Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Türkiye ekmeğini taştan çıkarıyor

 Somali’ye Başbakan yardımcısı Bekir Bozdağ ile birlikte gitmiştim. Bozdağ ve beraberindeki heyet, gittiğimiz günün akşamı İstanbul’a geri döneceklerdi. Benim planım ise başkent Mogadişu’da kalmaktı. Çalışmalarını büyük bir hayranlıkla izlediğim Yeryüzü Doktorları’ndan arkadaşım Abdullah Taha Orhan, beni bir hafta boyunca misafir edecekti. Bu süre içinde hem Yeryüzü Doktorları’nın ülkedeki çalışmalarını hem de Somali’nin sosyolojik ve siyasi yapısını bizzat yaşayarak öğrenmiş olacaktım. Geçen yıl mart ayıydı ve ben bu planladıklarımın hiçbirini gerçekleştiremedim. Neden mi?..


Mogadişu
’ya indiğimizde büyük bir şaşkınlık yaşadım. Bir kere THY büyük bir cesaret göstererek, başka hiçbir yabancı hava yolu şirketinin inmeye cesaret edemediği bu küçük bir havaalanına inmişti. Teknik ve fiziki donanım yetersiz olduğu için Türkiye devleti, havaalanının eksikliklerini yapabildiği kadar tamamlamış ve kullanılabilir hâle getirmişti.

Daha ilk andan itibaren, aklınızın alamayacağı bir yoksulluk ve güvenlik sorunuyla karşılaşıyorsunuz. Havalimanının tuvaletini kullanamamıştım, o kadar kötüydü... Muhteşem görünümlü okyanusa paralel uzanan yoldan ağır ağsak ilerliyorduk. Yolun her iki kıyısında barış gücü askerleri adeta etten bir koridor oluşturmuştu. Barikatlar nedeniyle sürekli durmak zorunda kalıyorduk. Yanımda bir işadamı oturuyordu. Somali’ye yatırım yapmayı planlıyormuş. Kent halkı deniz ürünlerini tüketmiyormuş. Türkiyeli işadamının amacı ise Mogadişullulara balık avlatıp, elde edilen ürünü Türkiye’de satmak. Böylece hem kendi kazanacak hem de halk kazanacak. Düşünün hiç bir ekonomik hareketin olmadığı bir kent Mogadişu.

Önce Kızılay kampını gezdik. İç savaşın şiddetinden, açlıktan ve yokluktan kaçan binlerce mülteci bu kamplarda Türkiye’nin merhametine sığınmışlardı. Aksi hâlde ya açlıktan ölecekler, ya da öldürüleceklerdi. O insanların yaşayan gözlerine baktığınızda, ne kadar eleştirirseniz eleştirin, kendi ülkenizle gurur duyabiliyorsunuz.

Sonra kent merkezine gittik. Hafif de olsa hiç dinmeden esen rüzgâr, yerdeki kumları kaldırıyor, rutubetin etkisiyle yapış yapış olan cildinizin üzerine seriyordu. Şehir ama ne şehir; yollarında asfalt yok, sadece toprak, küçük çocuklar ağır silahlarla dolaşıyor, bir yabacıysanız birkaç ağır silahlı koruma olmadan dolaşamıyorsunuz, can güvenliği sıfırın altında...

Hâlâ süren çatışmalar nedeniyle delik deşik olan, yıkılan binalarının arasından bir pazar yerine gittik. Türkiye devleti inşa etmiş burayı, halk bir şeyler yapabilsin, ticaret canlansın diye. Yine Türkiye’nin inşa ettiği bir hastaneye gittik; temiz ve moderndi, yerli halka ücretsiz sağlık hizmeti vermeye başlamış. Bir de mevcut bir hastaneye gittik; gözden ameliyat olan hastalar, masadan kaldırılır kaldırılmaz hastanenin avlusunda yere yatırılıyor, yatak yok, Allah’ım ne manzaraydı o...

Travmatik bir geziydi. Elinizi şebeke suyuyla bile yıkayamadığınız bir kent, Mogadişu. Ve o kentte bir hafta kalmaktan vazgeçip, heyetle birlikte İstanbul’a dönmeye karar verdim. Geride kalan işadamlarını, konsolosluk görevlilerini, polislerimizi, Yeryüzü Doktorları’nı ve Abdullah’ı düşündüm. Onlar orda kalıp ülkeye hayat vereceklerdi...

Lütfen söyleyin, siz buna emperyalizm diyebilir misiniz... Bu başka bir şey... Çokuluslu kokoş şirketlerin riskli bulup adım atmadığı, Batılı devletlerin savaş çıkararak sadece doğal kaynak akbabalığı yaptığı, silah tüccarlarının cirit attığı ve bu arada halkın perperişan olduğu bir ülkeden söz ediyoruz. İşte böyle viran bir ülkede, Türkiyeli cesur yatırımcılar ekmeğini arıyor, yatırım yapıyor, eşzamanlı olarak, Türkiye devleti altyapı ve sağlık yatırımları yapıyor, siyasal istikrar için ince bir diplomasi yürütüyor.

Yüksek sermayeli Batılı şirketlerin ele geçirdiği dünya pazarlarına küçük yatırımcılarımızın girmesi öyle kolay değil. Bu nedenle Başbakan’ın son Afrika gezisi çok önemli: Türkiye ekonomisi için yeni bir nefes alma koridoru, umutlu ve güzel bir geleceği muştuluyor Afrika.

THY bugün Afrika’da 33 kente uçuyor, 31 Afrika ülkesinde elçiliğimiz var. Ticaret hacmi 2002’e iki iken, bugün 17 milyar dolar. Afrika’ya akın var... Dün Bahçeşehir Üniversitesi’nden bir ekiple birlikteydim: Ömer Yücel, Elif Çetin, Onur Uysal, Sibel Baki ve Bekir Çoltu ile... ÜniversitedenEnver Yücel başkanlığında bir heyet Fas’a gitmiş, bakanlarla görüşülmüş, amaçları Kuzey Afrika’nın Avrupa’ya açılan limanı sayılan ve nispeten daha istikrarlı olan Fas’ta bir üniversite kurmak. Yani eğitim sektörü de Afrika’ya akın ediyor... Türkiye’nin yeni geleceği Kara Kıta’da...



[email protected]

twitter.com/ hidirgevis

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’