk geldi. Cem Yılmaz’ın son reklamına bakınca İş Bankası mı yoksa Türk Telekom mu izledim karıştırıyorum. Kadir Çöpdemir bir Pınar Sucuk reklamında bir Turkcell. Hülya Avşar bir tuvalet kâğıdı reklamında bir Pepsi, şimdi de banka reklamında. Bir ünlünün kısa aralıklarla farklı markaların reklamında oynaması o markaya ne kazandırır, zarar vermez mi? Ali Atıf Bir Hoca belki bize yardımcı olur.



[email protected]

twitter.com/ hidirgevis

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’