Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Dicle Anter neden öfkeli?

 Dicle Anter'in öfkesini önemli buluyorum. Çünkü bize bir şey anlatıyor. Bu ülkenin kara tarihinin canlı kanıtlarına has bir şeyi...

Musa Anter’in oğlu Dicle Anter, Üç Kitap başlıklı bir yazı yazdı ve dün bana (ve Özgür Gündem gazetesine) gönderdi. 

Yazıda son dönemde piyasaya çıkan ve içinde Musa Anter’in ölümü ve siyasetiyle ilgili yorumlar içeren üç kitabın nasıl canını sıktığını anlatıyordu. 

Söz konusu kitaplar ve yazarları şöyle: ‘Faili Belli Cinayet Musa Anter-Ercan Gün’, ‘Kürt Kavşağında Bir Siyasetçi-Hasan Kaya’, ‘Kuşatmadan İnfaza Musa Anter Cinayeti-Orhan Miroğlu.’ 

Dicle Anter, yazısında sayfa sayfa kitapları incelemiş ve kendisine tuhaf gelen bölümleri aktarmış. Ona göre ciddi bir bilgi kirliliği yaratılıyor ve Musa Anter itibarsızlaştırılıyor: “Babam bir Kürt tarafından öldürüldü. Ama bu yazar takımı da babamı Kürtler olarak öldürmeye devam ediyorlar. Umudum, cinayeti kimin işlediği belli olan bu olayın somut olarak aydınlatılmasıdır. Ucu kime dokunursa dokunsun bilgi kirliliğiyle bu işin çözülmeyeceği ortada.” 

* * * 

Dicle Anter’i arayıp bu ağır ifadenin temel sebebini sordum: “İki nedenim var. Birincisi bu kitaplar, babamın hem fikri hem de fiziki manada kuşatma altında olduğunu iddia ediyor. Muhtaçmış gibi gösteriyor, bu doğru değil. Örneğin deniyor ki, Musa Anter’in parası yokmuş, ev kirasını ödeyemiyormuş. Söz konusu tarihe bakıyorum. O dönem babam kirada oturmuyor. Abimin ona aldığı Dragos’taki evde. Ve biz çocukları olarak ona düzenli para gönderiyoruz. Aç susuz bir insan değil. Niye öyleymiş gibi yansıtılsın?” 

İkinci nedeni soruyorum. Şöyle anlatıyor: “Babamın sanki PKK’ya yaranmaya çalışan, siyaseten zayıf biriymiş gibi gösterilmesi beni çok öfkelendirdi. Evet babama PKK’dan tehdit mektubu geldi. Doğrudur. Ben de o mektubu gördüm. Yalnız biz bunu o dönemde araştırdık. Mektup PKK merkezden değil, oradaki mahalli gerilla birimlerinden geldi. Kendilerine çıkar sağlamak için para istiyorlardı. Bunun üzerine Öcalan, babamdan para isteyenlerin infazını istedi. Fakat babam karşı çıktı. ‘Benim için tek bir Kürt’ün bile kanı dökülmeyecek’ diyerek. Bu mektubun bu dönemde yeniden gündeme getirilmiş olması bana çok tuhaf geliyor. PKK ile ilgili bir imaj yaratılmak isteniyorsa, bunu babam üzerinden yapmasınlar. Musa Anter hiçbir zaman PKK ya da başka birine yaranmaya çalışmadı. Kimseye de muhtaç olmadı. Şunu da söyleyeyim: Musa Anter, PKK’dan önce de vardı. PKK ile varolan, Kürt hareketindeki etki ve gücünü PKK’dan alan bir insan değildi. Bunların bilinmesini istiyorum. Aksi biz Anter ailesini çok yaralıyor.” 

* * * 

Dicle Anter’in öfkesini önemli buluyorum. Çünkü bize bir şey anlatıyor. Öfkelendiği kitapların içindeki bilgilerin doğruluğu, manipülatif olup olmadığı ile ilgili değil. Başka bir söz, başka bir uyarı. Bu ülkenin kara tarihinin canlı kanıtları olan insanlar var. Çok acı çekmiş evlatlar, kardeşler, eşler onlar. Toplumsal Bellek Platformu adı verilen grubun üyeleri. Anterler, Altıoklar, İpekçiler, Dinkler, Çimenler, Mumcular… Geçmişle yüzleşme lafını siper edip, şahsi fikir ve ikballere mesnet yaratmak için bu ailelerin acısına acı, öfkesine öfke katmak reva mıdır? Temel bir soru bu. Çünkü bir düşünün. Yıllardır bırakın babalarının katillerini bulmayı, 20 yıl önce Ankara Karlı Sokak’ta bombayla patlatılmış arabanın hurdasını geçen hafta aileye teslim etmek suretiyle dalga geçen bir devlet var karşılarında. Devletle devlet olmamak, onun kullandığı yöntemleri kullanmamak lazım. Toplumsal belleği temiz, aklı da sağlam tutmak için.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’