Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Benim içim temiz değil

 Dinî vecibeleri yerine getirmeye çok üşenen ama bir taraftan da ahret, hesap günü diye anlatılan şeyin gerçek olması ihtimalini düşünerek okkanın altında kalmaktan kurtulmak için kendince önlem almak isteyen insanların kendilerini dinî konumlandırma biçimlerine kısaca “benim içim temiz” diyoruz. Doğrusu ben hayatımda bir defa bile bunu diyemedim.

Peki, insanın içinin temiz olması, sırat köprüsünü pazar sabahı Boğaziçi Köprüsü trafiği rahatlığına kavuşturur mu? Cehennem alevlerinin üzerine yangın tüpü olup sıkılır mı? Münker ve Nekir’in sorgusunda sufle verir mi? Hiç sanmıyorum.

Ateist bir filozofun ahlaklı olması, kimse görmeden yapabileceklerini de belli normlara dayandırması gerektiğine inanması için Allah’a ihtiyacı yok. (Cennete gitmek için var o ayrı tabii. Açıklaması da en altta.) Sürekli içinde verdiği kavga ve bunun neticesinde elde ettiği bilgi ve kavrayıştan müteşekkil tuzruhuyla iç temizliğini sağlayabilir. Hesapsız kitapsız, pazarlıksız; ceza baskısız, mükâfat vaatsiz bir temizlik. Saf temizlik, saf ahlak.


Metin Kaçan
’la birlikte tecavüzle suçlanan Alp Buğdaycı, Metin Kaçan’ın üzüntü verici intiharından sonra bir gazeteye konuşmuş ve “O gece orta sınıf ahlakına uymayan şeyler yaptık” demiş. Belki burada “orta” daha ekonomik ve kültürel olarak kullanılmış ama mükemmel bir tanımlama. Bu ifadeyi ödünç alalım ve iz sürmeye devam edelim. İşte orta sınıf insan için uyulması gereken bir diyet programı olması bir zaruret. Bu nedenledir ki; dinler ortalama insana göre ayarlıdır.

Malını iyi tanıyan yüce Allah, ortalama insandan steril bir iç temizliği beklemez. Benim için kant şekerli sıcak sudan yapılan saçma bir içecektir, itikadım da sonuç verici ahlakın samimi ahlaktan önce geldiğidir.

Sonucu garanti altına alırsan samimiyet zamanla arkasından yetişir. Yetişemese de bu kişinin kendisinden başka kimseye zarar vermez. Samimiyet olimpiyatları, dünya gözüyle devrim görmeye hasret eski-yeni tüfeklerin “timeline”larında düzenlenen bir ata sporudur.

İman adeta ruhun ereksiyon hâlidir ve etten, kemikten yaratılmış bir varlık için bunun sürekli olması kolay kolay mümkün değildir. Bu nedenle sonuç veren ahlak için İslam dahil tüm dinlerde tonla ritüel vardır. Filozof hemtürleri kadar da kafa patlatmaya gücü yetmeyen insanın eline bir ritüel mönüsü tutuşturulur. Ritüeller inancın promosyonudur. İnanç gazete ise ritüel televizyon kuponudur. Bu ritüellerin en önemlisi namazdır.

Namazın olmazsa olmaz şartlarının tümü dışarıyla ilgilidir. Sanki namaza niyet etmek içten gibi görünse de içinden geçirerek niyet edilmez, kendi, duyacağın kadar yüksek bir sesle edilir.

Örneğin; namaz kılarken giydiğiniz eteğinize ya da pantolonunuza bulaşmış nokta kadar dışkı namazınızı bozar. Kimseler anlamasın diye “necasetten taharet” diye süslü bir adı bile var bunun. Elbisendeki bir damla idrara, nokta kadar dışkıya tahammülü olmayan namaz için mesanendeki bir litre idrar ya da bağırsaklarının içinde dolaşan bir kantar dışkı hiç sorun değildir. (Namaz kılarken seni kıvrandıracak kadar çişin varsa, def-i hacet etmek iyidir, kıvrana kıvrana namaz kılmak pek şık değildir ama o kadar.)

Bu nedenle güzel dinimiz İslam’a göre dış temizlik, iç temizlikten önce gelir.


Not:
 Filozofların Allah’a imanı ise telif hakkına riayet ve bilgiye hürmet içindir.


[email protected]

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’